Libia: koniec Kadafiego a operacje specjalne
W ciągu ostatnich dni, siły libijskich rebeliantów zdołały przełamać impas na froncie i kontrolują obecnie znaczną część Trypolisu. Nieznany jest wciąż los samego Muammara Kadafiego i jego rodziny. Te wydarzenia mają istotne znaczenie, zarówno dla konfliktu libijskiego, jak i dla przyszłości operacji specjalnych.
Zobacz także
Michał Piekarski Kilka kolejnych słów o tradycji i „Czerwonych Beretach”
Mimo że głównym tematem wiadomości dotyczących elitarnych jednostek Wojska Polskiego pozostają informacje dotyczące programów modernizacji technicznej lub bieżących działań szkoleniowych lub działań poza...
Mimo że głównym tematem wiadomości dotyczących elitarnych jednostek Wojska Polskiego pozostają informacje dotyczące programów modernizacji technicznej lub bieżących działań szkoleniowych lub działań poza granicami państwa, co jakiś czas niestety powracają kwestie dotyczące historii i tradycji.
Michał Piekarski Anatomia Zamachu
Na polskim rynku od kilkunastu lat wydano już wiele książek traktujących o tematyce terroryzmu. W tym morzu pozycji czasem trudno zauważyć te które niosą ze sobą najbardziej merytoryczny przekaz.
Na polskim rynku od kilkunastu lat wydano już wiele książek traktujących o tematyce terroryzmu. W tym morzu pozycji czasem trudno zauważyć te które niosą ze sobą najbardziej merytoryczny przekaz.
Michał Piekarski Scenariusz Chaosu
Siły specjalne i gry wywiadów są jednymi z ulubionych tematów po jakie sięgają autorzy książek z gatunku military fiction. Tak jest także w przypadku najnowszej powieści Piotra Langenfelda, wydanej przez...
Siły specjalne i gry wywiadów są jednymi z ulubionych tematów po jakie sięgają autorzy książek z gatunku military fiction. Tak jest także w przypadku najnowszej powieści Piotra Langenfelda, wydanej przez wydawnictwo WarBook.
W ciągu ostatnich dni, siły libijskich rebeliantów zdołały przełamać impas na froncie i kontrolują obecnie znaczną częśc Trypolisu. Nieznany jest wciąz los samego Muammara Kadafiego i jego rodziny. Te wydarzenia mają istotne znaczenie, zarówno dla konfliktu libijskiego, jak i dla przyszłości operacji specjalnych.
Prawdopodobnie, te wydarzenia, które sprawiły że Libia znów jest w czołówkach serwisów informacyjnych, oznaczaja koniec wieloletnich rządów pułkownika Kadafiego i państwa znanego od roku 1969 jako Wielka Arabska Libijska Dżamaharija Ludowo - Socjalistyczna. Nie będzie już więc więcej ujęć z żeńskimi formacjami ochrony osobistej dyktatora i zapewne także studenci na niektórych kierunkach przestaną się uczyć, że Libia nie utrzymuje ambasad a "biura ludowe". Niezależnie od losu Kadafiego, tego czy zostanie on szybko ujęty i stracony, czy może zginie w ten czy inny sposób, czy też moze zostanie wydany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu , losy państwa są już częściowo przesądzone.
Można też powiedzieć, że w końcu się udało. Kampania lotnicza prowadzona od miesięcy, stosunkowo niemrawa, w porównaniu choćby z operacjami na Bałkanach, i wspierana skrycie (lub mniej skrycie) dostawami broni i zapewnieniem wsparcia zachodnich sił specjalnych, przynosi efekty. Użycie lotnictwa w pierwszych dniach wojny domowej pozwoliło zrównoważyć techniczną przewagę reżimu. Następnie siły powietrzne uderzały wspierając siły rebelianckie. Prawdopodobnie uderzenia na infrastrukturę i wojska reżimuw tym dokonywane przez smigłowce bojowe, wraz z międzynarodową izolacją władz w Trypolisie, oraz rosnącymi w siłę rebeliantami, pozwoliły na osiągnięcie tego sukcesu. Mimo wielu kontrowersji, i ujawniających się problemów, jest to kolejny konflikt w którym dominującą rolę odgrywało lotnictwo , wspierane przez siły specjalbe, stwarzające warunki aby siły lądowe dokonały swoistego ciosu kończącego starcie.
Pozostaje kilka kwestii, które jeszcze nie są rozstrzygnięte, a mogą mieć istotne znaczenie dla przyszłości sytuacji w tym państwie i regionie.
