Guerrilleros MOE - hiszpańskie jednostki specjalne

Ireneusz Chloupek  /  SPECIAL OPS 3/2017  /  03-08-2017
Hiszpańskie wojskowe oddziały nieregularne historycznie noszą nazwę guerrilleros (pol. gerylasi). To miano określa świetnie zmotywowanych i wytrzymałych żołnierzy potrafiących walczyć w różnorodnych najtrudniejszych warunkach terenowych.
Hiszpańskie wojskowe oddziały nieregularne historycznie noszą nazwę guerrilleros (pol. gerylasi). To miano określa świetnie zmotywowanych i wytrzymałych żołnierzy potrafiących walczyć w różnorodnych najtrudniejszych warunkach terenowych. I. Jiménez, A. Manrique, L. Rico, A. Tejedor/DECET, MOE

20 lat temu, w ramach planu NORTE (Nueva Organización del Ejército de Tierra) w armii hiszpańskiej powołano do życia 6 października 1997 r. nowe Dowództwo Operacji Specjalnych MOE (Mando de Operaciones Especiales), któremu podporządkowano wszystkie jednostki specjalne wojsk lądowych. Oznaczało to początek nowej ery w już wtedy 40-letniej historii współczesnych „guerrilleros”, jak w tym kraju tradycyjnie nazywa się komandosów.

W wyniku zapoczątkowanych wówczas zmian w 2006 r. Hiszpania, jako trzeci kraj Paktu Północnoatlantyckiego po Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, uzyskała elitarny status „państwa ramowego” w zakresie operacji specjalnych NATO, tj. zdolnego do wystawienia Dowództwa Komponentu Operacji Specjalnych SOCC (ang. Special Operations Component Command), które potrafi planować działania sił specjalnych Sojuszu i dowodzić nimi.

Zdjęcia: I. Jiménez, A. Manrique, L. Rico, A. Tejedor/DECET, MOE

Historia współczesnych sił specjalnych Hiszpanii zaczyna się równo 60 lat temu, jako reakcja na powstanie w 1955 r. Układu Warszawskiego i zbrojną interwencję ZSRR na Węgrzech. Na tym etapie „zimnej wojny” wizja zmasowanej inwazji sił bloku wschodniego na Europę Zachodnią wydawała się tam bardzo realna, a co więcej – przewidywano, że zakończy się sukcesem i okupacją większości terenów, aż po Atlantyk.

W związku z tym w hiszpańskiej Wojskowej Szkole Górskiej EMM (Escuela Militar de Montaña), funkcjonującej od 1945 r. w Jaca koło Hueski u podnóża Pirenejów, narodził się pomysł zorganizowania dla personelu tamtejszej armii kursów dowodzenia małymi pododdziałami specjalnymi o charakterze partyzanckim.

To właśnie w Hiszpanii dla tego rodzaju nękających działań nieregularnych i prowadzących je rozproszonych sił narodził się termin guerrilla, stanowiący odpowiednik francuskiego „Petite guerre”, czyli „mała wojna”. Taki sposób prowadzenia działań wojennych był znany na Półwyspie Iberyjskim od IX w., ale po raz pierwszy został skodyfikowany w regulaminie walki (Reglamento de Partidas y Cuadrillas) armii hiszpańskiej w 1808 r., a następnie w rozporządzeniu na temat działań lądowych (Decreto del Curso Terrestre) w 1809 r. i szeroko zastosowany praktycznie w wojnie 1808–1814 przeciwko okupującym kraj Francuzom.

Walczących zgodnie z opisaną wówczas taktyką członków oddziałów nieregularnych nazwano guerrilleros (pol. gerylasi), które to miano stało się w Hiszpanii synonimem bardzo zmotywowanych i wytrzymałych żołnierzy, potrafiących świetnie walczyć w różnorodnych, najtrudniejszych warunkach przeciwko znacznie liczniejszemu wrogowi.

Nawiązując do ich nazwy i tradycji kadra EMM zaproponowała, opierając się na swoich doświadczeniach w prowadzeniu kursów walki w górach, wyszkolenie dowódców z szeregów wojsk lądowych do organizowania z żołnierzy, w razie potrzeby, niewielkich grup partyzanckich, które skutecznie kontynuowałyby walkę mimo dominacji przeciwnika. Pierwszy taki dwufazowy kurs zorganizowano w okresie 14 stycznia – 14 grudnia 1957 r., z przerwą od 8 kwietnia do 2 października.

