Special-Ops.pl

SPAP Kraków

SPAP Kraków
 

SPAP Kraków


 

35 lat temu w Komendach Wojewódzkich MO siedmiu największych miast Polski powołano do życia pododdziały specjalne, dając początek historii dzisiejszych (już dziewięciu) Samodzielnych Pododdziałów Antyterrorystycznych Policji - SPAP, w strukturach Komend Wojewódzkich Policji. Wraz z centralną jednostką BOA KGP (Special Ops nr 4 (11) 2011) i siedmioma mniejszymi sekcjami AT w pozostałych KWP, tworzą one obecnie policyjny system antyterrorystyczny, obejmujący cały obszar naszego kraju. Jednym z wiodących jest wśród nich SPAP z Krakowa.

Zobacz także

Krzysztof Mątecki BOPE Zwycięstwo nad śmiercią!

BOPE Zwycięstwo nad śmiercią! BOPE Zwycięstwo nad śmiercią!

Działający w Rio de Janeiro Batalion Operacji Specjalnych Policji (Batalhão de Operações Policiais Especiais BOPE) jest jedną z najbardziej doświadczonych w walce miejskiej jednostek na świecie. Zatrzymując...

Działający w Rio de Janeiro Batalion Operacji Specjalnych Policji (Batalhão de Operações Policiais Especiais BOPE) jest jedną z najbardziej doświadczonych w walce miejskiej jednostek na świecie. Zatrzymując członków gangów narkotykowych w ufortyfikowanym labiryncie faweli, gdzie codziennie dochodzi do strzelanin i zabójstw, funkcjonariusze BOPE każdego dnia oszukują śmierć, wyznając prostą zasadę – „albo zdążysz zabić, albo zostaniesz zabity”.

Krzysztof Mątecki, Tomasz Łukaszewski 15 lat Wojsk Specjalnych

15 lat Wojsk Specjalnych 15 lat Wojsk Specjalnych

Dwudziestego czwartego maja 2007 roku, ówczesny Prezydent RP śp. Lech Kaczyński podpisał ustawę o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony, dzięki czemu w strukturach Wojska Polskiego został utworzony...

Dwudziestego czwartego maja 2007 roku, ówczesny Prezydent RP śp. Lech Kaczyński podpisał ustawę o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony, dzięki czemu w strukturach Wojska Polskiego został utworzony odrębny Rodzaj Sił Zbrojnych (RSZ) – Wojska Specjalne (WS), które obecnie stanowią ok. 3% liczebności polskich Sił Zbrojnych. W tym roku obchodzimy 15. rocznicę tego ważnego wydarzenia, dlatego warto przypomnieć proces dochodzenia do ich powstania oraz zaistniałe zmiany i rozwój.

Krzysztof Mątecki Poznawajmy wroga i czuwajmy

Poznawajmy wroga i czuwajmy Poznawajmy wroga i czuwajmy

Wydział V Antyterrorystyczny ABW strzeże bezpieczeństwa naszego kraju zatrzymując przebywających w Polsce członków międzynarodowych grup przestępczych, szpiegów i radykałów powiązanych z organizacjami...

Wydział V Antyterrorystyczny ABW strzeże bezpieczeństwa naszego kraju zatrzymując przebywających w Polsce członków międzynarodowych grup przestępczych, szpiegów i radykałów powiązanych z organizacjami terrorystycznymi. W tym roku mija 29 lat, odkąd operatorzy Wydziału V realizują zadania, których charakter w pełni oddaje motto ABW – „Poznawajmy wroga i czuwajmy”.

Opierając się na doświadczeniach z funkcjonowania pierwszej tego typu jednostki w Polsce, czyli Wydziału Zabezpieczenia Komendy Stołecznej Milicji Obywatelskiej, utworzonego w 1976 r. w Warszawie, dwa lata później szefostwo MSW zatwierdziło Zarządzeniem 016/78 MSW z 15 kwietnia 1978 r. zorganizowanie podobnych, mniejszych pododdziałów w Gdańsku, Łodzi, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie i we Wrocławiu. Strukturalnie należały one do ZOMO (Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej) jako pluton specjalny, początkowo wchodzący najczęściej w skład 1. kompanii taktycznej batalionu podległego danej KWMO.

Ich liczba wzrosła do dziewięciu, gdy z drużyn specjalnych istniejących od 1980 r. w jednostkach ZOMO z Rzeszowa i Białegostoku rozwinięto dwa dodatkowe plutony specjalne – w 1984 r. w pierwszym z tych miast, a rok później w drugim. Oprócz działania we własnym mieście i województwie każdy z dziewięciu plutonów specjalnych pozostawał w gotowości do interweniowania na terenie kilku sąsiednich województw, co pozwoliło podzielić obszar całego kraju na tzw. rejony odpowiedzialności, przypisane poszczególnym z tych pododdziałów. W razie potrzeby, tj. gdyby siły pojedynczego plutonu okazały się niewystarczające, mogły go wesprzeć pododdziały sprowadzone z pobliskich KWMO.

Pierwszych kandydatów do służby dobierano spośród funkcjonariuszy miejscowego ZOMO, wykazujących się wysoką sprawnością fizyczną, często z doświadczeniem z sekcji sportowych o przydatnych profilach (judo, zapasy, boks), z bardzo dobrym stanem zdrowia oraz nienaganną opinią dotychczasowego dowódcy. Do wstąpienia w szeregi plutonów specjalnych zachęcano także byłych żołnierzy wojsk powietrznodesantowych. Ochotników do zawodowej służby w pododdziałach specjalnych MO nie brakowało, ale odsiew na specjalistycznych badaniach fizycznych i psychotechnicznych oraz wewnętrznych testach sprawnościowych i strzeleckich był na tyle duży, że przewidywany stan w liczbie 25 etatów nie zawsze był w pełni obsadzony.

Początki plutonów specjalnych MO nie były łatwe. W tamtych latach wymiana doświadczeń z renomowanymi zachodnimi grupami antyterrorystycznymi była, niestety, niemożliwa z przyczyn politycznych, a „sojusznicy” z bloku wschodniego również nie byli skorzy do współpracy w tej dziedzinie. Twórcy polskich formacji antyterrorystycznych mieli dobre chęci, doskonały materiał ludzki, ale początkowo brakowało sprawdzonych wzorców systemu rekrutacji, wyposażenia, szkolenia i taktyki działania. Cechą charakterystyczną tamtego okresu była improwizacja, działanie na wyczucie, a duża część szkolenia przebiegała według wzorów zaczerpniętych z jednostek elitarnych WP. Główny nacisk kładziono na przygotowanie fizyczne, walkę wręcz i strzelanie.

Dopiero 16 maja 1979 r. Dyrektor Departamentu Gospodarki Materiałowo-Technicznej KGMO decyzją nr 09/79 z tego roku określił normy wyposażenia dla plutonów specjalnych, a Departament Szkolenia i Doskonalenia Kadr Komendy Głównej MO opracował w tym samym roku wytyczne programowe, które precyzowały rodzaje i zakres szkolenia w tych pododdziałach. Na podstawie tego programu funkcjonariusze z plutonów specjalnych poza treningami w ramach macierzystej jednostki zaczęli uczestniczyć także w szkoleniach centralnych, organizowanych przez Biuro Operacyjne KGMO i Departament Szkolenia MSW. Został zorganizowany m.in. centralny kurs płetwonurkowania, a komandosów MO objęto obowiązkowym szkoleniem spadochronowym.

Program oficjalnie wprowadzał także do szkolenia wiele innych specjalistycznych elementów, np. trening wysokościowy, ratowniczy i pirotechniczny, oraz zwiększał liczbę przeznaczonych na niego godzin. Dzięki temu milicjanci z plutonów specjalnych zostali również zwolnieni z udziału w służbach prewencyjnych, a wkrótce, w związku z odmiennością szkolenia i zadań, nabrały one charakteru wyraźnie wydzielonych pododdziałów, podporządkowanych bezpośrednio dowódcom jednostki ZOMO KWMO. Użycie plutonu wymagało jednak także akceptacji Komendy Głównej. W okresie stanu wojennego plutony specjalne wykorzystywano m.in. do wsparcia sił kierowanych do pacyfikacji masowych wystąpień społecznych i zamieszek oraz odblokowywania zakładów pracy, w których podejmowano strajki okupacyjne. W latach 1980–1982, w związku z rosnącą liczbą przypadków piractwa powietrznego, funkcjonariusze tych plutonów zostali włączeni, tak jak ich koledzy z jednostki centralnej, do służb w charakterze tzw. latających patroli na pokładach maszyn pasażerskich PLL LOT. Ich zadaniem była ochrona przed uprowadzeniem polskich samolotów, obsługującego je personelu oraz pasażerów podróżujących na liniach krajowych.