Po pierwsze, nie jest pewne że walki ustaną. Reżim Kadafiego dysponował sporą siecią informatorów i rozbudowanym aparatem bezpieczeństwa. Jest więc możliwe, że siły te przejdą do konspiracji, i nawet jeśli nie będą w stanie zmienić sytuacji strategicznej, będą zagrożeniem.
Po drugie, nie jest pewne jak będzie wyglądać przyszłość polityczna w Libii. Tymczasowa Rada Narodowa już obecnie jest koalicją ugrupowań. Kolejne władze będą musiały dookoptować elementy wywodzące się z byłego reżimu. Należy także pamiętać, że w strukturze społeczej istotną rolę odgrywają nie tyle powiązania formalne, co klanowe i plemienne, i to może mieć bardzo istotne znaczenie. Nie jest wykluczone, że sytuacja wewnętrzna Libii nie będzie stabilna bardzo długo. Libia , podobnie jak wiele państw tego regionu jest państwem sztucznym, postkolonialnym a takie eksperymenty nie zawsze są stabilne, jak dowodzi przykład wielu państw afrykańskich, a tabu nienaruszalności granic , zostało juz w Afryce naruszone dwukrotnie.
Po trzecie, niepewna jest sytuacja zapasów broni jakie zgromadził reżim. Częśc z nich została zniszczona. Część przejęli rebelianci. Ale jak dowodzi casus Iraku, wiele z nich może paść ofiarą rabunków. Może to nie tylko skoplikować sytuację wewnętrzną ale i zaostrzyć zewnętrzną. Nie będzie zaskoczeniem, jeśli w ciągu kilku lat będzie miał miejsće atak terrorystyczny dokonany z użyciem broni rozszabrowanej w Libii, lub broń ta bedzie użyta w jakimś innym konflikcie.
Wreszcie po czwarte, nie jest pewne czy w Libii, nie zagnieździ się islamski fundamentalizm. Upadek niedemokratycznego reżimu zwasze tworzy próżnię, w którą mogą wejść inni, a demokracja w naszym rozumieniu nie zawsze znajduje jednoznaczne odbicie w innej kulturze. Wiosna ludów i młodzież używająca Facebooka i Twittera to tylko jedno oblicze tamtejszych społeczeństw, inne ma wyraz dużo bardziej konserwatywny. Niezbędna jest wobec tego spójna polityka, która pozwoli ograniczyć to zagrożenie.
Każdy z tych czynników ma dla przyszłych działań specjalnych zasadnicze znaczenie. To siły specjalne państw zachodnich będą szkolić budowane na nowo siły libijskiego wojska i policji. Być moze będą niezbędne w dalszych operacjach, czy to koalicyjnych, czy jednonarodowych, w celu zwalczania zagrożeń jakie mogą sie jeszcze w Libii pojawić. Być może , o ile Kadafi się nie podda, to podobnie jak w przypadku Saddama i jego współpracowników, na siły specjalne spadnie ciężar ich odnalezienia i pojmania. Także zadanie neutralizacji wpływów Al-Kaidy i pokrewnych jej organizacji będzie wymagało starannie zaplanowanych działań wywiadowczych, psychologicznych, informacyjnych i wreszcie ofensywnych, a siły specjalne mogą odgrywać w nich kluczową rolę.
Nie można także nie pominąć polskiego akcentu. Polska nie zdecydowała się na aktywny udział w działaniach bojowych. Niedawno ujawniono, że Polska dostarczała broń libiskim rebeliantom. Niewątpliwie,z uwagi na położenie i zasoby naturalne tego państwa, a także wcześniejsze kontakty polsko - libijskie , Polska może zyskać wiele, choćby w kwestiach tak ważnych dla naszego interesu narodowego jak bezpieczeństwo energetytczne. Nie można łudzić się że otrzymamy coś za darmo, więc niezbędne będzie prowadzenie w tym regionie aktywnej polityki. Należy sądzić, że sektorowe wsparcie nowych władz libijskich - także poprzez działania z ućyciem sił specjalnych, choćby szkolenie wojskowe lub policyjne, wsparte przez dyplomację i służby specjalne, może okazać się opłacalną inwestycją. Wspieranie i ochrona interesu narodowego , także w odległych i egzotycznych regionach, jest obecnie najważniejszym zadaniem sił zbrojnych - a co ważne , bardzo istotną rolę mogą odegrać w nich siły specjalne, podwarunkiem ich adekwatnego, racjonalnego i konsekwentnego użycia.