Po zakończeniu 13 grudnia 1961 r. czwartego kursu guerrilleros dowództwo armii hiszpańskiej podjęło decyzję o sformowaniu do 1 marca 1962 r. z przygotowanej na nich kadry pierwszych eksperymentalnych jednostek specjalnych:

  • Unidad de Operaciones Especiales (UOE) nr 71 w Oviedo, podporządkowaną administracyjnie tamtejszemu 3. Zgrupowaniu Piechoty „Milán”, a taktycznie 71. Dywizji oraz
  • Unidad de Operaciones Especiales (UOE) nr 81 w Orense, odpowiednio w 8. Zgrupowaniu „Zamora” i 81. Dywizji.

Powołujące do życia te pododdziały zarządzenia ministra obrony gen. Barroso (Instrucción General nº 161/125), wydane w ostatnich dniach poprzedniego roku przez sekcję nr 1 Dirección General de Organización y Campaña ministerstwa, określało etat każdej z nich na 113 żołnierzy pod dowództwem kapitana, podzielonych na dowództwo, sztab i trzy sekcje operacyjne, a także przydział dla nich konkretnej liczby karabinów automatycznych, pistoletów maszynowych, broni krótkiej i noży plus po 10 karabinów wyborowych.

Do UOE mieli trafiać wyłącznie ochotnicy, którzy przeszli wymagające testy selekcyjne, a nad ich programem szkolenia i doktryną działania miała przejąć pieczę Generalna Dyrekcja Edukacji ministerstwa obrony.

8 grudnia 1962 r., podczas obchodów święta piechoty, UOE 71 po raz pierwszy oficjalnie wystąpiła w oliwkowozielonych beretach, od których do guerrilleros przylgnęła druga nazwa: Boinas Verdes. Ich oznaką stał się duży nóż machete M1941 w wieńcu z liści dębowych.

W lipcu 1965 r. wojska lądowe Hiszpanii na podstawie zarządzenia ministra obrony IG 165/142 uległy reorganizacji, w wyniku której w każdym z dziewięciu regionów wojskowych, na jakie podzielony był ten kraj, sformowano brygady piechoty operacyjnej obrony terytorialnej BRIDOT (Brigadas de Infantería Defensa Operativa del Territorio).

Punkt 14 tego zarządzenia nakazywał utworzyć przy każdym z należących do nich dwóch pułków piechoty kompanię operacji specjalnych COE (Compañía Operaciones Especiales) wedug opisanego schematu liczące od osiemdziesięciu paru do ponad setki żołnierzy.

Już 1 listopada tego samego roku przy 4. Regimiento de Infantería Simancas powstała COE 72 w Gijon, a kolejne zaczęły funkcjonować od września 1966 r. Łącznie, wraz z wyżej wymienionymi, armia hiszpańska dysponowała w 1969 r. osiemnastoma kompaniami komandosów o numerach od 11 i 12 do 91 i 92, gdzie pierwsza cyfra wskazywała numer zwierzchniego regionu wojskowego oraz COE 101 na Majorce i COE 102 na Teneryfie.

W maju 1976 r. kolejna kompania nr 103 została sformowana na atlantyckiej wyspie Gran Canaria, w 1981 r. ich liczba doszła zaś do 25, gdy własny pododdział tego typu utworzyła hiszpańska Legia Cudzoziemska, a dodatkowa COE powstała przy ośrodku szkoleniowym w Jaca, rozwiniętym od 1975 r. w Wojskową Szkolę Górską i Operacji Specjalnych EMMOE (Escuela Militar de Montaña y Operaciones Especiales). Ta ostatnia kompania wspomagała prowadzenie specjalistycznych kursów oraz trenowała zaawansowane działania w górach, testowała również taktykę, techniki i materiały, które miały być wprowadzane w pozostałych COE.

Na przełomie lat 70./80. hiszpańskie kompanie specjalne składały się z dowódcy i jego zastępcy w stopniach kapitana i porucznika, dwóch sekcji bojowych dowodzonych przez chorążych i ich zastępców-sierżantów oraz sekcji zabezpieczenia pod komendą sierżanta.

