Special-Ops.pl

Zaawansowane wyszukiwanie

SPAP Kraków

SPAP Kraków
 

SPAP Kraków


 

35 lat temu w Komendach Wojewódzkich MO siedmiu największych miast Polski powołano do życia pododdziały specjalne, dając początek historii dzisiejszych (już dziewięciu) Samodzielnych Pododdziałów Antyterrorystycznych Policji - SPAP, w strukturach Komend Wojewódzkich Policji. Wraz z centralną jednostką BOA KGP (Special Ops nr 4 (11) 2011) i siedmioma mniejszymi sekcjami AT w pozostałych KWP, tworzą one obecnie policyjny system antyterrorystyczny, obejmujący cały obszar naszego kraju. Jednym z wiodących jest wśród nich SPAP z Krakowa.

Zobacz także

Krzysztof Mątecki Białostockie „Tygrysy”

Białostockie „Tygrysy” Białostockie „Tygrysy”

Samodzielny Pododdział Kontrterrorystyczny Policji z Białegostoku jest jednym z najstarszych oddziałów KT w Polsce. Od 1980 roku operatorzy pododdziału, których znakiem rozpoznawczym jest naszywka z wizerunkiem...

Samodzielny Pododdział Kontrterrorystyczny Policji z Białegostoku jest jednym z najstarszych oddziałów KT w Polsce. Od 1980 roku operatorzy pododdziału, których znakiem rozpoznawczym jest naszywka z wizerunkiem tygrysa, biorą udział w najbardziej wymagających zadaniach realizowanych przez polską Policję zarówno w kraju, jak i za granicą. Tekst: Krzysztof Mątecki Zdjęcia: arch. SPKP w Białymstoku

Krzysztof Mątecki Nowa jednostka specjalna Irlandii

Nowa jednostka specjalna Irlandii Nowa jednostka specjalna Irlandii

Ministerstwo Obrony Narodowej Republiki Irlandii ogłosiło powstanie nowej jednostki specjalnej pod nazwą Ireland Special Operations Forces, w skrócie IRL-SOF. Nowa formacja powstanie dzięki rozbudowie...

Ministerstwo Obrony Narodowej Republiki Irlandii ogłosiło powstanie nowej jednostki specjalnej pod nazwą Ireland Special Operations Forces, w skrócie IRL-SOF. Nowa formacja powstanie dzięki rozbudowie i restrukturyzacji istniejącej od 1980 roku jednostki specjalnej Army Ranger Wing (ARW). Tekst: Krzysztof Mątecki Zdjęcia: Óglaigh na hÉireann / Irish Defence Forces

Krzysztof Mątecki Podlaska GZD

Podlaska GZD Podlaska GZD

W 2019 roku powołano do życia Podlaską Grupę Zabezpieczenia Działań, która ma za zadanie zwalczać przestępczość zorganizowaną specjalizującą się w przestępstwach gospodarczych. Grupa ta działa na terenie...

W 2019 roku powołano do życia Podlaską Grupę Zabezpieczenia Działań, która ma za zadanie zwalczać przestępczość zorganizowaną specjalizującą się w przestępstwach gospodarczych. Grupa ta działa na terenie województwa podlaskiego i całej Polski, a jej głównym zadaniem jest wsparcie Wydziału Działań Taktycznych i Operacyjnych Ministerstwa Finansów (WDTiO) w czasie ich działań realizacyjnych. Tekst: Krzysztof Mątecki Zdjęcia: Gazeta Policyjna, Marek Kupczewski, PUCS w Białymstoku

Opierając się na doświadczeniach z funkcjonowania pierwszej tego typu jednostki w Polsce, czyli Wydziału Zabezpieczenia Komendy Stołecznej Milicji Obywatelskiej, utworzonego w 1976 r. w Warszawie, dwa lata później szefostwo MSW zatwierdziło Zarządzeniem 016/78 MSW z 15 kwietnia 1978 r. zorganizowanie podobnych, mniejszych pododdziałów w Gdańsku, Łodzi, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie i we Wrocławiu. Strukturalnie należały one do ZOMO (Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej) jako pluton specjalny, początkowo wchodzący najczęściej w skład 1. kompanii taktycznej batalionu podległego danej KWMO.

Ich liczba wzrosła do dziewięciu, gdy z drużyn specjalnych istniejących od 1980 r. w jednostkach ZOMO z Rzeszowa i Białegostoku rozwinięto dwa dodatkowe plutony specjalne – w 1984 r. w pierwszym z tych miast, a rok później w drugim. Oprócz działania we własnym mieście i województwie każdy z dziewięciu plutonów specjalnych pozostawał w gotowości do interweniowania na terenie kilku sąsiednich województw, co pozwoliło podzielić obszar całego kraju na tzw. rejony odpowiedzialności, przypisane poszczególnym z tych pododdziałów. W razie potrzeby, tj. gdyby siły pojedynczego plutonu okazały się niewystarczające, mogły go wesprzeć pododdziały sprowadzone z pobliskich KWMO.

Pierwszych kandydatów do służby dobierano spośród funkcjonariuszy miejscowego ZOMO, wykazujących się wysoką sprawnością fizyczną, często z doświadczeniem z sekcji sportowych o przydatnych profilach (judo, zapasy, boks), z bardzo dobrym stanem zdrowia oraz nienaganną opinią dotychczasowego dowódcy. Do wstąpienia w szeregi plutonów specjalnych zachęcano także byłych żołnierzy wojsk powietrznodesantowych. Ochotników do zawodowej służby w pododdziałach specjalnych MO nie brakowało, ale odsiew na specjalistycznych badaniach fizycznych i psychotechnicznych oraz wewnętrznych testach sprawnościowych i strzeleckich był na tyle duży, że przewidywany stan w liczbie 25 etatów nie zawsze był w pełni obsadzony.

Początki plutonów specjalnych MO nie były łatwe. W tamtych latach wymiana doświadczeń z renomowanymi zachodnimi grupami antyterrorystycznymi była, niestety, niemożliwa z przyczyn politycznych, a „sojusznicy” z bloku wschodniego również nie byli skorzy do współpracy w tej dziedzinie. Twórcy polskich formacji antyterrorystycznych mieli dobre chęci, doskonały materiał ludzki, ale początkowo brakowało sprawdzonych wzorców systemu rekrutacji, wyposażenia, szkolenia i taktyki działania. Cechą charakterystyczną tamtego okresu była improwizacja, działanie na wyczucie, a duża część szkolenia przebiegała według wzorów zaczerpniętych z jednostek elitarnych WP. Główny nacisk kładziono na przygotowanie fizyczne, walkę wręcz i strzelanie.

Dopiero 16 maja 1979 r. Dyrektor Departamentu Gospodarki Materiałowo-Technicznej KGMO decyzją nr 09/79 z tego roku określił normy wyposażenia dla plutonów specjalnych, a Departament Szkolenia i Doskonalenia Kadr Komendy Głównej MO opracował w tym samym roku wytyczne programowe, które precyzowały rodzaje i zakres szkolenia w tych pododdziałach. Na podstawie tego programu funkcjonariusze z plutonów specjalnych poza treningami w ramach macierzystej jednostki zaczęli uczestniczyć także w szkoleniach centralnych, organizowanych przez Biuro Operacyjne KGMO i Departament Szkolenia MSW. Został zorganizowany m.in. centralny kurs płetwonurkowania, a komandosów MO objęto obowiązkowym szkoleniem spadochronowym.

Program oficjalnie wprowadzał także do szkolenia wiele innych specjalistycznych elementów, np. trening wysokościowy, ratowniczy i pirotechniczny, oraz zwiększał liczbę przeznaczonych na niego godzin. Dzięki temu milicjanci z plutonów specjalnych zostali również zwolnieni z udziału w służbach prewencyjnych, a wkrótce, w związku z odmiennością szkolenia i zadań, nabrały one charakteru wyraźnie wydzielonych pododdziałów, podporządkowanych bezpośrednio dowódcom jednostki ZOMO KWMO. Użycie plutonu wymagało jednak także akceptacji Komendy Głównej. W okresie stanu wojennego plutony specjalne wykorzystywano m.in. do wsparcia sił kierowanych do pacyfikacji masowych wystąpień społecznych i zamieszek oraz odblokowywania zakładów pracy, w których podejmowano strajki okupacyjne. W latach 1980–1982, w związku z rosnącą liczbą przypadków piractwa powietrznego, funkcjonariusze tych plutonów zostali włączeni, tak jak ich koledzy z jednostki centralnej, do służb w charakterze tzw. latających patroli na pokładach maszyn pasażerskich PLL LOT. Ich zadaniem była ochrona przed uprowadzeniem polskich samolotów, obsługującego je personelu oraz pasażerów podróżujących na liniach krajowych.