W tym pierwszym okresie plutony specjalne poświęcały jednak gros czasu na szkolenie, nie tylko z racji kształtowania dopiero formy bojowej, ale także ze względu na to, że we wczesnych latach ich istnienia jeszcze niezbyt często pojawiały się zadania wymagające użycia jednostek specjalnych. W Polsce, choć brano pod uwagę takie zagrożenia, nie istniały zorganizowane grupy terrorystyczne, kierujące się pobudkami ideologicznymi, jak miało to miejsce w Europie Zachodniej. Komandosi MO przygotowywali się więc głównie do walki z groźnymi, uzbrojonymi przestępcami kryminalnymi – do zatrzymywania ich w najtrudniejszych warunkach, odblokowywania zajętych przez nich obiektów oraz uwalniania z ich rąk zakładników – a także interweniowania w innych, szczególnie trudnych sytuacjach, przerastających możliwości zwykłych funkcjonariuszy: do obezwładniania osób z zaburzeniami psychicznymi, które stwarzają szczególne zagrożenie (tj. różnego rodzaju uzbrojonych lub niebezpiecznych dla otoczenia i siebie furiatów), czy do wspomagania innych jednostek milicji podczas rozpraszania manifestacji i tłumienia rozruchów, zwłaszcza coraz częstszych w późniejszych latach bijatyk pseudokibiców na meczach piłkarskich.

Do zadań plutonów specjalnych i ich następców należał także udział w akcjach ratowniczych podczas klęsk żywiołowych, poszukiwania pod wodą zwłok oraz przedmiotów pochodzących z przestępstw oraz unieszkodliwianie ładunków wybuchowych w przypadku ich podłożenia w miejscach publicznych. Życie rozszerzyło te zadania dodatkowo o ochronę bardzo ważnych osobistości – dostojników państwowych oraz delegacji krajowych i zagranicznych wysokiego szczebla, konwojowanie najniebezpieczniejszych przestępców, strzeżenie ich podczas przesłuchań i procesów, ochronę konwojów szczególnie cennych ładunków wartości pieniężnych, a nawet dzieł sztuki, oraz tłumienie buntów w zakładach karnych. Z czasem, drogą prób i błędów, wypracowywano coraz lepszy system naboru, treningu i wykorzystania pododdziałów specjalnych MO. Każda akcja dawała przy tym nowe doświadczenia, które starano się uwzględniać w programach szkolenia oraz taktyce działania.

W 1982 r. stan etatowy złożonych z trzech drużyn plutonów specjalnych, zwiększył się do 28 funkcjonariuszy, a w 1988 r. rozbudowano je do kompanii, nadal pozostających w strukturze ZOMO poszczególnych Wojewódzkich Urzędów Spraw Wewnętrznych, które od 1983 r. zastąpiły KWMO, skupiając nadzór nad działaniami MO Służby Bezpieczeństwa. Zasadniczym przeznaczeniem kompanii specjalnych było taktyczne (bojowe) i specjalistyczne wsparcie innych pionów MO w walce z przestępczością w jej najgroźniejszej postaci. Dopiero 30 sierpnia 1984 wydano natomiast zarządzenie w sprawie zadań resortu spraw wewnętrznych w zakresie walki z terroryzmem, mówiące w zasadzie jednak tylko o podziale kompetencji (SB miała zajmować się rozpoznaniem zagrożeń, pododdziały specjalne MO zaś fizycznie likwidować zagrożenie).

W marcu następnego roku komendant główny MO wydał decyzję, która sformalizowała związaną z tym strukturę obiegu informacji, alarmowania i organizacji dowodzenia. W 1990 r. w nazwach jednostek wykonujących takie zadania pojawiło się oficjalnie określenie „antyterrorystyczne” (w tym czasie, ale i do tej pory, termin ten, odnoszący się do działań zapobiegawczo-obronnych, używano w Polsce również w stosunku do działań i sił kontrterrorystycznych, tj. mających charakter ofensywny, ukierunkowanych na fizyczne zwalczanie terroryzmu, a także wielokrotnie potem nadużywano, rozciągając na wszelkiego rodzaju pododdziały taktyczne/grupy realizacyjne, niemające niczego takiego w zakresie swych zadań). Było to związane z głębokimi zmianami w polskich organach bezpieczeństwa publicznego w następstwie mających wówczas miejsce w naszym kraju przeobrażeń ustrojowych.

W miejsce MO powołano na podstawie ustawy z 6 kwietnia 1990 r. Policję, Wydział Zabezpieczenia Stołecznego Urzędu Spraw Wewnętrznych zmienił nazwę na Wydział AT Komendy Stołecznej Policji, a regionalne plutony specjalne w składzie nowych Oddziałów Prewencji (OP), utworzonych w miejsce ZOMO, rozbudowano i przemianowano na Kompanie Antyterrorystyczne (KAT). Od wydania przez KGP Zarządzenia nr 8/92 KGP z 28 grudnia 1992 r. w sprawie organizacji oddziałów prewencji i pododdziałów antyterrorystycznych Policji, ze stanem etatowym ustalonym na 55 funkcjonariuszy, stosowano także ogólną nazwę Pododdział Antyterrorystyczny (PAT).

Pod względem operacyjnym podlegały one właściwemu komendantowi wojewódzkiemu policji oraz dyrektorowi centralnego sztabu KGP. Ze względu na coraz częstsze akty podkładania ładunków wybuchowych na terenie kraju, w każdym z tych pododdziałów wyodrębniono sekcję minersko-pirotechniczną, liczącą najpierw kilku, a ostatecznie około dziesięciu specjalistów. Nowa struktura pododdziałów AT, nie traktowana jednak zbyt sztywno, obejmowała dowództwo (dowódca, jego dwóch zastępców i szef kompanii), podzielony na trzy drużyny pluton szturmowy, pluton taktyczno-szkoleniowy oraz zespół minersko-pirotechniczny.

Lata 90. to także początek nowej jakości w szkoleniu policyjnych komandosów. Zmiany polityczne pozwoliły wreszcie nawiązać kontakty szkoleniowe z jednostkami zagranicznymi. Już od sierpnia 1990 r. KGP, w porozumieniu z ambasadą amerykańską, zorganizowała w ramach Programu Pomocy Antyterrorystycznej ATA Biura Bezpieczeństwa Dyplomatycznego Departamentu Stanu USA, pierwsze wyjazdy na specjalistyczne kursy, m.in. do US Marshals Special Operations Group (SOG) Training Center w Camp Beauregard w Luizjanie oraz ośrodków szkolenia SWAT w Charleston i Baton Rouge. Zdobytą tam wiedzę oraz przekazaną przez instruktorów izraelskich przeniesiono na polski grunt unowocześniając dzięki temu zwłaszcza techniki strzelania, taktykę antyterrorystyczną, organizację zespołów szturmowych i rozpoznania pirotechnicznego.

W tym czasie pogłębiano i rozszerzono o nowe formy szkolenia także inne jego dziedziny, co skutkowało zdobywaniem przez członków kompanii licznych uprawnień instruktorskich i patentów (np. instruktor strzelań policyjnych, spadochronowy, płetwonurkowania, minerstwa i pirotechniki, policyjnych technik interwencyjnych i walki wręcz, technik wysokościowych i speleologii, narciarstwa, sternik motorowodny, ratownik WOPR, skoczek wojsk powietrznodesantowych, uprawnienia do prowadzenia pojazdów opancerzonych itp.).

Na podstawie Decyzji nr 296/00 KGP z 29 grudnia 2000 r. oraz Zarządzenia nr 14 KGP z tego samego roku w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania jednostek organizacyjnych policji (DzUrz. KGP Nr 2, poz. 17 i Nr 7, poz. 73), pododdziały AT wyłączono oficjalnie ze struktur oddziałów prewencji i pod obowiązującą do dziś nazwą SPAP podporządkowano bezpośrednio właściwym miejscowo komendantom wojewódzkim w: Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Wrocławiu oraz Warszawie. Zgodnie z zapisami powyższej decyzji, nadzór nad wszystkimi SPAP sprawował Komendant Główny Policji. Stanowiły one jego odwód przeznaczony do działań na terenie całego kraju, a Komendant Główny podejmował decyzje o użyciu danego pododdziału antyterrorystycznego oraz referatu lub zespołu minersko-pirotechnicznego poza terytorialnym zasięgiem działania, określonym w załącznikach do decyzji nr 296.

W przypadku np. SPAP w Krakowie było to całe ówczesne województwo małopolskie oraz powiaty sąsiedniego województwa świętokrzyskiego: kielecki, busko-zdrójecki, jędrzejowski, kazimierzowski (Kazimierza Wlk.), pińczowski i włoszczowski. Zgodnie z załącznikiem nr 2 każdy SPAP poza znacznie większym, warszawskim, miał liczyć 55 etatów i składać się z: kierownictwa (dowódca i dwóch specjalistów), pionu bojowego, czyli plutonu szturmowego (29 operatorów, w tym dowódca) i zespołu szkolenia (dowódca i dziewięciu instruktorów) oraz dziesięcioosobowego zespołu minersko-pirotechnicznego i trzyosobowego zespołu technicznego do spraw logistycznych. Etat SPAP w następnych latach stopniowo zmniejszano, najpierw Zarządzeniem nr 25 KGP z 31 grudnia 2002 r. do 50 funkcjonariuszy, a pięć lat później, Zarządzeniem nr 1041 KGP z 28 września 2007 r., do 44. Było to związane m.in. z ograniczeniem rejonów odpowiedzialności SPAP do wyłącznie macierzystych województw, gdyż w KWP siedmiu pozostałych (tj. w Bydgoszczy, Gorzowie, Kielcach, Lublinie, Olsztynie, Opolu i Radomiu) sformowano w 2003 r. własne, mniejsze Sekcje Antyterrorystyczne (SAT).

Dokumenty dotyczące poczynionych wtedy zmian organizacyjnych i funkcjonowania pododdziałów AT mają w większości charakter poufny lub zastrzeżony (Zarządzenie nr 6 Pf KGP z 6 lutego 2003 r. w sprawie metod i form działania pododdziałów antyterrorystycznych oraz komórek minersko-pirotechnicznych Policji, Decyzja nr 151Z/2003 KGP z 16 czerwca 2003 r. zmieniająca decyzję w sprawie utworzenia samodzielnych pododdziałów antyterrorystycznych Policji), co nie dziwi, biorąc pod uwagę atmosferę po tragicznych wydarzeniach w Magdalence. Klauzulę „zastrzeżone” nosi również jeden z ostatnich aktów tego typu, Decyzja nr Z-123/2010 KGP z 13 maja 2010 r., zmieniająca decyzję w sprawie utworzenia samodzielnych pododdziałów antyterrorystycznych Policji oraz określenia ich struktury organizacyjnej i etatowej – dlatego szczegóły najnowszej, aktualnej organizacji SPAP muszą pozostać niejawne. Można jedynie podać, że obecnie liczy znów około 50 funkcjonariuszy (dokładną liczbę etatów SPAP określa i może zmieniać zarządzeniem organizacyjnym zwierzchni komendant wojewódzki policji, nie zawsze też wszystkie są obsadzone), a składa się z trzech zespołów bojowych, zespołu szkoleniowo-bojowego, zespołu minersko-pirotechnicznego oraz mniejszego zespołu wsparcia technicznego.

Całością zarządza dowódca i jego zastępca. Te ogólne informacje nie zdradzają możliwości operacyjnych pododdziału, gdyż liczebność oraz skład użytych przezeń sił i tak zależy od konkretnego zadania. Wydział szkoleniowo-bojowy SPAP przygotowany jest do wypełniania takich samych zadań jak wydziały bojowe, ale skupia instruktorów odpowiedzialnych za organizowanie i prowadzenie doskonalenia zawodowego dla policjantów: analizowanie potrzeb szkoleniowych, opracowywanie planów i programów kursów doskonalących oraz uczestnictwo w rekrutacji kandydatów do służby w pionie bojowym i ich przygotowanie do realizacji zadań. Z drugiej strony, w samym „szturmie” służy wielu policjantów, którzy także posiadają tytuły instruktorskie w różnych dziedzinach i często uczestniczą w prowadzeniu zajęć szkoleniowych. W akcjach bojowych biorą zaś bezpośredni udział również dowódcy pododdziału, a w razie potrzeby i członkowie zespołu technicznego, odpowiedzialnego na co dzień za sprawy logistyczne.

SPAP KWP w Krakowie stacjonuje w jednym z obiektów głównego kompleksu tej komendy i podlega bezpośrednio Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego, nadzorującego również Wydziały: Konwojowy, Postępowań Administracyjnych, Prewencji, Ruchu Drogowego, Sztab Policji KWP oraz Oddział Prewencji Policji. Wykonuje głównie zadania na polecenie Komendanta Wojewódzkiego na terenie własnego województwa, ale może też działać na terytorium całego kraju w związku z realizacją zadań na rzecz innych wydziałów macierzystej KWP lub zarządu CBŚ, a także – na podstawie decyzji na szczeblu centralnym, tj. KGP – w ramach współpracy z BOA KGP oraz innymi SPAP i SAT w Polsce.

Od 2006 r. do podejmowania decyzji o skierowaniu do działań dowolnego pododdziału antyterrorystycznego, a także komórki minersko-pirotechnicznej poza obszarem wykonywania zadań oraz do koordynowania działań w ramach operacji lub akcji antyterrorystycznej przekraczającej swym zasięgiem obszar województwa upoważniony jest I Zastępca Komendanta Głównego Policji (Decyzja Nr 331 KGP z 9 czerwca 2006 r.). Podobnie jak pozostałe pododdziały tego typu, krakowski SPAP jest formacją o charakterze „usługowym”, tzn. podejmuje czynności na zlecenia zewnętrzne, wspierając działania innych jednostek i komórek organizacyjnych Policji (najczęściej CBŚ i Wydziałów Kryminalnych), gdy wymagane jest użycie sił, środków lub metod działania właściwych dla AT, w celu:

  • neutralizowania zagrożeń związanych z zamachami terrorystycznymi, w tym ratowania zakładników w obiektach i środkach komunikacji,

  • obezwładniania i zatrzymywania szczególnie niebezpiecznych przestępców, groźnych członków zorganizowanych grup przestępczych o charakterze zbrojnym, osób stwarzających bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia, 

  • prowadzenia zorganizowanych działań pościgowych za takimi osobami, 

  • rozpoznania oraz neutralizacji materiałów i improwizowanych urządzeń wybuchowych, 

  • przeciwdziałania zamachowi na konwój o zwiększonym zagrożeniu bezpieczeństwa, w tym wsparcie zabezpieczenia konwojów i rozpraw sądowych z udziałem szczególnie niebezpiecznych członków świata przestępczości zorganizowanej.

Do tego dochodzi udział w ochronie świadków koronnych, ważnych dostojników państwowych oraz delegacji krajowych i zagranicznych, w tym wizyt takich osobistości jak papież (krakowski SPAP brał udział w operacjach ochrony wszystkich wizyt Jana Pawła II w kraju oraz trasy pielgrzymki po Polsce jego następcy, Benedykta XVI), prezydenci światowych mocarstw itp. – jako bezpośrednia ochrona osobista, grupy wsparcia taktycznego, ochrona przeciwsnajperska i minersko-pirotechniczna. Do zadań realizowanych przez krakowski Pododdział należy również przygotowanie planów zabezpieczeń antyterrorystycznych w ramach jednych z największych realizowanych w Polsce operacji policyjnych. Z racji posiadanego doświadczenia na barkach SPAP w Krakowie spoczęło m.in. zaplanowanie i zorganizowanie, w ciągu zaledwie trzech dni, zabezpieczenia antyterrorystycznego pogrzebu pary prezydenckiej na Wawelu w kwietniu 2010 r. (operacja „Pożegnanie”), z którym wiązała się obecność wielu prezydentów oraz premierów państw z całego świata.

W przedsięwzięciu tym brały udział jednostki antyterrorystyczne z innych regionów Polski, łącznie z JW 2305 GROM i BOA KGP. W ramach tej i innych operacji policyjnych takimi działaniami bezpośrednio dowodzili i koordynowali je funkcjonariusze SPAP w Krakowie. Ze względu na szczególny charakter Krakowa, jako miejsca najliczniejszych po stolicy wizyt i spotkań bardzo ważnych osób, nasilonego ruchu turystycznego, wielu imprez masowych oraz lokalizacji obiektów o specjalnym znaczeniu (od Wawelu, przez krajowy i międzynarodowy port lotniczy Balice, niektóre zakłady przemysłowe, stadiony, ośrodki penitencjarne, po zapory na pobliskim Zbiorniku Dobczyckim i Czorsztyńskim), na małopolskim SPAP, jako jednym z najważniejszych elementów w ich ochronie antyterrorystycznej, spoczywa ogromna odpowiedzialność.

Na tym polu pododdział regularnie współpracuje z wieloma służbami specjalnymi – tylko w zakresie zabezpieczania wizyt VIP m.in. z Biurem Ochrony Rządu oraz służbami ochrony prezydentów największych państw, od US Secret Service, po rosyjską FSO. Nie do przecenienia pozostaje rola w tych działaniach, ale także na co dzień, zespołu minersko-pirotechnicznego SPAP, który rocznie podrywany jest do bardzo dużej liczby interwencji, w tym związanych z koniecznością rozbrajania i neutralizacji groźnych urządzeń wybuchowych (IED). Zanim kilka lat temu rozpoczęto organizowanie centralnych kursów doskonalenia zawodowego pod kątem minersko-pirotechnicznym, specjaliści z tego zespołu SPAP w Krakowie prowadzili również szereg szkoleń przygotowujących funkcjonariuszy nieetatowych grup rozpoznania minersko-pirotechnicznego (NGRMP) z całej Małopolski. Jeden z najlepiej wyposażonych i doświadczonych w Polsce, ma na koncie przeciwdziałanie najgłośniejszym seryjnym zamachowcom – od „Gumisia” w 1994 r., po „Bombiarza” Rafała K. w 2011 r.

Funkcjonariusze zespołu nie zajmują się tylko typowymi interwencjami minersko-pirotechnicznymi, lecz biorą udział w treningach i działaniach w składzie zespołów bojowych krakowskiego SPAP, jako specjaliści od rozpoznawania i szybkiej neutralizacji możliwych pułapek IED na drogach podejścia do obiektów oraz wewnątrz nich podczas działań szturmowych, prowadzą na rzecz zespołu bojowego działania wyłomowe, tzw. ciężki breaching, mogą również wykonywać ładunki odwracające uwagę, zadymianie i inne specyficzne zadania – a jednocześnie przygotowani są do uzupełnienia tego zespołu w roli takiego samego operatora „szturmu”, jak jego pozostali członkowie.

Z drugiej strony pododdział stara się, by wszyscy operatorzy z zespołów bojowych, bazując na doświadczeniu rodzimego Zespołu Minersko-Pirotechnicznego, ukończyli wewnętrzny kurs rozpoznania minersko-pirotechnicznego.

Tym, co szczególnie wyróżnia SPAP z Krakowa i pozostałe takie pododdziały na tle różnego rodzaju grup realizacyjnych w policji i innych resortach siłowych, jest przygotowanie do bardzo różnorodnych zadań oraz niezbędne do tego szkolenie i doświadczenie. Choć w powszechnym, stereotypowym postrzeganiu „antyterroryści” zajmują się głównie błyskawicznymi zatrzymaniami przestępców i uwalnianiem z ich rąk zakładników, to w rzeczywistości funkcjonariusze SPAP wykonują, opierając się na swoich specjalnych umiejętnościach, o wiele szersze spektrum działań ratowniczych i innych, specyficznych zadań. To oni, poza wspomnianymi wyżej zadaniami, podrywani są jako pierwsi w policji także do najtrudniejszych misji wspierających działania ratownicze w sytuacjach kryzysowych – w przypadkach zagrożenia lub wystąpienia klęsk żywiołowych, poważnych awarii technicznych oraz w innych sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia ludzi, gdy udzielenie im skutecznej pomocy, zwłaszcza z powietrza, na wysokościach lub na wodzie, wymaga specjalnego wyszkolenia oraz gotowości do poświęcenia i podjęcia często największego ryzyka.

Czasem jest to pomoc, z wykorzystaniem technik linowych i drabinowych, narciarzom uwięzionym wysoko nad ziemią podczas awarii kolejki krzesełkowej, innym razem bardzo trudne ewakuacje śmigłowcem osób w czasie powodzi – gdy niezależnie od warunków pogodowych trzeba jak najszybciej zjechać po linie z kilkudziesięciu metrów „na punkt” i zabrać stamtąd przerażonych ludzi, a nawet mały błąd lub poryw wiatru grozi niebezpiecznym upadkiem lub utonięciem. Zdarzają się także takie akcje jak ta w 1996 r. na Wiśle, gdy policyjnym komandosom powierzono zadanie wysadzenia barki, która urwała się z nabrzeża i niesiona przez silne prądy powodziowe zagrażała Mostowi Dębnickiego w Krakowie. Czterem z nich udało się dostać na barkę ze śmigłowca i zatrzymać ją linami zamocowanymi do brzegu. Nie bez powodu i nie tylko w kontekście stricte bojowych działań ratowania osób z rąk przestępców lub terrorystów, motto krakowskiego SPAP brzmi: „Zaszczytem jest służyć ludziom, a największym poświęceniem oddać życie, by żyć mogli inni”... Do tego dochodzą, oparte na wyszkoleniu nurkowym funkcjonariuszy SPAP, prace podwodne, związane z poszukiwaniem zwłok lub np. przedmiotów pochodzących z przestępstw oraz działaniami „piro” – o każdej porze roku i niezależnie od trudnych warunków we wskazanym zbiorniku wodnym.

To wszystko oraz wysokie wymagania wynikające z codziennego, wytężonego i żmudnego rytmu szkolenia sprawiają, że do pododdziału powinny trafiać tylko osoby o szczególnych predyspozycjach psychofizycznych. Poza odpowiednim poziomem sprawności fizycznej i intelektualnej, niezbędne są takie cechy jak: stabilność emocjonalna, samodyscyplina, odwaga, chęć samodoskonalenia, a przede wszystkim umiejętność pracy w zespole. Pod względem formalnym kandydat powinien być funkcjonariuszem policji (Rozporządzenie MSWiA z 21 kwietnia 2011 r. pozwala także na przeniesienie do policji funkcjonariuszy SG, BOR, Służby Celnej, ABW, AW, SWW, SKW oraz CBA, jeśli posiadają doświadczenie i umiejętności przydatne do służby w pododdziałach antyterrorystycznych), po przeszkoleniu podstawowym lub podoficerskim, posiadać prawo jazdy i umiejętność pływania.

Preferowani są policjanci o wzroście powyżej 175 cm, do 30. roku życia, najlepiej z kilkuletnim doświadczeniem w służbie na stanowiskach z bezpośrednią stycznością z praktycznym przeciwdziałaniem przestępczości oraz przydatnymi umiejętnościami i osiągnięciami. Nabór rozpoczyna się od rozmowy kwalifikacyjnej z dowódcą i przedstawicielami zespołu szkoleniowego SPAP, sprawdzianu fizycznego oraz wysokościowego, połączonego z testami psychotechnicznymi i rozmową z psychologiem. Szczegóły procedury określa Rozporządzenie MSWiA z 20 marca 2007 r. w sprawie trybu i warunków ustalania zdolności fizycznej i psychicznej policjantów do służby na określonych stanowiskach lub w określonych komórkach organizacyjnych jednostek Policji – w tym właśnie w „jednostkach oraz komórkach organizacyjnych właściwych w sprawach antyterrorystycznych, a także w komórkach realizacyjnych komend wojewódzkich i KSP”.

Zgodnie z jego treścią kandydat poddawany jest testowi sprawności fizycznej, obejmującemu skok w dal z miejsca, bieg zwinnościowy z przewrotami, wyciskanie sztangi o masie równej masie ciała w leżeniu na ławeczce, podciąganie na drążku, uginanie ramion w podporze na poręczach, siady z leżenia w ciągu 1 minuty, czyli „brzuszki”, bieg w ciągu 12 minut w stroju i obuwiu sportowym (test Coopera) oraz pływanie na dystansie 50 m. Testy sprawnościowe w poszczególnych SPAP-ach mogą jednak różnić się drobnymi szczegółami. Jeśli kandydat osiągnął zadowalające wyniki, przechodzi do kolejnego dnia, w którym oceniane są jego predyspozycje związane z działaniem w warunkach wysokiego stresu i zmęczenia.

Po zakończeniu selekcji i pozytywnej ocenie dowódcy SPAP i psychologa zostaje skierowany na specjalistyczne badania prowadzone przez komisję lekarską podległą MSWiA, a po orzeczeniu przez nią, iż jest zdolny do służby w pododdziale AT – oddelegowany do niego na czas drugiego etapu naboru. Składa się nań podstawowe szkolenie specjalistyczne obejmujące całość realizowanych przez pododdział zadań – niezaliczenie któregoś z nich, czy też negatywne opinie instruktorów w trakcie szkolenia lub na koniec, skutkują odesłaniem do poprzedniego miejsca służby. Zaakceptowani do SPAP przechodzą szereg dodatkowych kursów, m.in. realizowane z udziałem instruktorów jednostki szkolenie płetwonurkowe na aparatach oddechowych o obiegu otwartym, kurs stermotorzysty Żeglugi Śródlądowej, ratownictwa wodnego, narciarski, wspinaczki skałkowej, wykorzystania technik linowych w warunkach górskich (do czego SPAP z Krakowa posiada doskonałe warunki), miejskich oraz do desantowania i działań ratowniczych z wykorzystaniem śmigłowca, szybkiej jazdy samochodem, snajperski, minersko-pirotechniczny i inne.

Snajperzy nie stanowią odrębnej komórki, lecz wchodzą w skład poszczególnych zespołów bojowych, gdzie mogą też pełnić takie same funkcje szturmowe jak pozostali operatorzy, a znając dzięki temu dokładnie specyfikę ich pracy, w razie potrzeby mogą skuteczniej wspierać kolegów bronią wyborową. Dużo uwagi poświęca się w ostatnich latach szkoleniu paramedycznemu i ratownictwa taktycznego TC3/TEMS, dlatego funkcjonariusze krakowskiego pododdziału starają się m.in. jak najczęściej brać udział w różnego rodzaju warsztatach i zawodach w tej specjalności. Ponadto, na co dzień policjanci SPAP doskonalą umiejętności w zakresie: taktyki i techniki antyterrorystycznej, wyszkolenia strzeleckiego, policyjnych technik interwencyjnych i walki wręcz oraz utrwalają przygotowanie fizyczne do realizacji wszelkich stawianych im zadań, m.in. na letnich i zimowych obozach kondycyjnych w górach. Równolegle organizowane są szkolenia poligonowe, terenoznawstwa z nawigacją oraz zajęcia pozwalające utrzymać i podwyższać kwalifikacje nurkowe, wysokościowe itp.

Nie można zapominać, że wiele z nich wiąże się nie tylko z dużymi obciążeniami psychofizycznymi, ale także z określonym ryzykiem – 25 czerwca 1994 r.  w czasie treningu spadochronowego zginął instruktor spadochronowy sierż. szt. Robert Stefanik. Cykl szkolenia praktycznego uzupełniony jest szkoleniem teoretycznym, które obejmuje zagadnienia praktyki policyjno-prawnej, podstaw psychologii, zasad użycia środków przymusu bezpośredniego, poznawania nowych rodzajów uzbrojenia i wyposażenia, jak również zagadnienia specjalistyczne.  

Przedstawiciele SPAP KWP w Krakowie biorą również udział we wspólnych treningach z innymi SPAP i SAT, formacjami wchodzącymi w skład Sił Zbrojnych RP, BOR oraz jednostkami zagranicznymi. Wspomagali szkolenie wielu jednostek Policji, Wojska, a także innych instytucji ze struktur MSWiA oraz MON. Uczestniczą w misjach pokojowych, a także z sukcesami w wielu zawodach użyteczno-bojowych i sportowych. Tylko w ubiegłym roku była to m.in. wygrana (indywidualna i zespołowa) w I Ogólnopolskich Zawodach Strzeleckich Służb Mundurowych pamięci „Krasnala”, „Mańka”, „Kaczora” w kategorii Pododdziałów Antyterrorystycznych, wygrana w I Mistrzostwach Polski Policji w Strzelaniu Długodystansowym o Puchar Komendanta Głównego Policji oraz III miejsce w II Mityngu Strzeleckim o Puchar Dowódcy JW Komandosów w Lublińcu. Funkcjonariusze krakowskiego SPAP w ubiegłych latach uczestniczyli ponadto z dużym powodzeniem we wszelkiego rodzaju zawodach związanych ze strzelectwem, narciarstwem zjazdowym, pływaniem, „paramedyką”, czy użyciem technik wysokościowych – wielokrotnie stając na podium. Kilkakrotnie reprezentowali również pododdział w międzynarodowych zawodach grup specjalnych Państw V4, plasując się czołówce uczestniczących drużyn.

BROŃ I WYPOSAŻENIE

Podstawowa broń krótka w krakowskim SPAP to austriacki pistolet Glock 17 na nabój 9 mm Parabellum (plus wkładki umożliwiające strzelanie treningową amunicją barwiącą FX, kanadyjskiej firmy Simunition), obecnie głównie w wersji tzw. III generacji, standardowe i „Tactical”: ze szkieletem w kolorze Flat Dark Earth, metalowymi przyrządami celowniczymi z plamkami trytowymi, powiększoną dźwignią zwalniania zamka i przyciskiem zwalniania magazynka, z lufą wydłużoną do 128 mm, której końcowy odcinek wystaje przed zamek i zakończony jest gwintem do nakręcania tłumika dźwięku (Impuls IIA szwajcarskej firmy Brugger&Thomat AG). W ukompletowaniu broni znajdują się dwa standardowe magazynki o pojemności 17 nabojów, dwa trzy magazynki 19-nabojowe (tzw. „plus 2”) oraz jeden 33-nabojowy, a także uniwersalny moduł celowniczy GTL51, składający się z latarki taktycznej ze wskaźnikiem laserowym, emitującym oprócz typowego promienia laserowego także promień widoczny tylko w podczerwieni (w goglach noktowizyjnych). G17 z modułem celowniczym przenoszony jest zazwyczaj w kaburze udowej z kydeksu w kolorze Olive Drab Green, model 6005 (6005-8310-121) SLS, amerykańskiej firmy Safariland.

Broń „wejścia” to niemieckie pistolety maszynowe HK MP5 i UMP9. Te pierwsze z kolbami wysuwanymi, w wersji podstawowej A3, ulepszonej wersji F (z powiększonym i wzmocnionym trzewikiem kolby oraz wzmocnionymi elementami konstrukcji wewnętrznej, by bez obaw można było strzelać nawet amunicją +P+), większość z tłumikami płomieni, zaopatrzona w oświetlenie taktyczne firmy Surefire w łożu M628, celowniki holograficzne HWS 552 EOTech oraz „klipsy” do łączenia magazynków po dwa dla przyśpieszenia ich wymiany w akcji. UMP9 kompletowane są dodatkowym chwytem przednim, celownikiem HWS 552 EOTech oraz osadzonym z boku oświetleniem taktycznym Surefire M951. Obecnie pion bojowy pododdziału jest już prawie w całości jednolicie wyposażony w broń długą marki HK.

Na wyposażeniu pozostaje jednak także pewna liczba PM-98 M „Glauberyt”. Uzupełniają je krajowe karabinki AKMS i AKMSŁ na nabój 7,62 mm × 39 wz. 43, które mogą zostać zaopatrzone w celowniki holograficzne HWS 552 EOTech, celownik noktowizyjny i tłumik dźwięku PBS-1 lub granatnik podwieszany „Pallad”, a niektóre w dodatkowy chwyt przedni. Nie jest to może broń nowoczesna i zbyt ergonomiczna, ale w odróżnieniu od karabinków 5,56 mm w wielu sytuacjach zapewnia znacznie lepszą skuteczność rażenia i nie brakuje do niej amunicji z różnymi rodzajami pocisków, co pozwala na regularny i praktyczny trening przy użyciu broni wsparcia. Do tego dochodzą powtarzalne (pump-action) strzelby gładkolufowe typu M500A amerykańskiej firmy Mossberg kalibru 12, z kolbą stałą lub w wersji bezkolbowej, niektóre z oświetleniem taktycznym w łożu, fińskie powtarzalne karabiny snajperskie Sako TRG21 i TRG 22 na nabój .308 Winchester (7,62 × 51 mm), z celownikiem optycznym Schidt&Bender PN1 4-12×50, wszechstronnie regulowaną kolbą, dwójnogiem Harrisa i w razie potrzeby tłumikiem dźwięku, ukm-y PKM na amunicję 7,62 mm × 54R (także z podstawą trójnożną), siatkowe zestawy obezwładniające SZO-84, wyrzutnie granatów łzawiących RWGŁ-3, oraz granaty oszałamiające (flash-bang) niemieckiej firmy Nico-Pyrotechnics. Operatorzy mogą być dodatkowo wyposażeni w paralizatory elektryczne Taser X26.

Wśród specjalistycznego sprzętu znajdują się m.in. zestawy do mechanicznego forsowania wejść (entry-tools) firmy Blackhawk i Hallagan Tools, hydrauliczne urządzenie do wyważania drzwi firmy Holmatro, tarcze balistyczne i lekkie drabiny szturmowe własnego projektu. Zespół minersko-pirotechniczny dysponuje m.in. nowoczesnymi kombinezonami ochronnymi EOD-9 kanadyjskiej firmy Med-Eng, manipulatorami i wyrzutnikami pirotechnicznymi kilku typów, przenośnymi zestawami rentgenowskimi, mobilnymi gazoszczelnymi komorami, wytrzymującymi wielokrotną detonację dużych ładunków wybuchowych, a także dwoma wielofunkcyjnym, zdalnie sterowanymi robotami: mniejszym ROV Digital Vanguard firmy Allen Vanguard Corp i większym polskim PIAP „Inspektor” (EOD/IEDD). Łączność zapewnia sprzęt marki Motorola.

Umundurowanie operatora SPAP KWP w Krakowie to dwuczęściowy uniform Combat firmy Curahee w kolorze oliwkowym, ciemnogranatowy i czarny kombinezon firmy Kama z odpornego na wysokie temperatury materiału nomex i w tzw. kamuflażu miejskim (AT1). Do tego kominiarka z nomeksu, czarne rękawiczki Mechanix Wear The Original™ Glove Covert i obuwie specjalne, obecnie głównie model Lowa Uplander Desert Boot w kolorze piaskowym lub inne, np. czarne Bates Falcon, czy HiTec Magnum. Snajperzy w terenie pozamiejskim korzystają dodatkowo z mundurów w kamuflażu woodland oraz strojów maskujących ghillie suit. Osobiste wyposażenie ochronne składa się z hełmu kompozytowego TC-3002 izraelskiej firmy Rabintex (RBH 303 AUS LW) lub polskiego Maskpolu, połączonego ze środkami łączności zestawu aktywnej ochrony słuchu Supreme Mil firmy MSA Sordin, francuskich gogli Bolle XT800 Tactical, ochraniaczy kolan Alta Superflex oraz zintegrowanej kamizelki NFM z wkładami balistycznymi z kieszeniami na magazynki i inne wyposażenie, ewentualnie modułowe kamizelki taktyczne NFM wraz z kamizelkami kuloodpornymi Moratexu, plus maska pgaz MP5 Alos. Wykorzystywany jest także ciężki zestaw podejściowy, na który składa się rozbudowany system ochrony balistycznej IDAS (Integrated Dismounted Armor System) Tactical opracowany przez Med-Eng Systems Inc. oraz hełm firmy Maskpol z osłoną balistyczną twarzy.

Galeria zdjęć

Tytuł
przejdź do galerii

Komentarze

Powiązane

Ireneusz Chloupek KAMPFSCHWIMMER KOMPANIE

KAMPFSCHWIMMER KOMPANIE KAMPFSCHWIMMER KOMPANIE

„Jeśli ludzie z amerykańskich sił specjalnych powiedzą, że jesteś dobry, to tak jest – stwierdził kiedyś instruktor działań antyterrorystycznych US Navy. – Jeżeli to samo usłyszysz od Izraelczyków, to...

„Jeśli ludzie z amerykańskich sił specjalnych powiedzą, że jesteś dobry, to tak jest – stwierdził kiedyś instruktor działań antyterrorystycznych US Navy. – Jeżeli to samo usłyszysz od Izraelczyków, to znaczy, że jesteś naprawdę bardzo dobry. Gdy powiedzą tak o tobie Brytyjczycy z SAS lub SBS, możesz być pewien, że należysz do najlepszych, bo oni rzadko prawią komplementy”. Jedną z jednostek specjalnych, o której wszyscy wymienieni zawsze wyrażają się z uznaniem, jest Kampfschwimmerkompanie niemieckiej...

Ireneusz Chloupek EOG

EOG EOG

Estońska Grupa Operacji Specjalnych (Erioperatsioonide grupp - EOG) to jeden z najmłodszych i najmniej znanych tego typu oddziałów w NATO. Uwarunkowania geopolityczne, niewielki obszar i zasoby ludzkie,...

Estońska Grupa Operacji Specjalnych (Erioperatsioonide grupp - EOG) to jeden z najmłodszych i najmniej znanych tego typu oddziałów w NATO. Uwarunkowania geopolityczne, niewielki obszar i zasoby ludzkie, ograniczony potencjał młodej armii od niedawna znów niepodległej Estonii oraz brak zrozumienia wśród części decydentów dla miejsca operacji specjalnych w systemie obrony kraju początkowo nie sprzyjały tworzeniu jednostki o takim przeznaczeniu. Gdy jednak została sformowana, zadbano o nadanie jej profesjonalnego...

Ireneusz Chloupek JW AGAT

JW AGAT JW AGAT

Najmłodszy komponent bojowy Wojsk Specjalnych, który 27 czerwca br. obchodził swoją trzecią rocznicę, to jednostka lekkiej piechoty szturmowej o charakterze powietrznodesantowym, najbliższa oryginalnemu...

Najmłodszy komponent bojowy Wojsk Specjalnych, który 27 czerwca br. obchodził swoją trzecią rocznicę, to jednostka lekkiej piechoty szturmowej o charakterze powietrznodesantowym, najbliższa oryginalnemu modelowi formacji typu Commando i Rangers. Jej główne przeznaczenie to akcje bezpośrednie - przede wszystkim zapewnianie wsparcia i zabezpieczenia kinetycznego operacjom prowadzonym przez pododdziały wydzielone z innych jednostek WS oraz samodzielne działania rajdowe.

Ireneusz Chloupek Jackal Stone-14

Jackal Stone-14 Jackal Stone-14

Prawie równolegle do ćwiczenia Noble Sword-14 w Polsce i na Litwie w dniach 12-23 września br. odbyło się zorganizowane przez US Special Operations Command Europe (SOCEUR - Dowództwo Operacji Specjalnych...

Prawie równolegle do ćwiczenia Noble Sword-14 w Polsce i na Litwie w dniach 12-23 września br. odbyło się zorganizowane przez US Special Operations Command Europe (SOCEUR - Dowództwo Operacji Specjalnych w Europie) ćwiczenie wojsk specjalnych z serii pk. Jackal Stone, w tym roku w Niemczech i Holandii. W składzie jednej z wielonarodowych SOTG (Special Operation task Group) ćwiczyli żołnierze naszej JW GROM.

Ireneusz Chloupek NOBLE SWORD - Combat ready

NOBLE SWORD - Combat ready NOBLE SWORD - Combat ready

„Mam honor i przyjemność ogłosić, że SOCC ukończył proces certyfikacji, uzyskując ocenę celującą. Ocena ta nie jest dziełem przypadku, co oczywiste, ale jest też wynikiem wielu lat ciężkiej, pełnej wysiłku...

„Mam honor i przyjemność ogłosić, że SOCC ukończył proces certyfikacji, uzyskując ocenę celującą. Ocena ta nie jest dziełem przypadku, co oczywiste, ale jest też wynikiem wielu lat ciężkiej, pełnej wysiłku pracy”. Takie słowa usłyszeli żołnierze polskich Wojsk Specjalnych od szefa Międzynarodowego Zespołu Certyfikującego, kmdr. Konstantionosa Gialousisa, na zakończenie rozgrywanego od 2 do 19 września br. sojuszniczego ćwiczenia taktycznego z wojskami pod kryptonimem Noble Sword-14, które stanowiło...

Ireneusz Chloupek GISW OISW w Krakowie

GISW OISW w Krakowie GISW OISW w Krakowie

Dla społeczeństwa i większości służb wewnętrznych problem z przestępcami w zasadzie kończy się po ich osadzeniu w zakładzie karnym (ZK), a przynajmniej odizolowaniu przez umieszczenie w areszcie śledczym...

Dla społeczeństwa i większości służb wewnętrznych problem z przestępcami w zasadzie kończy się po ich osadzeniu w zakładzie karnym (ZK), a przynajmniej odizolowaniu przez umieszczenie w areszcie śledczym (AŚ). Od tego momentu musi sobie z nimi radzić Służba Więzienna, jedyna uzbrojona formacja podległa Ministerstwu Sprawiedliwości, która jest, o czym nie zawsze pamiętamy, jednym z filarów bezpieczeństwa wewnętrznego kraju. Wśród ponad 27 000 jej funkcjonariuszy około 240 to specjalnie wyselekcjonowani...

Ireneusz Chloupek Smutna rocznica

Smutna rocznica Smutna rocznica

20 lat temu rozwiązano wszystkie pododdziały specjalne Wojska Polskiego szczebla armijnego i dywizyjnego. Zgodnie z niesławnym, utajnionym zarządzeniem nr 079/org. z 8 listopada 1993 r. ówczesnego Szefa...

20 lat temu rozwiązano wszystkie pododdziały specjalne Wojska Polskiego szczebla armijnego i dywizyjnego. Zgodnie z niesławnym, utajnionym zarządzeniem nr 079/org. z 8 listopada 1993 r. ówczesnego Szefa Sztabu Generalnego, do końca sierpnia następnego roku ze struktur WP zniknęły trzy okręgowe kompanie specjalne, osiem z dywizyjnych batalionów rozpoznawczych, a jedyną jednostką działań specjalnych w wojskach lądowych miał pozostać, rozwinięty z 1. Batalionu Szturmowego w Lublińcu, 1. Pułk Specjalny.

Redakcja Cenna współpraca Trening WZD MOSG z Finami

Cenna współpraca Trening WZD MOSG z Finami Cenna współpraca Trening WZD MOSG z Finami

Grupa funkcjonariuszy Wydziału Zabezpieczenia Działań Morskiego Oddziału Straży Granicznej od 28 września do 4 października 2014 roku przebywała w Finlandii. Na zaproszenie Jednostki Specjalnej Fińskiej...

Grupa funkcjonariuszy Wydziału Zabezpieczenia Działań Morskiego Oddziału Straży Granicznej od 28 września do 4 października 2014 roku przebywała w Finlandii. Na zaproszenie Jednostki Specjalnej Fińskiej Straży Granicznej Regionu Zatoki Fińskiej (Suomenlahden Valmiusjoukkue Merivartiosto) uczestniczyła w szkoleniu z udziałem żołnierzy Specjalnej Jednostki Fińskiej Marynarki Wojennej ETO (Erikoistoimintaosasto).

Ireneusz Chloupek 10-lecie WR KSP

10-lecie WR KSP 10-lecie WR KSP

1 stycznia 2005 r. Komendant Stołeczny owołał do życia w pionie kryminalnym warszawskiej policji nową jednostkę specjalnądo wsparcia innych jego komórek na najbardziej niebezpiecznych odcinkach walki z...

1 stycznia 2005 r. Komendant Stołeczny owołał do życia w pionie kryminalnym warszawskiej policji nową jednostkę specjalnądo wsparcia innych jego komórek na najbardziej niebezpiecznych odcinkach walki z przestępczością - Wydział Realizacyjny KSP. W ciągu następnych 10 lat należał on do najaktywniejszych bojowo policyjnych pododdziałów specjalnych w kraju, zdobywając podczas kolejnych „realizacji” bogate doświadczenie i wypracowując własną „tożsamość taktyczną”.

Ireneusz Chloupek KJK Komandosi Fiordów

KJK Komandosi Fiordów KJK Komandosi Fiordów

Położona na północnej flance NATO Norwegia, mimo mierzącej ponad 80 000 km linii brzegowej (wraz z wyspami), jeszcze do niedawna nie posiadała w swych siłach zbrojnych wyspecjalizowanej formacji morskodesantowej....

Położona na północnej flance NATO Norwegia, mimo mierzącej ponad 80 000 km linii brzegowej (wraz z wyspami), jeszcze do niedawna nie posiadała w swych siłach zbrojnych wyspecjalizowanej formacji morskodesantowej. Do ofensywnych działań od strony morza przygotowany był jedynie mały pododdział dywersyjny płetwonurków bojowych marynarki wojennej MJK, defensywne zaś pozostawały domeną artylerii nabrzeżnej. Dopiero w 2001 r., w ramach reorganizacji marynarki, powołano w jej strukturze rozpoznawczo-uderzeniową...

SPECIAL OPS SPECIAL OPS patronem medialnym Mistrzostw Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych

SPECIAL OPS patronem medialnym Mistrzostw Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych SPECIAL OPS patronem medialnym Mistrzostw Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych

11 czerwca br. w Centrum Szkolenia Policji Legionowo ruszają Mistrzostwa Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych. To pierwsza tego typu impreza w Polsce organizowana na tak...

11 czerwca br. w Centrum Szkolenia Policji Legionowo ruszają Mistrzostwa Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych. To pierwsza tego typu impreza w Polsce organizowana na tak szeroką skalę. Została wpisana do kalendarza wydarzeń sportowych pod patronatem Komendanta Głównego Policji na rok 2015.

Ireneusz Chloupek KOBRA SAT KWP w Lublinie

KOBRA SAT KWP w Lublinie KOBRA SAT KWP w Lublinie

W 2003 r. w strukturze lubelskiej policji utworzono własną Sekcję Antyterrorystyczną (SAT KWP) – jedną z siedmiu nowych jednostek tego typu w Polsce, sformowanych w komendach wojewódzkich, które nie dysponowały...

W 2003 r. w strukturze lubelskiej policji utworzono własną Sekcję Antyterrorystyczną (SAT KWP) – jedną z siedmiu nowych jednostek tego typu w Polsce, sformowanych w komendach wojewódzkich, które nie dysponowały Samodzielnym Pododdziałem Antyterrorystycznym. W Lublinie rozwinięto ją z funkcjonującej tam już od kilku lat, nieetatowej Sekcji Specjalnej.

SPECIAL OPS 25 lat GROM

25 lat GROM 25 lat GROM

Czerwiec 2015 r. to dla nas czas szczególny. To miesiąc, w którym jedna z najlepszych światowych, a także polskich jednostek specjalnych obchodzi swoje święto – ćwierćwiecze istnienia. Z okazji 25. rocznicy...

Czerwiec 2015 r. to dla nas czas szczególny. To miesiąc, w którym jedna z najlepszych światowych, a także polskich jednostek specjalnych obchodzi swoje święto – ćwierćwiecze istnienia. Z okazji 25. rocznicy powstania Jednostki Wojskowej GROM redakcja SPECIAL OPS przygotowała wydanie specjalne SPECIAL OPS EXTRA.

Mateusz J. Multarzyński Polsko-fińskie szkolenie pododdziałów specjalnych

Polsko-fińskie szkolenie pododdziałów specjalnych Polsko-fińskie szkolenie pododdziałów specjalnych

Szkolenie pododdziałów specjalnych Morskiego Oddziału Straży Granicznej oraz morskiego oddziału SG Finlandii Zatoki Fińskiej przeprowadzono w dniach 30 maja do 6 czerwca. Funkcjonariusze trenowali na ulicach...

Szkolenie pododdziałów specjalnych Morskiego Oddziału Straży Granicznej oraz morskiego oddziału SG Finlandii Zatoki Fińskiej przeprowadzono w dniach 30 maja do 6 czerwca. Funkcjonariusze trenowali na ulicach Trójmiasta, Lotnisku w Pruszczu Gdańskim, na strzelnicy oraz Zatoce Gdańskiej z udziałem śmigłowca Straży Granicznej oraz najnowszego patrolowca Fińskiej Straży Granicznej "Turva", który specjalnie przypłynął w piątek do Kaszubskiego Dywizjonu Straży Granicznej.

Ireneusz Chloupek Ratownicy

Ratownicy Ratownicy

Przechodzą zaawansowane szkolenie spadochronowe, nurkowe i surwiwalowe oraz trudny trening fizyczny. Działają w niewielkich zespołach, w najtrudniejszych warunkach, często na tyłach wroga i ramię w ramię...

Przechodzą zaawansowane szkolenie spadochronowe, nurkowe i surwiwalowe oraz trudny trening fizyczny. Działają w niewielkich zespołach, w najtrudniejszych warunkach, często na tyłach wroga i ramię w ramię z operatorami najlepszych jednostek specjalnych amerykańskich sił zbrojnych. W odróżnieniu od nich zasadniczym celem US Air Force Pararescue jest jednak ratowanie życia towarzyszy broni oraz poszukiwanie i odzyskiwanie utraconego personelu (ang. Personnel Recovery), któremu grozi niebezpieczeństwo...

Ireneusz Chloupek Zespół Interwencji Specjalnych

Zespół Interwencji Specjalnych Zespół Interwencji Specjalnych

Publikacja opisuje genezę i rys historyczny Zespołu Interwencji Specjalnych zajmującym się m.in. kontrolą ruchu granicznego, jego zadania oraz dzień powszedni jego członków.

Publikacja opisuje genezę i rys historyczny Zespołu Interwencji Specjalnych zajmującym się m.in. kontrolą ruchu granicznego, jego zadania oraz dzień powszedni jego członków.

Ireneusz Chloupek FUERZAS COMANDO 2015

FUERZAS COMANDO 2015 FUERZAS COMANDO 2015

23 lipca 2015 r. podczas uroczystej ceremonii w bazie gwatemalskich sił specjalnych w Poptún, ogłoszono wyniki kolejnych, już XI zawodów „Competencia Fuerzas Comando”. W rywalizacji o tytuł najlepszych...

23 lipca 2015 r. podczas uroczystej ceremonii w bazie gwatemalskich sił specjalnych w Poptún, ogłoszono wyniki kolejnych, już XI zawodów „Competencia Fuerzas Comando”. W rywalizacji o tytuł najlepszych operatorów i snajperów rozgrywanej między reprezentacjami sił specjalnych większości państw Ameryki Południowej, Środkowej i Północnej po raz siódmy zwycięzcami zostali kolumbijscy kontrterroryści z jednostki AFEAU.

Dariusz Materniak Siły Operacji Specjalnych Ukrainy

Siły Operacji Specjalnych Ukrainy Siły Operacji Specjalnych Ukrainy

Jest to niezwykle interesujący artykuł przybliżający Czytelnikowi ogólne wiadomości o systemie organizacji służb wojskowych na Ukrainie. Autor zawarł w nim podstawową wiedzę o wybranych formacjach wojskowych...

Jest to niezwykle interesujący artykuł przybliżający Czytelnikowi ogólne wiadomości o systemie organizacji służb wojskowych na Ukrainie. Autor zawarł w nim podstawową wiedzę o wybranych formacjach wojskowych ilustrując ją unikalnym materiałem fotograficznym.

Ireneusz Chloupek BT DELTA

BT DELTA BT DELTA

W artykule opisano genezę powstania norweskich sił kontrterrorystycznych Beredskapstroppen, które w policyjnym systemie łączności radiowej otrzymały przydomek Delta. Autor przedstawiając tę jednostkę m....

W artykule opisano genezę powstania norweskich sił kontrterrorystycznych Beredskapstroppen, które w policyjnym systemie łączności radiowej otrzymały przydomek Delta. Autor przedstawiając tę jednostkę m. in. przywołuje najbardziej spektakularne jej akcje, w tym szczegóły obławy na Andersa Brevika.

Ireneusz Chloupek Karpacki WZD

Karpacki WZD Karpacki WZD

Straż Graniczna – jako formacja odpowiedzialna nie tylko za ochronę granic Polski, ale i bardzo ważnego odcinka zewnętrznej granicy Unii Europejskiej, w tym zwalczanie naruszającej je przestępczości zorganizowanej...

Straż Graniczna – jako formacja odpowiedzialna nie tylko za ochronę granic Polski, ale i bardzo ważnego odcinka zewnętrznej granicy Unii Europejskiej, w tym zwalczanie naruszającej je przestępczości zorganizowanej na terenie całego kraju – dostosowując swe struktury i formy działania do jak najskuteczniejszego wypełniania nałożonych na nią zadań, powołała do życia w swych szeregach pododdziały specjalne do wykonywania najbardziej niebezpiecznych zadań, znane jako Wydziały Zabezpieczenia Działań....

Ireneusz Chloupek Det A, Berlin

Det A, Berlin Det A, Berlin

Siły specjalne US Army to temat stosunkowo dokładnie znany i opisywany w wielu źródłach, gdyż nigdy nie ukrywały większości informacji o swych strukturach, zadaniach, szkoleniu, uzbrojeniu i wyposażeniu,...

Siły specjalne US Army to temat stosunkowo dokładnie znany i opisywany w wielu źródłach, gdyż nigdy nie ukrywały większości informacji o swych strukturach, zadaniach, szkoleniu, uzbrojeniu i wyposażeniu, wiedząc, że tak naprawdę nie ma to istotnego wpływu na tzw. bezpieczeństwo operacyjne oraz skuteczność konkretnych misji. W ich historii była jednak jednostka jeszcze do niedawna otoczona tak ścisłą tajemnicą, że o jej funkcjonowaniu wiedział mało kto spoza tej formacji.

Ireneusz Chloupek Brygada OZ

Brygada OZ Brygada OZ

Publikacja przedstawia Brygadę OZ, jednostkę militarną armii izraelskiej. Autor scharakteryzował jednostki podlegające jej dowództwu, opisał cykle szkoleń, wymagania bojowe i ważniejsze sukcesy bojowe.

Publikacja przedstawia Brygadę OZ, jednostkę militarną armii izraelskiej. Autor scharakteryzował jednostki podlegające jej dowództwu, opisał cykle szkoleń, wymagania bojowe i ważniejsze sukcesy bojowe.

Ireneusz Chloupek Komandosi bez państwa

Komandosi bez państwa Komandosi bez państwa

Artykuł zapoznaje Czytelnika z unikalną wiedzą dotyczącą organizacji sił militarnych Kurdystanu, który na mapie politycznej świata nie istnieje jako państwo.

Artykuł zapoznaje Czytelnika z unikalną wiedzą dotyczącą organizacji sił militarnych Kurdystanu, który na mapie politycznej świata nie istnieje jako państwo.

Ireneusz Chloupek Wydział Ochrony OSŻW

Wydział Ochrony OSŻW Wydział Ochrony OSŻW

Autor przedstawił genezę powstania i codzienne działania Wydziału Ochrony warszawskiego Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej mającego na celu zapewnienie bezpieczeństwa najważniejszych osób w MON,...

Autor przedstawił genezę powstania i codzienne działania Wydziału Ochrony warszawskiego Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej mającego na celu zapewnienie bezpieczeństwa najważniejszych osób w MON, innych osobistości państwowych oraz odwiedzających Polskę zagranicznych delegacji wojskowych i nie tylko.

Najnowsze produkty i technologie

Megmar Logistics & Consulting Sp. z o.o. Systemy łączności INVISIO – sprzęt dla nowoczesnego żołnierza

Systemy łączności INVISIO – sprzęt dla nowoczesnego żołnierza Systemy łączności INVISIO – sprzęt dla nowoczesnego żołnierza

Na współczesnym polu walki zapewnienie skutecznej, niezawodnej i bezpiecznej łączności na poziomie zespołów bojowych, a także między pojedynczymi operatorami jednostek wojskowych i policyjnych, należy...

Na współczesnym polu walki zapewnienie skutecznej, niezawodnej i bezpiecznej łączności na poziomie zespołów bojowych, a także między pojedynczymi operatorami jednostek wojskowych i policyjnych, należy do kwestii o kluczowym znaczeniu. Nowoczesne systemy łączności umożliwiają komunikowanie się w czasie działań operacyjnych i taktycznych, a także zabezpieczają przed hałasem o dużym natężeniu dźwięku i związanymi z tym urazami słuchu.

DURABO® Polska marka DURABO wchodzi na rynek mundurowy

Polska marka DURABO wchodzi na rynek mundurowy Polska marka DURABO wchodzi na rynek mundurowy

DURABO®, to polski brand firmy Kreator, będącej kontraktorem polskich i zagranicznych służb mundurowych. Analizując rynek odzieży taktyczno-outdoorowej, firma dostrzegła, że co prawda w ofercie znajduje...

DURABO®, to polski brand firmy Kreator, będącej kontraktorem polskich i zagranicznych służb mundurowych. Analizując rynek odzieży taktyczno-outdoorowej, firma dostrzegła, że co prawda w ofercie znajduje się wiele produktów przeznaczonych dla tej grupy odbiorców, jednak są one albo niskiej jakości spowodowanej dalekowschodnią produkcją i zastosowanymi materiałami, albo w bardzo wysokiej cenie, wynikającej z kosztów importu, np. z USA. W konsekwencji tego firma uznała, że brakuje na rynku oferty odzieży...

OPC Sp. z.o.o. Vademecum okularów przeciwsłonecznych

Vademecum okularów przeciwsłonecznych Vademecum okularów przeciwsłonecznych

Czas wiosenno-letni to zdecydowanie ta pora roku, kiedy większość z nas podchodzi do tematu zakupu nowych okularów przeciwsłonecznych. Silne natężenie szkodliwego promieniowania UV powoduje, że nasz wzrok...

Czas wiosenno-letni to zdecydowanie ta pora roku, kiedy większość z nas podchodzi do tematu zakupu nowych okularów przeciwsłonecznych. Silne natężenie szkodliwego promieniowania UV powoduje, że nasz wzrok zaczyna się intensywniej męczyć, doskwiera nam obniżony komfort widzenia, a kolory przybierają przekłamane barwy.

poza-domem.pl Jakie są rodzaje łuków strzeleckich?

Jakie są rodzaje łuków strzeleckich? Jakie są rodzaje łuków strzeleckich?

Łucznictwo to szlachetny sport, jego historia sięga początków cywilizowanego świata a może nawet dalej. Długo był podstawowym narzędziem wykorzystywanym podczas polowań. Łuki wyszły z łask dopiero wraz...

Łucznictwo to szlachetny sport, jego historia sięga początków cywilizowanego świata a może nawet dalej. Długo był podstawowym narzędziem wykorzystywanym podczas polowań. Łuki wyszły z łask dopiero wraz z momentem pojawienia się broni palnej. Jednak nie zniknęły całkowicie. Zmienił się charakter ich użycia. W dzisiejszych czasach wykorzystywane są w sportach strzeleckich, na olimpiadach, a także hobbystycznie. Jeśli interesuje Cię łucznictwo, to sprawdź jaki łuk na początek będzie najlepszym wyborem.

Ewelina Grzesik TUNDRA - nowa czołówka od Mactronic

TUNDRA - nowa czołówka od Mactronic TUNDRA - nowa czołówka od Mactronic

„Czołówka” jest niezbędnym narzędziem pracy żołnierzy i medyków, ale nie tylko. Niektórzy sportowcy, turyści, miłośnicy kijów trekkingowych czy bywalcy biwaków nie wyobrażają sobie życia bez dobrej czołówki....

„Czołówka” jest niezbędnym narzędziem pracy żołnierzy i medyków, ale nie tylko. Niektórzy sportowcy, turyści, miłośnicy kijów trekkingowych czy bywalcy biwaków nie wyobrażają sobie życia bez dobrej czołówki. Dlatego przetestowaliśmy i sprawdziliśmy, czy warto zainwestować w latarkę TUNDRA THL0111 firmy MACTRONIC.

RAW Sp. z o.o. RAW Mobile BMS

RAW Mobile BMS RAW Mobile BMS

Smartfony stały się powszechnym elementem naszej rzeczywistości. Dzięki urządzeniom mobilnym komunikacja dzisiaj oznacza dużo więcej niż zwykłą rozmowę – chętnie używamy darmowych komunikatorów do przesyłania...

Smartfony stały się powszechnym elementem naszej rzeczywistości. Dzięki urządzeniom mobilnym komunikacja dzisiaj oznacza dużo więcej niż zwykłą rozmowę – chętnie używamy darmowych komunikatorów do przesyłania wiadomości tekstowych, nagrań głosowych, zdjęć, wideo, a nawet dokumentów i lokalizacji. Pandemia COVID-19 tylko przyspieszyła cyfrową ewolucję społeczeństw, pojawiło się wiele przydatnych narzędzi, które umożliwiają użytkownikom realizację pożądanych funkcjonalności i jednocześnie prezentują...

Combat.pl Przeżyj to z combat - zgarnij zniżkę na swoje zakupy

Przeżyj to z combat - zgarnij zniżkę na swoje zakupy Przeżyj to z combat - zgarnij zniżkę na swoje zakupy

Jeśli trafiłeś na tę stronę świadomie, to najpewniej interesują Cię zagadnienia militarne, być może survival, ewentualnie bushcraft lub EDC. Te zainteresowania łączy dość specyficzna grupa przedmiotów,...

Jeśli trafiłeś na tę stronę świadomie, to najpewniej interesują Cię zagadnienia militarne, być może survival, ewentualnie bushcraft lub EDC. Te zainteresowania łączy dość specyficzna grupa przedmiotów, które zapewne chcesz posiadać – tak jak my. Zdobyć je można w licznych sklepach „wojskowych” zorientowanych na takich właśnie zapaleńców. Być może nie wiesz jeszcze, że do grona tych sklepów dołączył stosunkowo niedawno kolejny gracz – combat.pl.

SPY SHOP Paweł Wujcikowski Termowizja strzelecka na każdą kieszeń – AGM Rattler

Termowizja strzelecka na każdą kieszeń – AGM Rattler Termowizja strzelecka na każdą kieszeń – AGM Rattler

Co jest najważniejsze w strzelectwie? Oczywiście dobra widoczność niezależnie od warunków terenowych i atmosferycznych. Kiedy zapadnie zmierzch i chmury zakryją niebo, profesjonalny termowizor pozwoli...

Co jest najważniejsze w strzelectwie? Oczywiście dobra widoczność niezależnie od warunków terenowych i atmosferycznych. Kiedy zapadnie zmierzch i chmury zakryją niebo, profesjonalny termowizor pozwoli łatwo zlokalizować cel nawet przy zupełnym braku światła zewnętrznego. W tym artykule skupimy się na urządzeniach z rodziny AGM Rattler, które oferują doskonały stosunek ceny do oferowanych możliwości.

SPY SHOP Paweł Wujcikowski Bramka z czujnikiem podczerwieni SE-1008 - efektywna kontrola zdrowia

Bramka z czujnikiem podczerwieni SE-1008 - efektywna kontrola zdrowia Bramka z czujnikiem podczerwieni SE-1008 - efektywna kontrola zdrowia

W czasie pandemii koronawirusa Sars-CoV-2 jednym z głównych priorytetów jest ograniczenie liczby nowych zarażeń w przestrzeni publicznej. To niełatwe zadanie, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę wysoki...

W czasie pandemii koronawirusa Sars-CoV-2 jednym z głównych priorytetów jest ograniczenie liczby nowych zarażeń w przestrzeni publicznej. To niełatwe zadanie, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę wysoki stopień zaraźliwości patogenu. W tym trudnym dla wszystkich czasie z pomocą przychodzą bramki z czujnikiem podczerwieni takie jak certyfikowany model SE-1008 dostępny w sklepie Spy Shop. Z ich pomocą kontrola zdrowia staje się nie tylko skuteczna, ale i szybka.

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Special-Ops