  • Sekcje bojowe dzieliły się na dwie 11-osobowe drużyny dowodzone przez kaprali, którym podlegała dwuosobowa obsługa 7,62 mm km, radiotelegrafista, strzelec wyborowy, po dwóch zwiadowców i saperów oraz w pierwszej dwóch strzelców, a w drugiej dwóch żołnierzy z małym moździerzem commando (w niektórych COE przez pewien czas funkcjonowała jedna sekcja bojowa, podzielona na trzy 11-osobowe drużyny i jedną trzyosobową obsługę moździerza).
  • Drużyny mogły dzielić się na dowódcę oraz dwie pięcioosobowe escuadras.
  • Sekcję dowodzenia i zabezpieczenia tworzyło, prócz dowódcy, dwóch kaprali, czterech kierowców, sanitariusz, mechanik, pisarz, łącznik, zaopatrzeniowiec oraz kucharz.
  • Szersze wsparcie logistyczne zapewniał pułk, przy którym funkcjonowała dana COE.
  • Personel kompanii był zwolniony od wszelkich funkcji dodatkowych, jakie musieli wykonywać inni żołnierze pułków, tj. pełnienia wart garnizonowych, służb, prac gospodarczych i porządkowych. Wszystko po to, by mógł skupić się na szkoleniu bojowym.
  • Kandydatów, wówczas jeszcze w większości poborowych, odbywających okresową zasadniczą służbę wojskową, dobierano już podczas rozmów w punktach rekrutacyjnych CIR (Centros de Instrucción de Reclutas), spośród najsprawniejszych fizycznie, szukających przygód, otwartych na wyzwania i zdobywanie specjalnych kwalifikacji.
  • Akces do służby w COE musiał być ochotniczy, a droga do szeregów komandosów wiodła oczywiście przez testy fizyczne oraz wielomiesięczny kurs w EMMOE, zakończony trwającym nawet tydzień egzaminem na prawo noszenia zielonego beretu (Prueba de Boina), podczas którego należało wykazać nabycie na odpowiednim poziomie niezbędnego zestawu umiejętności, w tym zachowania w niewoli, oraz wysoką kondycję.
  • Szkolenie przygotowywało do działań nieregularnych, ale także przeciwpartyzanckich, obejmowało techniki przenikania (w tym drogą wodną, wpław, w sprzęcie nurkowym, łodziami i kajakami), długotrwałego skrytego działania i wycofania z terenu kontrolowanego przez wroga, prowadzenie patroli rozpoznawczych, organizowania zasadzek, przeprowadzanie ataków dywersyjnych, także w celu ratowania z rąk przeciwnika jeńców lub innego personelu.
  • Guerrilleros uczyli się posługiwać szturmowo różnorodną bronią strzelecką, a nawet kuszami oraz łukami, walki wręcz, dywersyjnego posługiwania się materiałami wybuchowymi, wspinaczki dziennej i nocnej, łączności i kryptografii, fotografowania, udzielania pierwszej pomocy i opatrywania ran. Dużo miejsca poświęcano oczywiście umiejętnościom survivalowym, intensywnemu treningowi fizycznemu, budowaniu wytrzymałości marszowej, strzelaniu, taktyce, topografii i orientacji w terenie.
  • Żołnierze COE co najmniej 10 dób w miesiącu spędzali poza rejonem zakwaterowania, ćwicząc i bytując początkowo w terenie przygodnym. Większość przechodziła kurs spadochronowy, ale jedyny pododdział, który w całości był szkolony pod tym kątem i regularnie wykonywał skoki, stanowiła od 1984 r. UOELUnidad de Operaciones Especiales de La Legión.