W tym pierwszym okresie plutony specjalne poświęcały jednak gros czasu na szkolenie, nie tylko z racji kształtowania dopiero formy bojowej, ale także ze względu na to, że we wczesnych latach ich istnienia jeszcze niezbyt często pojawiały się zadania wymagające użycia jednostek specjalnych. W Polsce, choć brano pod uwagę takie zagrożenia, nie istniały zorganizowane grupy terrorystyczne, kierujące się pobudkami ideologicznymi, jak miało to miejsce w Europie Zachodniej. Komandosi MO przygotowywali się więc głównie do walki z groźnymi, uzbrojonymi przestępcami kryminalnymi – do zatrzymywania ich w najtrudniejszych warunkach, odblokowywania zajętych przez nich obiektów oraz uwalniania z ich rąk zakładników – a także interweniowania w innych, szczególnie trudnych sytuacjach, przerastających możliwości zwykłych funkcjonariuszy: do obezwładniania osób z zaburzeniami psychicznymi, które stwarzają szczególne zagrożenie (tj. różnego rodzaju uzbrojonych lub niebezpiecznych dla otoczenia i siebie furiatów), czy do wspomagania innych jednostek milicji podczas rozpraszania manifestacji i tłumienia rozruchów, zwłaszcza coraz częstszych w późniejszych latach bijatyk pseudokibiców na meczach piłkarskich.

Do zadań plutonów specjalnych i ich następców należał także udział w akcjach ratowniczych podczas klęsk żywiołowych, poszukiwania pod wodą zwłok oraz przedmiotów pochodzących z przestępstw oraz unieszkodliwianie ładunków wybuchowych w przypadku ich podłożenia w miejscach publicznych. Życie rozszerzyło te zadania dodatkowo o ochronę bardzo ważnych osobistości – dostojników państwowych oraz delegacji krajowych i zagranicznych wysokiego szczebla, konwojowanie najniebezpieczniejszych przestępców, strzeżenie ich podczas przesłuchań i procesów, ochronę konwojów szczególnie cennych ładunków wartości pieniężnych, a nawet dzieł sztuki, oraz tłumienie buntów w zakładach karnych. Z czasem, drogą prób i błędów, wypracowywano coraz lepszy system naboru, treningu i wykorzystania pododdziałów specjalnych MO. Każda akcja dawała przy tym nowe doświadczenia, które starano się uwzględniać w programach szkolenia oraz taktyce działania.

W 1982 r. stan etatowy złożonych z trzech drużyn plutonów specjalnych, zwiększył się do 28 funkcjonariuszy, a w 1988 r. rozbudowano je do kompanii, nadal pozostających w strukturze ZOMO poszczególnych Wojewódzkich Urzędów Spraw Wewnętrznych, które od 1983 r. zastąpiły KWMO, skupiając nadzór nad działaniami MO Służby Bezpieczeństwa. Zasadniczym przeznaczeniem kompanii specjalnych było taktyczne (bojowe) i specjalistyczne wsparcie innych pionów MO w walce z przestępczością w jej najgroźniejszej postaci. Dopiero 30 sierpnia 1984 wydano natomiast zarządzenie w sprawie zadań resortu spraw wewnętrznych w zakresie walki z terroryzmem, mówiące w zasadzie jednak tylko o podziale kompetencji (SB miała zajmować się rozpoznaniem zagrożeń, pododdziały specjalne MO zaś fizycznie likwidować zagrożenie).

W marcu następnego roku komendant główny MO wydał decyzję, która sformalizowała związaną z tym strukturę obiegu informacji, alarmowania i organizacji dowodzenia. W 1990 r. w nazwach jednostek wykonujących takie zadania pojawiło się oficjalnie określenie „antyterrorystyczne” (w tym czasie, ale i do tej pory, termin ten, odnoszący się do działań zapobiegawczo-obronnych, używano w Polsce również w stosunku do działań i sił kontrterrorystycznych, tj. mających charakter ofensywny, ukierunkowanych na fizyczne zwalczanie terroryzmu, a także wielokrotnie potem nadużywano, rozciągając na wszelkiego rodzaju pododdziały taktyczne/grupy realizacyjne, niemające niczego takiego w zakresie swych zadań). Było to związane z głębokimi zmianami w polskich organach bezpieczeństwa publicznego w następstwie mających wówczas miejsce w naszym kraju przeobrażeń ustrojowych.

W miejsce MO powołano na podstawie ustawy z 6 kwietnia 1990 r. Policję, Wydział Zabezpieczenia Stołecznego Urzędu Spraw Wewnętrznych zmienił nazwę na Wydział AT Komendy Stołecznej Policji, a regionalne plutony specjalne w składzie nowych Oddziałów Prewencji (OP), utworzonych w miejsce ZOMO, rozbudowano i przemianowano na Kompanie Antyterrorystyczne (KAT). Od wydania przez KGP Zarządzenia nr 8/92 KGP z 28 grudnia 1992 r. w sprawie organizacji oddziałów prewencji i pododdziałów antyterrorystycznych Policji, ze stanem etatowym ustalonym na 55 funkcjonariuszy, stosowano także ogólną nazwę Pododdział Antyterrorystyczny (PAT).

Pod względem operacyjnym podlegały one właściwemu komendantowi wojewódzkiemu policji oraz dyrektorowi centralnego sztabu KGP. Ze względu na coraz częstsze akty podkładania ładunków wybuchowych na terenie kraju, w każdym z tych pododdziałów wyodrębniono sekcję minersko-pirotechniczną, liczącą najpierw kilku, a ostatecznie około dziesięciu specjalistów. Nowa struktura pododdziałów AT, nie traktowana jednak zbyt sztywno, obejmowała dowództwo (dowódca, jego dwóch zastępców i szef kompanii), podzielony na trzy drużyny pluton szturmowy, pluton taktyczno-szkoleniowy oraz zespół minersko-pirotechniczny.

Lata 90. to także początek nowej jakości w szkoleniu policyjnych komandosów. Zmiany polityczne pozwoliły wreszcie nawiązać kontakty szkoleniowe z jednostkami zagranicznymi. Już od sierpnia 1990 r. KGP, w porozumieniu z ambasadą amerykańską, zorganizowała w ramach Programu Pomocy Antyterrorystycznej ATA Biura Bezpieczeństwa Dyplomatycznego Departamentu Stanu USA, pierwsze wyjazdy na specjalistyczne kursy, m.in. do US Marshals Special Operations Group (SOG) Training Center w Camp Beauregard w Luizjanie oraz ośrodków szkolenia SWAT w Charleston i Baton Rouge. Zdobytą tam wiedzę oraz przekazaną przez instruktorów izraelskich przeniesiono na polski grunt unowocześniając dzięki temu zwłaszcza techniki strzelania, taktykę antyterrorystyczną, organizację zespołów szturmowych i rozpoznania pirotechnicznego.

W tym czasie pogłębiano i rozszerzono o nowe formy szkolenia także inne jego dziedziny, co skutkowało zdobywaniem przez członków kompanii licznych uprawnień instruktorskich i patentów (np. instruktor strzelań policyjnych, spadochronowy, płetwonurkowania, minerstwa i pirotechniki, policyjnych technik interwencyjnych i walki wręcz, technik wysokościowych i speleologii, narciarstwa, sternik motorowodny, ratownik WOPR, skoczek wojsk powietrznodesantowych, uprawnienia do prowadzenia pojazdów opancerzonych itp.).

Na podstawie Decyzji nr 296/00 KGP z 29 grudnia 2000 r. oraz Zarządzenia nr 14 KGP z tego samego roku w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania jednostek organizacyjnych policji (DzUrz. KGP Nr 2, poz. 17 i Nr 7, poz. 73), pododdziały AT wyłączono oficjalnie ze struktur oddziałów prewencji i pod obowiązującą do dziś nazwą SPAP podporządkowano bezpośrednio właściwym miejscowo komendantom wojewódzkim w: Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Wrocławiu oraz Warszawie. Zgodnie z zapisami powyższej decyzji, nadzór nad wszystkimi SPAP sprawował Komendant Główny Policji. Stanowiły one jego odwód przeznaczony do działań na terenie całego kraju, a Komendant Główny podejmował decyzje o użyciu danego pododdziału antyterrorystycznego oraz referatu lub zespołu minersko-pirotechnicznego poza terytorialnym zasięgiem działania, określonym w załącznikach do decyzji nr 296.

W przypadku np. SPAP w Krakowie było to całe ówczesne województwo małopolskie oraz powiaty sąsiedniego województwa świętokrzyskiego: kielecki, busko-zdrójecki, jędrzejowski, kazimierzowski (Kazimierza Wlk.), pińczowski i włoszczowski. Zgodnie z załącznikiem nr 2 każdy SPAP poza znacznie większym, warszawskim, miał liczyć 55 etatów i składać się z: kierownictwa (dowódca i dwóch specjalistów), pionu bojowego, czyli plutonu szturmowego (29 operatorów, w tym dowódca) i zespołu szkolenia (dowódca i dziewięciu instruktorów) oraz dziesięcioosobowego zespołu minersko-pirotechnicznego i trzyosobowego zespołu technicznego do spraw logistycznych. Etat SPAP w następnych latach stopniowo zmniejszano, najpierw Zarządzeniem nr 25 KGP z 31 grudnia 2002 r. do 50 funkcjonariuszy, a pięć lat później, Zarządzeniem nr 1041 KGP z 28 września 2007 r., do 44. Było to związane m.in. z ograniczeniem rejonów odpowiedzialności SPAP do wyłącznie macierzystych województw, gdyż w KWP siedmiu pozostałych (tj. w Bydgoszczy, Gorzowie, Kielcach, Lublinie, Olsztynie, Opolu i Radomiu) sformowano w 2003 r. własne, mniejsze Sekcje Antyterrorystyczne (SAT).

Dokumenty dotyczące poczynionych wtedy zmian organizacyjnych i funkcjonowania pododdziałów AT mają w większości charakter poufny lub zastrzeżony (Zarządzenie nr 6 Pf KGP z 6 lutego 2003 r. w sprawie metod i form działania pododdziałów antyterrorystycznych oraz komórek minersko-pirotechnicznych Policji, Decyzja nr 151Z/2003 KGP z 16 czerwca 2003 r. zmieniająca decyzję w sprawie utworzenia samodzielnych pododdziałów antyterrorystycznych Policji), co nie dziwi, biorąc pod uwagę atmosferę po tragicznych wydarzeniach w Magdalence. Klauzulę „zastrzeżone” nosi również jeden z ostatnich aktów tego typu, Decyzja nr Z-123/2010 KGP z 13 maja 2010 r., zmieniająca decyzję w sprawie utworzenia samodzielnych pododdziałów antyterrorystycznych Policji oraz określenia ich struktury organizacyjnej i etatowej – dlatego szczegóły najnowszej, aktualnej organizacji SPAP muszą pozostać niejawne. Można jedynie podać, że obecnie liczy znów około 50 funkcjonariuszy (dokładną liczbę etatów SPAP określa i może zmieniać zarządzeniem organizacyjnym zwierzchni komendant wojewódzki policji, nie zawsze też wszystkie są obsadzone), a składa się z trzech zespołów bojowych, zespołu szkoleniowo-bojowego, zespołu minersko-pirotechnicznego oraz mniejszego zespołu wsparcia technicznego.

Całością zarządza dowódca i jego zastępca. Te ogólne informacje nie zdradzają możliwości operacyjnych pododdziału, gdyż liczebność oraz skład użytych przezeń sił i tak zależy od konkretnego zadania. Wydział szkoleniowo-bojowy SPAP przygotowany jest do wypełniania takich samych zadań jak wydziały bojowe, ale skupia instruktorów odpowiedzialnych za organizowanie i prowadzenie doskonalenia zawodowego dla policjantów: analizowanie potrzeb szkoleniowych, opracowywanie planów i programów kursów doskonalących oraz uczestnictwo w rekrutacji kandydatów do służby w pionie bojowym i ich przygotowanie do realizacji zadań. Z drugiej strony, w samym „szturmie” służy wielu policjantów, którzy także posiadają tytuły instruktorskie w różnych dziedzinach i często uczestniczą w prowadzeniu zajęć szkoleniowych. W akcjach bojowych biorą zaś bezpośredni udział również dowódcy pododdziału, a w razie potrzeby i członkowie zespołu technicznego, odpowiedzialnego na co dzień za sprawy logistyczne.

SPAP KWP w Krakowie stacjonuje w jednym z obiektów głównego kompleksu tej komendy i podlega bezpośrednio Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego, nadzorującego również Wydziały: Konwojowy, Postępowań Administracyjnych, Prewencji, Ruchu Drogowego, Sztab Policji KWP oraz Oddział Prewencji Policji. Wykonuje głównie zadania na polecenie Komendanta Wojewódzkiego na terenie własnego województwa, ale może też działać na terytorium całego kraju w związku z realizacją zadań na rzecz innych wydziałów macierzystej KWP lub zarządu CBŚ, a także – na podstawie decyzji na szczeblu centralnym, tj. KGP – w ramach współpracy z BOA KGP oraz innymi SPAP i SAT w Polsce.

Od 2006 r. do podejmowania decyzji o skierowaniu do działań dowolnego pododdziału antyterrorystycznego, a także komórki minersko-pirotechnicznej poza obszarem wykonywania zadań oraz do koordynowania działań w ramach operacji lub akcji antyterrorystycznej przekraczającej swym zasięgiem obszar województwa upoważniony jest I Zastępca Komendanta Głównego Policji (Decyzja Nr 331 KGP z 9 czerwca 2006 r.). Podobnie jak pozostałe pododdziały tego typu, krakowski SPAP jest formacją o charakterze „usługowym”, tzn. podejmuje czynności na zlecenia zewnętrzne, wspierając działania innych jednostek i komórek organizacyjnych Policji (najczęściej CBŚ i Wydziałów Kryminalnych), gdy wymagane jest użycie sił, środków lub metod działania właściwych dla AT, w celu:

  • neutralizowania zagrożeń związanych z zamachami terrorystycznymi, w tym ratowania zakładników w obiektach i środkach komunikacji,

  • obezwładniania i zatrzymywania szczególnie niebezpiecznych przestępców, groźnych członków zorganizowanych grup przestępczych o charakterze zbrojnym, osób stwarzających bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia, 

  • prowadzenia zorganizowanych działań pościgowych za takimi osobami, 

  • rozpoznania oraz neutralizacji materiałów i improwizowanych urządzeń wybuchowych, 

  • przeciwdziałania zamachowi na konwój o zwiększonym zagrożeniu bezpieczeństwa, w tym wsparcie zabezpieczenia konwojów i rozpraw sądowych z udziałem szczególnie niebezpiecznych członków świata przestępczości zorganizowanej.

Do tego dochodzi udział w ochronie świadków koronnych, ważnych dostojników państwowych oraz delegacji krajowych i zagranicznych, w tym wizyt takich osobistości jak papież (krakowski SPAP brał udział w operacjach ochrony wszystkich wizyt Jana Pawła II w kraju oraz trasy pielgrzymki po Polsce jego następcy, Benedykta XVI), prezydenci światowych mocarstw itp. – jako bezpośrednia ochrona osobista, grupy wsparcia taktycznego, ochrona przeciwsnajperska i minersko-pirotechniczna. Do zadań realizowanych przez krakowski Pododdział należy również przygotowanie planów zabezpieczeń antyterrorystycznych w ramach jednych z największych realizowanych w Polsce operacji policyjnych. Z racji posiadanego doświadczenia na barkach SPAP w Krakowie spoczęło m.in. zaplanowanie i zorganizowanie, w ciągu zaledwie trzech dni, zabezpieczenia antyterrorystycznego pogrzebu pary prezydenckiej na Wawelu w kwietniu 2010 r. (operacja „Pożegnanie”), z którym wiązała się obecność wielu prezydentów oraz premierów państw z całego świata.

W przedsięwzięciu tym brały udział jednostki antyterrorystyczne z innych regionów Polski, łącznie z JW 2305 GROM i BOA KGP. W ramach tej i innych operacji policyjnych takimi działaniami bezpośrednio dowodzili i koordynowali je funkcjonariusze SPAP w Krakowie. Ze względu na szczególny charakter Krakowa, jako miejsca najliczniejszych po stolicy wizyt i spotkań bardzo ważnych osób, nasilonego ruchu turystycznego, wielu imprez masowych oraz lokalizacji obiektów o specjalnym znaczeniu (od Wawelu, przez krajowy i międzynarodowy port lotniczy Balice, niektóre zakłady przemysłowe, stadiony, ośrodki penitencjarne, po zapory na pobliskim Zbiorniku Dobczyckim i Czorsztyńskim), na małopolskim SPAP, jako jednym z najważniejszych elementów w ich ochronie antyterrorystycznej, spoczywa ogromna odpowiedzialność.

Na tym polu pododdział regularnie współpracuje z wieloma służbami specjalnymi – tylko w zakresie zabezpieczania wizyt VIP m.in. z Biurem Ochrony Rządu oraz służbami ochrony prezydentów największych państw, od US Secret Service, po rosyjską FSO. Nie do przecenienia pozostaje rola w tych działaniach, ale także na co dzień, zespołu minersko-pirotechnicznego SPAP, który rocznie podrywany jest do bardzo dużej liczby interwencji, w tym związanych z koniecznością rozbrajania i neutralizacji groźnych urządzeń wybuchowych (IED). Zanim kilka lat temu rozpoczęto organizowanie centralnych kursów doskonalenia zawodowego pod kątem minersko-pirotechnicznym, specjaliści z tego zespołu SPAP w Krakowie prowadzili również szereg szkoleń przygotowujących funkcjonariuszy nieetatowych grup rozpoznania minersko-pirotechnicznego (NGRMP) z całej Małopolski. Jeden z najlepiej wyposażonych i doświadczonych w Polsce, ma na koncie przeciwdziałanie najgłośniejszym seryjnym zamachowcom – od „Gumisia” w 1994 r., po „Bombiarza” Rafała K. w 2011 r.

Funkcjonariusze zespołu nie zajmują się tylko typowymi interwencjami minersko-pirotechnicznymi, lecz biorą udział w treningach i działaniach w składzie zespołów bojowych krakowskiego SPAP, jako specjaliści od rozpoznawania i szybkiej neutralizacji możliwych pułapek IED na drogach podejścia do obiektów oraz wewnątrz nich podczas działań szturmowych, prowadzą na rzecz zespołu bojowego działania wyłomowe, tzw. ciężki breaching, mogą również wykonywać ładunki odwracające uwagę, zadymianie i inne specyficzne zadania – a jednocześnie przygotowani są do uzupełnienia tego zespołu w roli takiego samego operatora „szturmu”, jak jego pozostali członkowie.

Z drugiej strony pododdział stara się, by wszyscy operatorzy z zespołów bojowych, bazując na doświadczeniu rodzimego Zespołu Minersko-Pirotechnicznego, ukończyli wewnętrzny kurs rozpoznania minersko-pirotechnicznego.

Tym, co szczególnie wyróżnia SPAP z Krakowa i pozostałe takie pododdziały na tle różnego rodzaju grup realizacyjnych w policji i innych resortach siłowych, jest przygotowanie do bardzo różnorodnych zadań oraz niezbędne do tego szkolenie i doświadczenie. Choć w powszechnym, stereotypowym postrzeganiu „antyterroryści” zajmują się głównie błyskawicznymi zatrzymaniami przestępców i uwalnianiem z ich rąk zakładników, to w rzeczywistości funkcjonariusze SPAP wykonują, opierając się na swoich specjalnych umiejętnościach, o wiele szersze spektrum działań ratowniczych i innych, specyficznych zadań. To oni, poza wspomnianymi wyżej zadaniami, podrywani są jako pierwsi w policji także do najtrudniejszych misji wspierających działania ratownicze w sytuacjach kryzysowych – w przypadkach zagrożenia lub wystąpienia klęsk żywiołowych, poważnych awarii technicznych oraz w innych sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia ludzi, gdy udzielenie im skutecznej pomocy, zwłaszcza z powietrza, na wysokościach lub na wodzie, wymaga specjalnego wyszkolenia oraz gotowości do poświęcenia i podjęcia często największego ryzyka.

Czasem jest to pomoc, z wykorzystaniem technik linowych i drabinowych, narciarzom uwięzionym wysoko nad ziemią podczas awarii kolejki krzesełkowej, innym razem bardzo trudne ewakuacje śmigłowcem osób w czasie powodzi – gdy niezależnie od warunków pogodowych trzeba jak najszybciej zjechać po linie z kilkudziesięciu metrów „na punkt” i zabrać stamtąd przerażonych ludzi, a nawet mały błąd lub poryw wiatru grozi niebezpiecznym upadkiem lub utonięciem. Zdarzają się także takie akcje jak ta w 1996 r. na Wiśle, gdy policyjnym komandosom powierzono zadanie wysadzenia barki, która urwała się z nabrzeża i niesiona przez silne prądy powodziowe zagrażała Mostowi Dębnickiego w Krakowie. Czterem z nich udało się dostać na barkę ze śmigłowca i zatrzymać ją linami zamocowanymi do brzegu. Nie bez powodu i nie tylko w kontekście stricte bojowych działań ratowania osób z rąk przestępców lub terrorystów, motto krakowskiego SPAP brzmi: „Zaszczytem jest służyć ludziom, a największym poświęceniem oddać życie, by żyć mogli inni”... Do tego dochodzą, oparte na wyszkoleniu nurkowym funkcjonariuszy SPAP, prace podwodne, związane z poszukiwaniem zwłok lub np. przedmiotów pochodzących z przestępstw oraz działaniami „piro” – o każdej porze roku i niezależnie od trudnych warunków we wskazanym zbiorniku wodnym.

To wszystko oraz wysokie wymagania wynikające z codziennego, wytężonego i żmudnego rytmu szkolenia sprawiają, że do pododdziału powinny trafiać tylko osoby o szczególnych predyspozycjach psychofizycznych. Poza odpowiednim poziomem sprawności fizycznej i intelektualnej, niezbędne są takie cechy jak: stabilność emocjonalna, samodyscyplina, odwaga, chęć samodoskonalenia, a przede wszystkim umiejętność pracy w zespole. Pod względem formalnym kandydat powinien być funkcjonariuszem policji (Rozporządzenie MSWiA z 21 kwietnia 2011 r. pozwala także na przeniesienie do policji funkcjonariuszy SG, BOR, Służby Celnej, ABW, AW, SWW, SKW oraz CBA, jeśli posiadają doświadczenie i umiejętności przydatne do służby w pododdziałach antyterrorystycznych), po przeszkoleniu podstawowym lub podoficerskim, posiadać prawo jazdy i umiejętność pływania.

Preferowani są policjanci o wzroście powyżej 175 cm, do 30. roku życia, najlepiej z kilkuletnim doświadczeniem w służbie na stanowiskach z bezpośrednią stycznością z praktycznym przeciwdziałaniem przestępczości oraz przydatnymi umiejętnościami i osiągnięciami. Nabór rozpoczyna się od rozmowy kwalifikacyjnej z dowódcą i przedstawicielami zespołu szkoleniowego SPAP, sprawdzianu fizycznego oraz wysokościowego, połączonego z testami psychotechnicznymi i rozmową z psychologiem. Szczegóły procedury określa Rozporządzenie MSWiA z 20 marca 2007 r. w sprawie trybu i warunków ustalania zdolności fizycznej i psychicznej policjantów do służby na określonych stanowiskach lub w określonych komórkach organizacyjnych jednostek Policji – w tym właśnie w „jednostkach oraz komórkach organizacyjnych właściwych w sprawach antyterrorystycznych, a także w komórkach realizacyjnych komend wojewódzkich i KSP”.

Zgodnie z jego treścią kandydat poddawany jest testowi sprawności fizycznej, obejmującemu skok w dal z miejsca, bieg zwinnościowy z przewrotami, wyciskanie sztangi o masie równej masie ciała w leżeniu na ławeczce, podciąganie na drążku, uginanie ramion w podporze na poręczach, siady z leżenia w ciągu 1 minuty, czyli „brzuszki”, bieg w ciągu 12 minut w stroju i obuwiu sportowym (test Coopera) oraz pływanie na dystansie 50 m. Testy sprawnościowe w poszczególnych SPAP-ach mogą jednak różnić się drobnymi szczegółami. Jeśli kandydat osiągnął zadowalające wyniki, przechodzi do kolejnego dnia, w którym oceniane są jego predyspozycje związane z działaniem w warunkach wysokiego stresu i zmęczenia.

Po zakończeniu selekcji i pozytywnej ocenie dowódcy SPAP i psychologa zostaje skierowany na specjalistyczne badania prowadzone przez komisję lekarską podległą MSWiA, a po orzeczeniu przez nią, iż jest zdolny do służby w pododdziale AT – oddelegowany do niego na czas drugiego etapu naboru. Składa się nań podstawowe szkolenie specjalistyczne obejmujące całość realizowanych przez pododdział zadań – niezaliczenie któregoś z nich, czy też negatywne opinie instruktorów w trakcie szkolenia lub na koniec, skutkują odesłaniem do poprzedniego miejsca służby. Zaakceptowani do SPAP przechodzą szereg dodatkowych kursów, m.in. realizowane z udziałem instruktorów jednostki szkolenie płetwonurkowe na aparatach oddechowych o obiegu otwartym, kurs stermotorzysty Żeglugi Śródlądowej, ratownictwa wodnego, narciarski, wspinaczki skałkowej, wykorzystania technik linowych w warunkach górskich (do czego SPAP z Krakowa posiada doskonałe warunki), miejskich oraz do desantowania i działań ratowniczych z wykorzystaniem śmigłowca, szybkiej jazdy samochodem, snajperski, minersko-pirotechniczny i inne.

Snajperzy nie stanowią odrębnej komórki, lecz wchodzą w skład poszczególnych zespołów bojowych, gdzie mogą też pełnić takie same funkcje szturmowe jak pozostali operatorzy, a znając dzięki temu dokładnie specyfikę ich pracy, w razie potrzeby mogą skuteczniej wspierać kolegów bronią wyborową. Dużo uwagi poświęca się w ostatnich latach szkoleniu paramedycznemu i ratownictwa taktycznego TC3/TEMS, dlatego funkcjonariusze krakowskiego pododdziału starają się m.in. jak najczęściej brać udział w różnego rodzaju warsztatach i zawodach w tej specjalności. Ponadto, na co dzień policjanci SPAP doskonalą umiejętności w zakresie: taktyki i techniki antyterrorystycznej, wyszkolenia strzeleckiego, policyjnych technik interwencyjnych i walki wręcz oraz utrwalają przygotowanie fizyczne do realizacji wszelkich stawianych im zadań, m.in. na letnich i zimowych obozach kondycyjnych w górach. Równolegle organizowane są szkolenia poligonowe, terenoznawstwa z nawigacją oraz zajęcia pozwalające utrzymać i podwyższać kwalifikacje nurkowe, wysokościowe itp.

Nie można zapominać, że wiele z nich wiąże się nie tylko z dużymi obciążeniami psychofizycznymi, ale także z określonym ryzykiem – 25 czerwca 1994 r.  w czasie treningu spadochronowego zginął instruktor spadochronowy sierż. szt. Robert Stefanik. Cykl szkolenia praktycznego uzupełniony jest szkoleniem teoretycznym, które obejmuje zagadnienia praktyki policyjno-prawnej, podstaw psychologii, zasad użycia środków przymusu bezpośredniego, poznawania nowych rodzajów uzbrojenia i wyposażenia, jak również zagadnienia specjalistyczne.  

Przedstawiciele SPAP KWP w Krakowie biorą również udział we wspólnych treningach z innymi SPAP i SAT, formacjami wchodzącymi w skład Sił Zbrojnych RP, BOR oraz jednostkami zagranicznymi. Wspomagali szkolenie wielu jednostek Policji, Wojska, a także innych instytucji ze struktur MSWiA oraz MON. Uczestniczą w misjach pokojowych, a także z sukcesami w wielu zawodach użyteczno-bojowych i sportowych. Tylko w ubiegłym roku była to m.in. wygrana (indywidualna i zespołowa) w I Ogólnopolskich Zawodach Strzeleckich Służb Mundurowych pamięci „Krasnala”, „Mańka”, „Kaczora” w kategorii Pododdziałów Antyterrorystycznych, wygrana w I Mistrzostwach Polski Policji w Strzelaniu Długodystansowym o Puchar Komendanta Głównego Policji oraz III miejsce w II Mityngu Strzeleckim o Puchar Dowódcy JW Komandosów w Lublińcu. Funkcjonariusze krakowskiego SPAP w ubiegłych latach uczestniczyli ponadto z dużym powodzeniem we wszelkiego rodzaju zawodach związanych ze strzelectwem, narciarstwem zjazdowym, pływaniem, „paramedyką”, czy użyciem technik wysokościowych – wielokrotnie stając na podium. Kilkakrotnie reprezentowali również pododdział w międzynarodowych zawodach grup specjalnych Państw V4, plasując się czołówce uczestniczących drużyn.

BROŃ I WYPOSAŻENIE

Podstawowa broń krótka w krakowskim SPAP to austriacki pistolet Glock 17 na nabój 9 mm Parabellum (plus wkładki umożliwiające strzelanie treningową amunicją barwiącą FX, kanadyjskiej firmy Simunition), obecnie głównie w wersji tzw. III generacji, standardowe i „Tactical”: ze szkieletem w kolorze Flat Dark Earth, metalowymi przyrządami celowniczymi z plamkami trytowymi, powiększoną dźwignią zwalniania zamka i przyciskiem zwalniania magazynka, z lufą wydłużoną do 128 mm, której końcowy odcinek wystaje przed zamek i zakończony jest gwintem do nakręcania tłumika dźwięku (Impuls IIA szwajcarskej firmy Brugger&Thomat AG). W ukompletowaniu broni znajdują się dwa standardowe magazynki o pojemności 17 nabojów, dwa trzy magazynki 19-nabojowe (tzw. „plus 2”) oraz jeden 33-nabojowy, a także uniwersalny moduł celowniczy GTL51, składający się z latarki taktycznej ze wskaźnikiem laserowym, emitującym oprócz typowego promienia laserowego także promień widoczny tylko w podczerwieni (w goglach noktowizyjnych). G17 z modułem celowniczym przenoszony jest zazwyczaj w kaburze udowej z kydeksu w kolorze Olive Drab Green, model 6005 (6005-8310-121) SLS, amerykańskiej firmy Safariland.

Broń „wejścia” to niemieckie pistolety maszynowe HK MP5 i UMP9. Te pierwsze z kolbami wysuwanymi, w wersji podstawowej A3, ulepszonej wersji F (z powiększonym i wzmocnionym trzewikiem kolby oraz wzmocnionymi elementami konstrukcji wewnętrznej, by bez obaw można było strzelać nawet amunicją +P+), większość z tłumikami płomieni, zaopatrzona w oświetlenie taktyczne firmy Surefire w łożu M628, celowniki holograficzne HWS 552 EOTech oraz „klipsy” do łączenia magazynków po dwa dla przyśpieszenia ich wymiany w akcji. UMP9 kompletowane są dodatkowym chwytem przednim, celownikiem HWS 552 EOTech oraz osadzonym z boku oświetleniem taktycznym Surefire M951. Obecnie pion bojowy pododdziału jest już prawie w całości jednolicie wyposażony w broń długą marki HK.

Na wyposażeniu pozostaje jednak także pewna liczba PM-98 M „Glauberyt”. Uzupełniają je krajowe karabinki AKMS i AKMSŁ na nabój 7,62 mm × 39 wz. 43, które mogą zostać zaopatrzone w celowniki holograficzne HWS 552 EOTech, celownik noktowizyjny i tłumik dźwięku PBS-1 lub granatnik podwieszany „Pallad”, a niektóre w dodatkowy chwyt przedni. Nie jest to może broń nowoczesna i zbyt ergonomiczna, ale w odróżnieniu od karabinków 5,56 mm w wielu sytuacjach zapewnia znacznie lepszą skuteczność rażenia i nie brakuje do niej amunicji z różnymi rodzajami pocisków, co pozwala na regularny i praktyczny trening przy użyciu broni wsparcia. Do tego dochodzą powtarzalne (pump-action) strzelby gładkolufowe typu M500A amerykańskiej firmy Mossberg kalibru 12, z kolbą stałą lub w wersji bezkolbowej, niektóre z oświetleniem taktycznym w łożu, fińskie powtarzalne karabiny snajperskie Sako TRG21 i TRG 22 na nabój .308 Winchester (7,62 × 51 mm), z celownikiem optycznym Schidt&Bender PN1 4-12×50, wszechstronnie regulowaną kolbą, dwójnogiem Harrisa i w razie potrzeby tłumikiem dźwięku, ukm-y PKM na amunicję 7,62 mm × 54R (także z podstawą trójnożną), siatkowe zestawy obezwładniające SZO-84, wyrzutnie granatów łzawiących RWGŁ-3, oraz granaty oszałamiające (flash-bang) niemieckiej firmy Nico-Pyrotechnics. Operatorzy mogą być dodatkowo wyposażeni w paralizatory elektryczne Taser X26.

Wśród specjalistycznego sprzętu znajdują się m.in. zestawy do mechanicznego forsowania wejść (entry-tools) firmy Blackhawk i Hallagan Tools, hydrauliczne urządzenie do wyważania drzwi firmy Holmatro, tarcze balistyczne i lekkie drabiny szturmowe własnego projektu. Zespół minersko-pirotechniczny dysponuje m.in. nowoczesnymi kombinezonami ochronnymi EOD-9 kanadyjskiej firmy Med-Eng, manipulatorami i wyrzutnikami pirotechnicznymi kilku typów, przenośnymi zestawami rentgenowskimi, mobilnymi gazoszczelnymi komorami, wytrzymującymi wielokrotną detonację dużych ładunków wybuchowych, a także dwoma wielofunkcyjnym, zdalnie sterowanymi robotami: mniejszym ROV Digital Vanguard firmy Allen Vanguard Corp i większym polskim PIAP „Inspektor” (EOD/IEDD). Łączność zapewnia sprzęt marki Motorola.

Umundurowanie operatora SPAP KWP w Krakowie to dwuczęściowy uniform Combat firmy Curahee w kolorze oliwkowym, ciemnogranatowy i czarny kombinezon firmy Kama z odpornego na wysokie temperatury materiału nomex i w tzw. kamuflażu miejskim (AT1). Do tego kominiarka z nomeksu, czarne rękawiczki Mechanix Wear The Original™ Glove Covert i obuwie specjalne, obecnie głównie model Lowa Uplander Desert Boot w kolorze piaskowym lub inne, np. czarne Bates Falcon, czy HiTec Magnum. Snajperzy w terenie pozamiejskim korzystają dodatkowo z mundurów w kamuflażu woodland oraz strojów maskujących ghillie suit. Osobiste wyposażenie ochronne składa się z hełmu kompozytowego TC-3002 izraelskiej firmy Rabintex (RBH 303 AUS LW) lub polskiego Maskpolu, połączonego ze środkami łączności zestawu aktywnej ochrony słuchu Supreme Mil firmy MSA Sordin, francuskich gogli Bolle XT800 Tactical, ochraniaczy kolan Alta Superflex oraz zintegrowanej kamizelki NFM z wkładami balistycznymi z kieszeniami na magazynki i inne wyposażenie, ewentualnie modułowe kamizelki taktyczne NFM wraz z kamizelkami kuloodpornymi Moratexu, plus maska pgaz MP5 Alos. Wykorzystywany jest także ciężki zestaw podejściowy, na który składa się rozbudowany system ochrony balistycznej IDAS (Integrated Dismounted Armor System) Tactical opracowany przez Med-Eng Systems Inc. oraz hełm firmy Maskpol z osłoną balistyczną twarzy.

Galeria zdjęć

Tytuł
przejdź do galerii

Komentarze

Powiązane

Ireneusz Chloupek KJK Komandosi Fiordów

KJK Komandosi Fiordów KJK Komandosi Fiordów

Położona na północnej flance NATO Norwegia, mimo mierzącej ponad 80 000 km linii brzegowej (wraz z wyspami), jeszcze do niedawna nie posiadała w swych siłach zbrojnych wyspecjalizowanej formacji morskodesantowej....

Położona na północnej flance NATO Norwegia, mimo mierzącej ponad 80 000 km linii brzegowej (wraz z wyspami), jeszcze do niedawna nie posiadała w swych siłach zbrojnych wyspecjalizowanej formacji morskodesantowej. Do ofensywnych działań od strony morza przygotowany był jedynie mały pododdział dywersyjny płetwonurków bojowych marynarki wojennej MJK, defensywne zaś pozostawały domeną artylerii nabrzeżnej. Dopiero w 2001 r., w ramach reorganizacji marynarki, powołano w jej strukturze rozpoznawczo-uderzeniową...

SPECIAL OPS SPECIAL OPS patronem medialnym Mistrzostw Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych

SPECIAL OPS patronem medialnym Mistrzostw Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych SPECIAL OPS patronem medialnym Mistrzostw Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych

11 czerwca br. w Centrum Szkolenia Policji Legionowo ruszają Mistrzostwa Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych. To pierwsza tego typu impreza w Polsce organizowana na tak...

11 czerwca br. w Centrum Szkolenia Policji Legionowo ruszają Mistrzostwa Polski Jednostek Specjalnych w Dyscyplinach Wytrzymałościowo-Siłowych. To pierwsza tego typu impreza w Polsce organizowana na tak szeroką skalę. Została wpisana do kalendarza wydarzeń sportowych pod patronatem Komendanta Głównego Policji na rok 2015.

Ireneusz Chloupek KOBRA SAT KWP w Lublinie

KOBRA SAT KWP w Lublinie KOBRA SAT KWP w Lublinie

W 2003 r. w strukturze lubelskiej policji utworzono własną Sekcję Antyterrorystyczną (SAT KWP) – jedną z siedmiu nowych jednostek tego typu w Polsce, sformowanych w komendach wojewódzkich, które nie dysponowały...

W 2003 r. w strukturze lubelskiej policji utworzono własną Sekcję Antyterrorystyczną (SAT KWP) – jedną z siedmiu nowych jednostek tego typu w Polsce, sformowanych w komendach wojewódzkich, które nie dysponowały Samodzielnym Pododdziałem Antyterrorystycznym. W Lublinie rozwinięto ją z funkcjonującej tam już od kilku lat, nieetatowej Sekcji Specjalnej.

SPECIAL OPS 25 lat GROM

25 lat GROM 25 lat GROM

Czerwiec 2015 r. to dla nas czas szczególny. To miesiąc, w którym jedna z najlepszych światowych, a także polskich jednostek specjalnych obchodzi swoje święto – ćwierćwiecze istnienia. Z okazji 25. rocznicy...

Czerwiec 2015 r. to dla nas czas szczególny. To miesiąc, w którym jedna z najlepszych światowych, a także polskich jednostek specjalnych obchodzi swoje święto – ćwierćwiecze istnienia. Z okazji 25. rocznicy powstania Jednostki Wojskowej GROM redakcja SPECIAL OPS przygotowała wydanie specjalne SPECIAL OPS EXTRA.

Mateusz J. Multarzyński Polsko-fińskie szkolenie pododdziałów specjalnych

Polsko-fińskie szkolenie pododdziałów specjalnych Polsko-fińskie szkolenie pododdziałów specjalnych

Szkolenie pododdziałów specjalnych Morskiego Oddziału Straży Granicznej oraz morskiego oddziału SG Finlandii Zatoki Fińskiej przeprowadzono w dniach 30 maja do 6 czerwca. Funkcjonariusze trenowali na ulicach...

Szkolenie pododdziałów specjalnych Morskiego Oddziału Straży Granicznej oraz morskiego oddziału SG Finlandii Zatoki Fińskiej przeprowadzono w dniach 30 maja do 6 czerwca. Funkcjonariusze trenowali na ulicach Trójmiasta, Lotnisku w Pruszczu Gdańskim, na strzelnicy oraz Zatoce Gdańskiej z udziałem śmigłowca Straży Granicznej oraz najnowszego patrolowca Fińskiej Straży Granicznej "Turva", który specjalnie przypłynął w piątek do Kaszubskiego Dywizjonu Straży Granicznej.

Ireneusz Chloupek Ratownicy

Ratownicy Ratownicy

Przechodzą zaawansowane szkolenie spadochronowe, nurkowe i surwiwalowe oraz trudny trening fizyczny. Działają w niewielkich zespołach, w najtrudniejszych warunkach, często na tyłach wroga i ramię w ramię...

Przechodzą zaawansowane szkolenie spadochronowe, nurkowe i surwiwalowe oraz trudny trening fizyczny. Działają w niewielkich zespołach, w najtrudniejszych warunkach, często na tyłach wroga i ramię w ramię z operatorami najlepszych jednostek specjalnych amerykańskich sił zbrojnych. W odróżnieniu od nich zasadniczym celem US Air Force Pararescue jest jednak ratowanie życia towarzyszy broni oraz poszukiwanie i odzyskiwanie utraconego personelu (ang. Personnel Recovery), któremu grozi niebezpieczeństwo...

Ireneusz Chloupek Zespół Interwencji Specjalnych

Zespół Interwencji Specjalnych Zespół Interwencji Specjalnych

Publikacja opisuje genezę i rys historyczny Zespołu Interwencji Specjalnych zajmującym się m.in. kontrolą ruchu granicznego, jego zadania oraz dzień powszedni jego członków.

Publikacja opisuje genezę i rys historyczny Zespołu Interwencji Specjalnych zajmującym się m.in. kontrolą ruchu granicznego, jego zadania oraz dzień powszedni jego członków.

Ireneusz Chloupek FUERZAS COMANDO 2015

FUERZAS COMANDO 2015 FUERZAS COMANDO 2015

23 lipca 2015 r. podczas uroczystej ceremonii w bazie gwatemalskich sił specjalnych w Poptún, ogłoszono wyniki kolejnych, już XI zawodów „Competencia Fuerzas Comando”. W rywalizacji o tytuł najlepszych...

23 lipca 2015 r. podczas uroczystej ceremonii w bazie gwatemalskich sił specjalnych w Poptún, ogłoszono wyniki kolejnych, już XI zawodów „Competencia Fuerzas Comando”. W rywalizacji o tytuł najlepszych operatorów i snajperów rozgrywanej między reprezentacjami sił specjalnych większości państw Ameryki Południowej, Środkowej i Północnej po raz siódmy zwycięzcami zostali kolumbijscy kontrterroryści z jednostki AFEAU.

Dariusz Materniak Siły Operacji Specjalnych Ukrainy

Siły Operacji Specjalnych Ukrainy Siły Operacji Specjalnych Ukrainy

Jest to niezwykle interesujący artykuł przybliżający Czytelnikowi ogólne wiadomości o systemie organizacji służb wojskowych na Ukrainie. Autor zawarł w nim podstawową wiedzę o wybranych formacjach wojskowych...

Jest to niezwykle interesujący artykuł przybliżający Czytelnikowi ogólne wiadomości o systemie organizacji służb wojskowych na Ukrainie. Autor zawarł w nim podstawową wiedzę o wybranych formacjach wojskowych ilustrując ją unikalnym materiałem fotograficznym.

Ireneusz Chloupek BT DELTA

BT DELTA BT DELTA

W artykule opisano genezę powstania norweskich sił kontrterrorystycznych Beredskapstroppen, które w policyjnym systemie łączności radiowej otrzymały przydomek Delta. Autor przedstawiając tę jednostkę m....

W artykule opisano genezę powstania norweskich sił kontrterrorystycznych Beredskapstroppen, które w policyjnym systemie łączności radiowej otrzymały przydomek Delta. Autor przedstawiając tę jednostkę m. in. przywołuje najbardziej spektakularne jej akcje, w tym szczegóły obławy na Andersa Brevika.

Ireneusz Chloupek Karpacki WZD

Karpacki WZD Karpacki WZD

Straż Graniczna – jako formacja odpowiedzialna nie tylko za ochronę granic Polski, ale i bardzo ważnego odcinka zewnętrznej granicy Unii Europejskiej, w tym zwalczanie naruszającej je przestępczości zorganizowanej...

Straż Graniczna – jako formacja odpowiedzialna nie tylko za ochronę granic Polski, ale i bardzo ważnego odcinka zewnętrznej granicy Unii Europejskiej, w tym zwalczanie naruszającej je przestępczości zorganizowanej na terenie całego kraju – dostosowując swe struktury i formy działania do jak najskuteczniejszego wypełniania nałożonych na nią zadań, powołała do życia w swych szeregach pododdziały specjalne do wykonywania najbardziej niebezpiecznych zadań, znane jako Wydziały Zabezpieczenia Działań....

Ireneusz Chloupek Det A, Berlin

Det A, Berlin Det A, Berlin

Siły specjalne US Army to temat stosunkowo dokładnie znany i opisywany w wielu źródłach, gdyż nigdy nie ukrywały większości informacji o swych strukturach, zadaniach, szkoleniu, uzbrojeniu i wyposażeniu,...

Siły specjalne US Army to temat stosunkowo dokładnie znany i opisywany w wielu źródłach, gdyż nigdy nie ukrywały większości informacji o swych strukturach, zadaniach, szkoleniu, uzbrojeniu i wyposażeniu, wiedząc, że tak naprawdę nie ma to istotnego wpływu na tzw. bezpieczeństwo operacyjne oraz skuteczność konkretnych misji. W ich historii była jednak jednostka jeszcze do niedawna otoczona tak ścisłą tajemnicą, że o jej funkcjonowaniu wiedział mało kto spoza tej formacji.

Ireneusz Chloupek Brygada OZ

Brygada OZ Brygada OZ

Publikacja przedstawia Brygadę OZ, jednostkę militarną armii izraelskiej. Autor scharakteryzował jednostki podlegające jej dowództwu, opisał cykle szkoleń, wymagania bojowe i ważniejsze sukcesy bojowe.

Publikacja przedstawia Brygadę OZ, jednostkę militarną armii izraelskiej. Autor scharakteryzował jednostki podlegające jej dowództwu, opisał cykle szkoleń, wymagania bojowe i ważniejsze sukcesy bojowe.

Ireneusz Chloupek Komandosi bez państwa

Komandosi bez państwa Komandosi bez państwa

Artykuł zapoznaje Czytelnika z unikalną wiedzą dotyczącą organizacji sił militarnych Kurdystanu, który na mapie politycznej świata nie istnieje jako państwo.

Artykuł zapoznaje Czytelnika z unikalną wiedzą dotyczącą organizacji sił militarnych Kurdystanu, który na mapie politycznej świata nie istnieje jako państwo.

Ireneusz Chloupek Wydział Ochrony OSŻW

Wydział Ochrony OSŻW Wydział Ochrony OSŻW

Autor przedstawił genezę powstania i codzienne działania Wydziału Ochrony warszawskiego Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej mającego na celu zapewnienie bezpieczeństwa najważniejszych osób w MON,...

Autor przedstawił genezę powstania i codzienne działania Wydziału Ochrony warszawskiego Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej mającego na celu zapewnienie bezpieczeństwa najważniejszych osób w MON, innych osobistości państwowych oraz odwiedzających Polskę zagranicznych delegacji wojskowych i nie tylko.

Ireneusz Chloupek Jagdkommando

Jagdkommando Jagdkommando

Publikacja przedstawia rys historyczny austriackich sił specjalnych Bundesheer - Jagdkommando. Poznajemy ich struktury, system rekrutacji, wyposażenie indywidualne, uzbrojenie... Całość ilustruje bogaty...

Publikacja przedstawia rys historyczny austriackich sił specjalnych Bundesheer - Jagdkommando. Poznajemy ich struktury, system rekrutacji, wyposażenie indywidualne, uzbrojenie... Całość ilustruje bogaty materiał zdjęciowy.

Ireneusz Chloupek BOA KGP po „czterdziestce”

BOA KGP po „czterdziestce” BOA KGP po „czterdziestce”

40 lat temu sformowano w Polsce pierwszą grupę specjalną o charakterze antyterrorystycznym, której obecnym następcą, po latach zmian nazw, podporządkowania i organizacyjnych, jest od 2008 r. Biuro Operacji...

40 lat temu sformowano w Polsce pierwszą grupę specjalną o charakterze antyterrorystycznym, której obecnym następcą, po latach zmian nazw, podporządkowania i organizacyjnych, jest od 2008 r. Biuro Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji (obecnie Centralny Pododdział Kontrterrorystyczny Policji BOA) - jedna z najstarszych tego typu policyjnych jednostek sił specjalnych do walki z terroryzmem w Europie.

Ireneusz Chloupek K-Komando

K-Komando K-Komando

Wśród jednostek interwencyjnych Unii Europejskiej zrzeszonych w grupie zadaniowej „Atlas”, estońska K-Komando nie należy ani do najbardziej znanych, ani tak rozbudowanych jak te z największych państw naszego...

Wśród jednostek interwencyjnych Unii Europejskiej zrzeszonych w grupie zadaniowej „Atlas”, estońska K-Komando nie należy ani do najbardziej znanych, ani tak rozbudowanych jak te z największych państw naszego kontynentu, o znacznie dłuższych tradycjach. Mniejsza, proporcjonalnie do wielkości terytorium oraz populacji swego kraju, nie ustępuje jednak unijnym partnerom poziomem profesjonalnego przygotowania do zadań stawianych przed policyjnymi oddziałami kontrterrorystycznymi i posiada spore doświadczenie...

Błażej Bierczyński Oblicza polskich specjalsów - wystawa pamiątek i fotografii „Polskie Wojska Specjalne”

Oblicza polskich specjalsów - wystawa pamiątek i fotografii „Polskie Wojska Specjalne” Oblicza polskich specjalsów - wystawa pamiątek i fotografii „Polskie Wojska Specjalne”

Bohaterowie, elita, twardziele, autorytety w zakresie umiejętności, ale i reprezentowanych wartości, spadkobiercy szlachetnych tradycji, synowie, mężowie, ojcowie i bracia. Koledzy i towarzysze broni....

Bohaterowie, elita, twardziele, autorytety w zakresie umiejętności, ale i reprezentowanych wartości, spadkobiercy szlachetnych tradycji, synowie, mężowie, ojcowie i bracia. Koledzy i towarzysze broni. Zwykli-niezwykli ludzie. Te określenia to tylko część z „twarzy” żołnierzy Polskich Wojsk Specjalnych. Przedstawienia bliżej owianych aurą tajemniczości (także ze względu na wojskowe operacyjne bezpieczeństwo) wojowników podjęła się Agata Ring z Centrum Weterana Działań Poza Granicami Państwa, która...

Ireneusz Chloupek ISOF (Men in Black)

ISOF (Men in Black) ISOF (Men in Black)

Gdy oddajemy do druku ten numer „SPECIAL OPS”, trwa krwawa batalia o odbicie Mosulu, głównego miasta na północy Iraku, z rąk salafickich ekstremistów islamskich, którzy w 2014 r. przejęli kontrolę nad...

Gdy oddajemy do druku ten numer „SPECIAL OPS”, trwa krwawa batalia o odbicie Mosulu, głównego miasta na północy Iraku, z rąk salafickich ekstremistów islamskich, którzy w 2014 r. przejęli kontrolę nad znaczną częścią tego kraju, w ramach ekspansji z Syrii ich samozwańczego kalifatu, zwanego Państwem Islamskim (ISIS, ISIL, Daesz). Na czele rządowych sił irackich operuje ich najskuteczniejsza, wyróżniająca się czarnym umundurowaniem formacja, funkcjonująca niezależnie od armii i struktur msw - Irackie...

Ireneusz Chloupek Guerrilleros MOE - hiszpańskie jednostki specjalne

Guerrilleros MOE - hiszpańskie jednostki specjalne Guerrilleros MOE - hiszpańskie jednostki specjalne

20 lat temu, w ramach planu NORTE (Nueva Organización del Ejército de Tierra) w armii hiszpańskiej powołano do życia 6 października 1997 r. nowe Dowództwo Operacji Specjalnych MOE (Mando de Operaciones...

20 lat temu, w ramach planu NORTE (Nueva Organización del Ejército de Tierra) w armii hiszpańskiej powołano do życia 6 października 1997 r. nowe Dowództwo Operacji Specjalnych MOE (Mando de Operaciones Especiales), któremu podporządkowano wszystkie jednostki specjalne wojsk lądowych. Oznaczało to początek nowej ery w już wtedy 40-letniej historii współczesnych „guerrilleros”, jak w tym kraju tradycyjnie nazywa się komandosów.

Mateusz J. Multarzyński Zostań komandosem!

Zostań komandosem! Zostań komandosem!

Zgodnie z Decyzją nr 143/MON Ministra Obrony narodowej Antoniego Macierewicza, opublikowaną 14 lipca br. w Dzienniku Urzędowym MON, uruchomiony został nabór na szkolenie kandydatów na żołnierzy Wojsk Specjalnych....

Zgodnie z Decyzją nr 143/MON Ministra Obrony narodowej Antoniego Macierewicza, opublikowaną 14 lipca br. w Dzienniku Urzędowym MON, uruchomiony został nabór na szkolenie kandydatów na żołnierzy Wojsk Specjalnych. Do Ośrodka Szkolenia Wojsk Specjalnych działającego w Jednostce Wojskowej Komandosów w Lublińcu na półroczny kurs „Jata” przyjętych zostanie 30 osób niebędących żołnierzami Sił Zbrojnych RP lub funkcjonariuszami służb mundurowych. Wnioski o przyjęcie na szkolenie można składać do 30 września.

Ireneusz Chloupek US COAST GUARD DSF

US COAST GUARD DSF US COAST GUARD DSF

Amerykańska Straż Wybrzeża USCG (United States Coast Guard) nawet w samych Stanach Zjednoczonych kojarzona jest głównie z misjami poszukiwawczo-ratowniczymi na wodach przybrzeżnych oraz ich patrolowaniem...

Amerykańska Straż Wybrzeża USCG (United States Coast Guard) nawet w samych Stanach Zjednoczonych kojarzona jest głównie z misjami poszukiwawczo-ratowniczymi na wodach przybrzeżnych oraz ich patrolowaniem w ramach antyprzemytniczego zabezpieczania morskich granic USA i ochrony środowiska. Tymczasem, jako jeden z pięciu rodzajów sił zbrojnych tego państwa podporządkowany Departamentowi Bezpieczeństwa Krajowego DHS (Department of Homeland Security), łączy ona funkcje cywilne i wojskowe, w obu przypadkach...

Ireneusz Chloupek WZD MOSG

WZD MOSG WZD MOSG

Wydział Zabezpieczenia Działań Morskiego Oddziału Straży Granicznej jest jedynym w kraju pododdziałem specjalnym o charakterze policyjnym, posiadającym szczególne uprawnienia do prowadzenia działań na...

Wydział Zabezpieczenia Działań Morskiego Oddziału Straży Granicznej jest jedynym w kraju pododdziałem specjalnym o charakterze policyjnym, posiadającym szczególne uprawnienia do prowadzenia działań na morzu, wyspecjalizowanym pod tym kątem równolegle do wykonywania innych najtrudniejszych i niebezpiecznych zadań na lądzie oraz z powietrza.

Najnowsze produkty i technologie

Transactor Security Sp. z o.o. Zastosowanie bezzałogowych statków powietrznych kategorii VTOL w ochronie granic państwowych

Zastosowanie bezzałogowych statków powietrznych kategorii VTOL w ochronie granic państwowych Zastosowanie bezzałogowych statków powietrznych kategorii VTOL w ochronie granic państwowych

Ochrona granic stanowi jedną z podstawowych funkcji państwa. Ich nienaruszalność jest ważnym czynnikiem zapewnienia bytu narodowego i suwerenności kraju. Każde państwo dysponuje określoną organizacją do...

Ochrona granic stanowi jedną z podstawowych funkcji państwa. Ich nienaruszalność jest ważnym czynnikiem zapewnienia bytu narodowego i suwerenności kraju. Każde państwo dysponuje określoną organizacją do ochrony swoich granic, albowiem jest to jeden z najważniejszych czynników, które mają duży wpływ na bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne.

Dariusz Leżała, Transactor Security Sp. z o.o. Przenośne systemy rentgenowskie w rozpoznaniu zagrożeń CBRN-E

Przenośne systemy rentgenowskie w rozpoznaniu zagrożeń CBRN-E Przenośne systemy rentgenowskie w rozpoznaniu zagrożeń CBRN-E

Rozpoznanie i neutralizacja zagrożeń CBRN-E, do których zaliczamy zagrożenia chemiczne, biologiczne, radiologiczne, nuklearne oraz zagrożenia związane z materiałami i urządzeniami wybuchowymi, wymaga ciągłego...

Rozpoznanie i neutralizacja zagrożeń CBRN-E, do których zaliczamy zagrożenia chemiczne, biologiczne, radiologiczne, nuklearne oraz zagrożenia związane z materiałami i urządzeniami wybuchowymi, wymaga ciągłego rozwoju sprzętu specjalistycznego umożliwiającego ich ujawnienie i identyfikację. Naprzeciw tym wymogom wychodzi firma Transactor Security Sp. z o.o., która w ofercie ma najnowsze rozwiązania sprzętowe firm VIDISCO Ltd. oraz Viken Detection.

Militaria.pl Potrzebny medyk! - taktyczne wyposażenie medyczne

Potrzebny medyk! - taktyczne wyposażenie medyczne Potrzebny medyk! - taktyczne wyposażenie medyczne

Wyposażenie medyczne w służbach mundurowych to kluczowy element ekwipunku taktycznego. Wyposażenie to obejmuje szeroki zakres narzędzi, sprzętu i środków, które służą do udzielenia pierwszej pomocy w warunkach...

Wyposażenie medyczne w służbach mundurowych to kluczowy element ekwipunku taktycznego. Wyposażenie to obejmuje szeroki zakres narzędzi, sprzętu i środków, które służą do udzielenia pierwszej pomocy w warunkach polowych, w tym także podczas sytuacji kryzysowych czy akcji ratunkowych. Bardzo ważne jest to, aby taktyczne wyposażenie medyczne było łatwe w transporcie i szybkie w użyciu. W tym artykule omawiamy najpotrzebniejsze wyposażenie medyczne, które warto mieć przy sobie.

Ha3o Okulary taktyczne najnowszej generacji Revision Military w technologii I-VIS

Okulary taktyczne najnowszej generacji Revision Military w technologii I-VIS Okulary taktyczne najnowszej generacji Revision Military w technologii I-VIS

Współcześnie wszechstronnie używane okulary taktyczne mają za zadanie chronić oczy operatora, jak również pozwolić na dokładną i precyzyjną obserwację otoczenia. Od ich jakości oraz możliwości dostosowania...

Współcześnie wszechstronnie używane okulary taktyczne mają za zadanie chronić oczy operatora, jak również pozwolić na dokładną i precyzyjną obserwację otoczenia. Od ich jakości oraz możliwości dostosowania do warunków zależy jakość obserwacji przekładająca się na bezpieczeństwo indywidualne oraz powodzenie całego wykonanego zadania. I choć wydawać by się mogło, że obecne rozwiązania w zakresie optyki taktycznej oferują bardzo wiele, to okazuje się, że w tej materii można pójść jeszcze o krok dalej,...

Militaria.pl Ekwipunek na wyprawę - czyli co zabrać na survival i bushraft

Ekwipunek na wyprawę - czyli co zabrać na survival i bushraft Ekwipunek na wyprawę - czyli co zabrać na survival i bushraft

Odpowiednio skompletowany ekwipunek to podstawa bezpieczeństwa i komfortu podczas survivalu czy bushraftu. Przekłada się on na skuteczność i satysfakcję z doświadczenia. Zarówno wytrawni weterani, jak...

Odpowiednio skompletowany ekwipunek to podstawa bezpieczeństwa i komfortu podczas survivalu czy bushraftu. Przekłada się on na skuteczność i satysfakcję z doświadczenia. Zarówno wytrawni weterani, jak i początkujący entuzjaści survivalu i bushcraftu docenią znaczenie starannie dobranego zestawu niezbędnych przedmiotów.

Griffin Group Defence Nowe funkcje w termowizyjnych urządzeniach obserwacyjnych

Nowe funkcje w termowizyjnych urządzeniach obserwacyjnych Nowe funkcje w termowizyjnych urządzeniach obserwacyjnych

Firma Griffin Group Defence posiada w swojej ofercie najwyższej klasy doręczne urządzenia termowizyjne, które umożliwiają obserwację w warunkach dziennych jak i nocnych. Dzięki wykorzystaniu termowizji,...

Firma Griffin Group Defence posiada w swojej ofercie najwyższej klasy doręczne urządzenia termowizyjne, które umożliwiają obserwację w warunkach dziennych jak i nocnych. Dzięki wykorzystaniu termowizji, pozwalają one na wykrycie nawet mało widocznych celów - w kamuflażu lub w otoczeniu, które utrudnia rozpoznanie.

Patryk Kościński Buty Wojskowe Prabos Grizzly 933 – zimowy test użytkowania

Buty Wojskowe Prabos Grizzly 933 – zimowy test użytkowania Buty Wojskowe Prabos Grizzly 933 – zimowy test użytkowania

Jak podaje producent, firma Prabos - Grizzly 933 to wytrzymałe zimowe buty wojskowe, skonstruowane z myślą o użyciu w skrajnie mroźnych warunkach. Przeznaczone są dla osób, które potrzebują wytrzymałego...

Jak podaje producent, firma Prabos - Grizzly 933 to wytrzymałe zimowe buty wojskowe, skonstruowane z myślą o użyciu w skrajnie mroźnych warunkach. Przeznaczone są dla osób, które potrzebują wytrzymałego i ciepłego obuwia na zimę. Polecane są dla żołnierzy, pracowników leśnych, służb mundurowych oraz osób, które lubią aktywnie spędzać czas na świeżym powietrzu w zimie. Wykonane są ze skóry i materiału izolacyjnego Gore-Tex THERMIUM, który zapewnia dobrą izolację termiczną. Dzięki temu w butach można...

Militaria.pl Obierz jasny cel misji: przegląd latarek czołowych i kątowych

Obierz jasny cel misji: przegląd latarek czołowych i kątowych Obierz jasny cel misji: przegląd latarek czołowych i kątowych

Latarki czołowe i kątowe są praktycznymi urządzeniami, które znajdują szerokie zastosowanie podczas różnych czynności. Wiele profesji zawodowych i aktywności wymaga solidnego źródła światła, a przy tym...

Latarki czołowe i kątowe są praktycznymi urządzeniami, które znajdują szerokie zastosowanie podczas różnych czynności. Wiele profesji zawodowych i aktywności wymaga solidnego źródła światła, a przy tym możliwości dostosowywania kąta padania strumienia światła przy zachowaniu swobody ruchów. Wszystkie te udogodnienia zapewniają latarki czołowe i kątowe.

Instytut Nowych Technologii Sp. z o.o. Predator Eye - przełom w dziedzinie technologii termowizji i transmisji obrazu

Predator Eye - przełom w dziedzinie technologii termowizji i transmisji obrazu Predator Eye - przełom w dziedzinie technologii termowizji i transmisji obrazu

Predator Eye to nowatorskie rozwiązanie w zakresie obrazowania termicznego. Predator Eye jest to nahełmowy zestaw zbudowany z kamery termowizyjnej przekazującej obraz na mikrowyświetlacz dooczny wraz z...

Predator Eye to nowatorskie rozwiązanie w zakresie obrazowania termicznego. Predator Eye jest to nahełmowy zestaw zbudowany z kamery termowizyjnej przekazującej obraz na mikrowyświetlacz dooczny wraz z modułem zasilającym i transmitującym obraz w czasie rzeczywistym do zdalnej lokalizacji. Ten polski produkt to przełom w działaniach poszukiwawczych, operacyjno-śledczych oraz ratowniczych. Jego unikalna konstrukcja umożliwia użytkownikom pełną swobodę ruchów, jednocześnie zapewniając dostęp do zaawansowanej...

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Special-Ops

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies. Nim Państwo zaczną korzystać z naszego serwisu prosimy o zapoznanie się z naszą polityką prywatności oraz Informacją o Cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności oraz Informacji o Cookies. Administratorem Państwa danych osobowych jest Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.K., nr KRS: 0000537655, z siedzibą w 04-112 Warszawa, ul. Karczewska 18, tel. +48 22 810-21-24, właściciel strony www.special-ops.pl. Twoje Dane Osobowe będą chronione zgodnie z wytycznymi polityki prywatności www.special-ops.pl oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r i z Ustawą o ochronie danych osobowych Dz.U. 2018 poz. 1000 z dnia 10 maja 2018r.