Czytaj też: K-Komando >>>

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!
Galeria artykułu  Ilość zdjęć:  33
Artykuł pochodzi z: magazynu SPECIAL OPS nr 3/2017

Komentarze

0

Wybrane dla Ciebie

 


Co zabrać ze sobą na jesienną wyprawę »
sprzet jesienny

 


Dostosuj mundur patrolowy do terenu »

Nowe kamizelki taktyczne poznaj ich zastosowanie »

linia taktyczna
kamizelka taktyczna

 


Jak postępować, gdy niebezpieczeństwo czai się na oceanie »
buty taktyczne

 


100% byczej skóry »

 Poznaj 5 kluczowych zalet latarek taktycznych »


latarka na broń

 


Co jest niezbędne w mundurze komandosa »
buty taktyczne

 


Czeka Cię wyprawa po Tajdze? Czy wiesz, jakie ubranie wybrać »

Niezastąpiony sprzęt bushcraft - co wybrać »

noktowizja

 

 

 


Jakie możliwości daje Ci szybka wymiana szkieł balistycznych »
okulary balistyczne

 


Buty do lasu - które wybrać »

Jakie funkcje powinny mieć latarki czołowe »


 


Niezbędnik żołnierza - co powinno się w nim znaleźć »
ubranie taktyczne

 



Jak poprawić celność broni »  Wybierz produkty sprawdzone w ekstramalnych warunakch »
broń konserwacja

 


Nie czekaj aż ktoś będzie lepszy zapisz się na trenig strzelecki »
kursy strzeleń

 


Poznaj arkana radiokomunikacji wojskowej w XXI wieku » Schludnie, wygodnie, taktycznie na każdą akcję »
latarka czołowa ubrania taktyczne

 


Dla tych którzy ratują życie » Niezbędnik podróżnika - co warto mieć »
latarka czołowa ubrania taktyczne

 


05/07/2020

Księgarnia Militarna Poleca KRAVMAGA


Vademecum survivalowe Przygotowani przetrwają Sztuczki survivalowe
vademecum-survivalowe przygotowani-przetrwaja balistyka-dla-snajperow
To kompendium praktycznej wiedzy o tym jak przetrwać i wyjść cało z prawie każdej opresji, bez względu czy zdarzy się ona w lesie, górach, czy podejrzanej uliczce miasta (...)
zobacz więcej »
Bądź przygotowany. Chroń swoją rodzinę i przetrwaj! Nieujarzmiona natura, atak terrorystyczny albo zwykłe zdarzenie losowe mogą sprawić, że nasz świat skomplikowanych zależności zacznie się rozpadać (...)
zobacz więcej »
To nie tylko książka, ale stworzone z pasją narzędzie przetrwania. ToolBook zawiera: lusterko sygnałowe, soczewkę Frasnela, linijkę, zegar słoneczny, znaczniki trasy, podpałkę oraz praktyczną wiedzę, jak przetrwać (...)
zobacz więcej »

Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Special-ops.pl... dowiedz się więcej »

Aktualności

Uderzenie w stołeczny gang

Ustalenie 10 osób podejrzanych o wprowadzanie do obrotu narkotyków, głównie na terenie Warszawy, to efekt kilku tygodni pracy policjantów z Zarządu w Białymstoku CBŚP i Prokuratury Okręgowej...

17. promocji na 17. urodziny Kolby

Już od siedemnastu lat jesteśmy z Wami, wspierając Was wszystkich w realizowaniu hobby związanego z outdoorem, strzelectwem oraz myślistwem. Bez względu na to, czy jesteś strzelcem, turystą,...

Aktualny numer

4/2021
SPECIAL OPS 4/2021
W miesięczniku m.in.:
  • - GEI - Obrońcy Katalonii
  • - Macedońskie Wilki
Paweł Piotrowski
Wiosłowanie jednorącz sztangielką z podparciem na ławce skośnej to odmiana klasycznego...
Paweł Piotrowski
Wyciskanie sztangi w wąskim uchwycie na ławce poziomej to klasyczne, skuteczne...
Michał Piekarski
W ostatnią niedzielę czerwca w Gdyni odbyły się uroczystości z okazji Święta Marynarki...
Michał Piekarski
Wzrost napięcia pomiędzy Zachodem i Rosją, który można już bezpiecznie nazywać nową...
Dariusz Materniak
5 marca 2018 roku jednostka specjalna ukraińskiej Policji "KORD" zatrzymała dwie osoby...
Special-OPS TV


Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte
Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte
Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdynia - państwowa Uczelnia wojskowa. Lider w kształceniu na potrzeby sił...
Rzetelna Firma
Copyright @ 2010-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl