Special-Ops.pl

Wybór profesjonalistów, czyli snajperskie karabiny firmy Accuracy International

Wybór profesjonalistów, czyli snajperskie karabiny firmy Accuracy International Andrzej Krugler, Mateusz J. Multarzyński, Accuracy International Ltd., DWS
 

Wybór profesjonalistów, czyli snajperskie karabiny firmy Accuracy International Andrzej Krugler, Mateusz J. Multarzyński, Accuracy International Ltd., DWS


 

„The choice of professionals worldwide” - w tym haśle reklamowym brytyjskiej firmy Accuracy International nie ma cienia przesady. Produkowane przez nią snajperskie karabiny powtarzalne wybierane są przez profesjonalistów z całego świata: od Szwecji po Australię i od RPA po Rosję. Od kilku lat używane są także przez snajperów z polskich jednostek specjalnych.

Zobacz także

Piotr Górski Dwaj Panowie na literę „W”: AS Wał i WSS Wintoriez

Dwaj Panowie na literę „W”: AS Wał i WSS Wintoriez Dwaj Panowie na literę „W”: AS Wał i WSS Wintoriez

Przykładowym reprezentantem kierunków rozwojowych współczesnej broni snajperskiej będzie nasz bohater, czyli rosyjski karabinek AS Wał oraz jego wyborowa wersja WSS Wintoriez. W aktualnych działaniach...

Przykładowym reprezentantem kierunków rozwojowych współczesnej broni snajperskiej będzie nasz bohater, czyli rosyjski karabinek AS Wał oraz jego wyborowa wersja WSS Wintoriez. W aktualnych działaniach bojowych w Ukrainie broń ta odnotowuje po obu stronach konfliktu istotne sukcesy wykuwając swoje trwałe miejsce w historii. Jako broń specjalistyczna, w zasadzie niszowa, z czasem może osiągnąć zawrotne ceny na rynku kolekcjonerskim, a jej właściciele będą mogli dołączyć zarówno do grona szczęściarzy,...

Piotr Górski Dwulufowa strzelba Umarex T4E HDS 68 Bez zezwolenia

Dwulufowa strzelba Umarex T4E HDS 68 Bez zezwolenia Dwulufowa strzelba Umarex T4E HDS 68 Bez zezwolenia

W artykule prezentujemy nasze wrażenia z testu dwulufowej strzelby T4E HDS 68 firmy Umarex opisanej przez producenta jako Home Defence Shotgun. Jest to strzelba pneumatyczna, działająca na zasadzie napędu...

W artykule prezentujemy nasze wrażenia z testu dwulufowej strzelby T4E HDS 68 firmy Umarex opisanej przez producenta jako Home Defence Shotgun. Jest to strzelba pneumatyczna, działająca na zasadzie napędu pocisku – kuli sprężonym gazem, w tym przypadku za sprawą standardowych kapsuł – naboi CO2. W swojej klasie prezentowana strzelba należy do najmocniejszych jednostek broni dostępnych bez zezwolenia i rejestracji oferując energię wylotową kuli 16 J (w niektórych krajach, za sprawą przepisów, zredukowaną...

Marcin Kaczmarek Marine Mammals in Special Ops

Marine Mammals in Special Ops Marine Mammals in Special Ops

Delfiny butlonose, uchatki kalifornijskie, fokowąsy brodate czy też białuchy arktyczne są przykładem ssaków morskich, które dzięki swoim predyspozycjom oraz nabytym umiejętnościom były i nadal są wykorzystywane...

Delfiny butlonose, uchatki kalifornijskie, fokowąsy brodate czy też białuchy arktyczne są przykładem ssaków morskich, które dzięki swoim predyspozycjom oraz nabytym umiejętnościom były i nadal są wykorzystywane do realizacji zadań specjalnych.

Powstanie zarówno firmy Accuracy International Ltd., jak i karabinów, z których słynie, wiąże się nierozerwalnie z osobą Malcolma Douglasa Coopera (1947–2001) – wybitnego strzelca sportowego, który w ostatnich latach życia stał się także jednym z największych autorytetów w dziedzinie wojskowej i policyjnej broni wyborowej. Cooper, z wykształcenia inżynier budowy łodzi, od lat 60. trenował strzelectwo sportowe z broni długiej, a od 70. należał do reprezentacji swojego kraju w takich konkurencjach jak strzelanie na 300 m z karabinu na amunicję centralnego zapłonu dużego kalibru, z karabinka małokalibrowego na 50 m oraz karabinka pneumatycznego i kuszy.

Podczas swej kariery sportowej ustanowił dwanaście rekordów świata, zdobył 157 medali, dziewięć razy tytuł mistrza świata, trzynaście razy mistrza Europy i dwukrotnie został złotym medalistą olimpijskim w strzelaniu z broni małokalibrowej (Los Angeles 1984, Seul 1988). Od 1978 r. udało mu się połączyć pasję sportową z działalnością zawodową, po tym, jak wraz z żoną Sarah, Martinem Kayem oraz konstruktorami broni Davem Wallsem i Davem Caigem, założył firmę Accuracy International Ltd. (accuracy – ang. celność, dokładność) w Portsmouth, w hrabstwie Hampshire.

Początkowo firma AI zajmowała się konstruowaniem i wytwarzaniem powtarzalnych karabinów sportowych dużego kalibru, przeznaczonych do międzynarodowych konkurencji UIT, CISM i NRA. Cooper wykorzystał wieloletnie doświadczenie zawodnicze projektując wraz z zespołem serię wysokiej jakości powtarzalnych karabinów z zamkiem obrotowo-suwliwym Cooopermatch do strzelań tarczowych.

Gdy w 1982 r. brytyjskie siły zbrojne ogłosiły konkurs na następcę używanego od lat 50. karabinu snajperskiego L42A1, Cooper za namową przyjaciół postanowił włączyć się w projektowanie takiej broni, podejmując rywalizację m.in. z tak znanymi firmami, jak austriacka Steyr AG i krajowa Parker Hale.

Tymczasem AI Ltd. debiutowała w projektowaniu broni wojskowej, a wyzwanie było tym większe, że używany dotąd przez brytyjskich snajperów karabin L42A1 (czyli unowocześniona, ciężkolufowa, dostosowana do amunicji 7,62 mm NATO wersja jednego z najlepszych karabinów z okresu II wojny światowej, Lee Enfi eld No 4), był co prawda wraz z używanym doń celownikiem No 32 przestarzały, ale wśród żołnierzy cieszył się opinią broni niezawodnej i wytrzymałej.

Cooper miał świadomość, że broni wojskowej stawia się wymagania tylko częściowo zbieżne z tymi, jakich oczekuje się od nawet najlepszych modeli sportowych. Dlatego przed rozpoczęciem projektowania karabinu dla snajperów przygotował wraz z zespołem dwa spisy. Jeden obejmował minusy istniejących konstrukcji wojskowych, drugi zaś oczekiwania co do różnych cech i właściwości karabinu, dzięki którym okazałby się on nie tylko lepszy od dotychczas dostępnych, ale i jak najlepiej spełniał oczekiwania przyszłych użytkowników.

Dokładne zrozumienie oczekiwań snajperów, w połączeniu z olbrzymim doświadczeniem strzeleckim oraz w konstruowaniu wyczynowej broni precyzyjnej, pozwoliły firmie AI przygotować prototyp karabinu, który po gruntownych badaniach uznano na przełomie 1984/85 r., wraz z opracowanym do niego celownikiem optycznym, za najlepszy spośród testowanych modeli. Jeszcze w 1985 r. pierwsze egzemplarze karabinu Coopera trafiły do uzbrojenia brytyjskich sił specjalnych i piechoty morskiej, a w następnym roku zapadła oficjalna decyzja o wprowadzeniu go pod oznaczeniem L96A1 we wszystkich rodzajach sił zbrojnych Wielkiej Brytanii, na miejsce L42A1.

Tym samym AI zdobyła kontrakt na dostawę 1238 sztuk swych karabinów snajperskich, której firmowa nazwa brzmiała Precision Magazine rifle (karabin precyzyjny, z wymiennym magazynkiem), PM. Często jest ona podawana jako przykład pierwszego modelu spośród przyjętych szeroko do uzbrojenia modeli powtarzalnych, który zbudowano od podstaw dla snajperów wojskowo-policyjnych – w odróżnieniu od większości wcześniejszych typów, wywodzących się konstrukcyjnie z broni myśliwskiej lub zwykłych karabinów wojskowych.

Nie jest to do końca zgodne z prawdą, gdyż Cooper także wykorzystał część elementów ze swych karabinów sportowych, choć ilość wprowadzonych w nich modyfikacji i nowych rozwiązań faktycznie czyni PM jednym z pierwszych, przy projektowaniu których włożono tyle pracy w stworzenie prawie nowego, oryginalnego wzoru na potrzeby wojska.

Ogólna budowa komory zamkowej i samego zamka nawiązuje do sprawdzonych już w karabinach serii Coopermatch. Zamek obrotowo-suwliwy został jednak wzmocniony i uproszczony. Jednoczęściowy, zamiast sześciu mniejszych rygli w dwóch szeregach po trzy na obwodzie, co 120 stopni, został w PM zaopatrzony w podobnie rozmieszczone trzy większe i dłuższe rygle. Zachował przy tym ważną cechę swych poprzedników, jaką było ograniczenie jego obrotu przy odryglowaniu i ryglowaniu do 60 stopni. Dla porównania, w wielu innych modelach wykorzystywano zamki systemu Mausera 98, odryglowywane przez obrót o 90 stopni, a więc wymagające wykonania obszerniejszych i dłuższych czasowo ruchów podczas przeładowania broni. Na szybkość dokonywania takiej czynności w PM miał również wpływ stosunkowo krótki ruch zamka do tyłu, konieczny do napięcia iglicy oraz wprowadzenia w drodze powrotnej nowego naboju do lufy. Wynosił on tylko 107 mm, a przez to nie zmuszał strzelca do odchylania głowy od kolby, gdyż tylna część zamka nie wysuwała się przy przeładowaniu tak daleko w tył, by mogła go uderzyć w twarz.

Cykl napinania iglicy podzielony był na dwa etapy: dwie trzecie przy otwieraniu zamka i jedna trzecia przy jego zamykaniu. Dzięki temu do napięcia mechanizmu uderzeniowego potrzebna jest mniejsza siła, co także ma wpływ na szybkość i płynność przeładowania. Po zwolnieniu iglica pokonuje pod wpływem energii swej sprężyny tylko 6,5 mm w celu uderzenia w spłonkę naboju. Tak krótki skok sprawia, że reakcja mechanizmu uderzeniowego jest bardzo szybka, ułatwiając oddanie celnego strzału.

Wygięta do tyłu i zakończona dużym kulistym uchwytem rączka zamkowa pełni funkcję czwartego rygla zamka, wchodząc po jego zamknięciu w odpowiednie wycięcie komory zamkowej. W tej pozycji jej uchwyt znajduje się na wysokości spustu i jest na tyle odchylony od bocznej powierzchni karabinu, że pozwala na łatwe i szybkie przeładowanie nawet dłonią w rękawicy. Po lewej stronie tylnej części komory zamkowej, tuż poniżej pozostającego poza nią zakończenia zamka, znajduje się w PM obrotowe skrzydełko bezpiecznika, blokującego ruch zamka, iglicy i spustu. Podczas testów PM sprawdzano jego działanie zrzucając wielokrotnie załadowany karabin kolbą w dół z wysokości 2 m na twarde podłoże. Konstrukcja bezpiecznika okazała się w pełni chronić przed strzałami przypadkowymi, do jakich mogłoby dojść pod wpływem bezwładnego skoku iglicy przy uderzeniu broni o ziemię.

Masywna komora zamkowa ze stali, z dużym oknem wyrzutowym łusek po prawej stronie, wzorem sportowych modeli serii Coopermatch posiadała w górnej części specjalne wzdłużne wycięcia do nasuwania dopasowanego do nich wspornika celownika optycznego, ktorego pozycja jest następnie ustalana przez dokręce- nie dwóch wkrętów typu Allen po jego lewej stro- nie. Ta prosta i solidna konstrukcja podstawy umożliwiała odłączanie przyrządów celowniczych na czas transportu, czyszczenia lub napraw broni bez konieczności przystrzeliwania jej po ponownym przyłączeniu.

Do karabinu PM przygotowano w firmie AI specjalny typ celownika optycznego Mk II ze stalowym korpusem, produkowany na jej zamówienie przez renomowane niemieckie zakłady Schmidt&Bender w podstawowej wersji PM 6×42 M, ale także PM 10×42 M, o zmiennej ogniskowej 3-12×50 M i 4-16×50 itd. Mk II cechuje wysoka jakość optyki, nieduża masa (550 g), wysoka odporność na uszkodzenia mechaniczne i wpływ warunków pogodowych, duże pokrętła bębenków nastaw, system korekcji paralaksy, wysoki poziom jasności i szybki fokus. Zaopatrzono go w filtr przeciw oślepieniu laserem, siatkę świecącą przy złym oświetleniu zewnętrznym oraz wysuwaną osłonę obiektywu, chroniącą przed powstawaniem na nim odblasków oraz przed deszczem i śniegiem. Oprócz celownika optycznego standardowy model PM Infantry zaopatrzony jest w umieszczony za jego wspornikiem „awaryjny” przeziernikowy celownik mechaniczny z osłonami bocznymi, wyskalowany do strzelania na odległość do 700 m.

Po lewej stronie komory zamkowej PM znajdował się przycisk, którego wciśnięcie odblokowuje drogę zamkowi, umożliwiając całkowite wyciągnięcie go z komory podczas rozkładania karabinu. Dla uproszczenia produkcji i napraw zastosowano w PM odrębny pierścień z oporami ryglowymi, umieszczany w przedniej części komory zamkowej, dociskany w swym gnieździe przez lufę. Samą lufę kalibru 7,62 mm wykonano ze stali nierdzewnej z zachowaniem najostrzejszych kryteriów jakościowych; ma 655 mm długości i przewód z prawoskrętnym gwintem czterobruzdowym o skoku 12 cali, uznany za najbardziej optymalny dla pocisków amunicji 7,62×51 mm NATO o masie 147-150 grainów. Była to lufa o konstrukcji samonośnej (ang. free floating barrel), co oznacza, że poza odcinkiem wkręconym do komory zamkowej nie styka się z żadnym innym elementem karabinu. Dzięki temu podczas strzału nie następuje wzajemne przekazywanie drgań ani temperatury między lufą i innymi częściami, a równomierne rozchodzenie się drgań harmonicznych i ciepła ma pozytywny wpływ na utrzymanie celności lufy. Na jej końcowym odcinku osadzono jedynie podstawę regulowanej w poziomie i pionie muszki z osłonami bocznymi.

Charakterystyczną cechą karabinów PM było osadzenie komory zamkowej na sztywnej ramie aluminiowej w kształcie litery L, a dokładniej rzecz biorąc, na środku jej dłuższego ramienia, biegnącego również pod lufą (ale bez styczności z nią) do ponad jednej trzeciej jej długości, a z tyłu tworzącego kolbę, z krótkim ramieniem w roli oparcia, okrytego gumowym trzewikiem. Poniżej komory zamkowej ramę ukształtowano w gniazdo magazynka, za którym umieszczono w niej za pomocą dwóch wkrętów mechanizm spustowy. Dopiero do tej ramy przykręcane są z obu stron, ośmioma kolejnymi wkrętami, skorupowe okładziny z bardzo odpornego na uszkodzenia, wzmocnionego nylonu koloru zielonego, tworzące kolbę, przechodzącą w chwyt pistoletowy z osłoną spustu oraz łoże.

Taka konstrukcja nie tylko ułatwia naprawy i wymianę części, ale przede wszystkim zapewnia dużą sztywność całego układu oraz bardzo stabilne zamocowanie lufy z komorą zamkową w łożu, a także wysoką wytrzymałość mechaniczną. Nawet w przypadku poważnego uszkodzenia obudowy kolby lub łoża z karabinu nadal można prowadzić ogień celowany, podczas gdy w przypadku modeli z kolbą drewnianą o tradycyjnej budowie praktycznie wyklucza je to z działania.

Długość kolby była regulowana przez umieszczanie pod jej trzewikiem odpowiedniej liczby podkładek z tworzywa sztucznego, o grubości 10 lub 40 mm. Tym samym długość całkowita karabinu zmieniała się w zakresie od 1124 do 1194 mm. Konstrukcja trzewika pozwalała także na niewielką korektę punktu oparcia kolby w pionie. W przedniej części łoża zamontowano dwójnóg typu Parker Hale o regulowanej długości nóżek, składany na czas transportu do przodu, pod lufę. Oprócz tego PM zaopatrzony był w teleskopowy wspornik w dolnej części kolby, zwany Quick Action Spike. Podczas długiego oczekiwania na strzał strzelec nie musiał więc męczyć się utrzymywaniem broni we właściwym położeniu, gdyż mógł ustawić karabin wymierzony w odpowiednim kierunku na dwójnogu i wsporniku kolby. Obsada wspornika była jednocześnie punktem zamocowania obrotowego uszka do pasa nośnego. Drugie takie uszko znajdowało się w dolnej części broni, przed magazynkiem, a jeszcze jedno dodatkowe wkręcono w dowolnym, wybranym punkcie długiej szyny typu Anschutz, w spodniej części łoża.

Zasilanie PM odbywało się z wymiennego dwurzędowego magazynka pudełkowego na 10 nabojów, wsuwanego w gniazdo od spodu broni, przed spustem. Do jego zwalniania służył przycisk dźwigniowy za gniazdem. Pudełko i dno magazynka wykonano ze stali, a donośnik z tworzywa sztucznego. Mechanizm spustowy wyposażono w śruby regulacyjne, pozwalające dostosować siłę oporu dwustopniowego spustu do indywidualnych upodobań, w zakresie od 1,6 do 2 kG, a także zmieniać jego pochylenie. Poza językiem spustowym, magazynkiem, zamkiem i uszkami do pasa, wszystkie części metalowe L96A1 i celownika Mk II pokryte były zielonym (OD – olive drab) lakierem na bazie żywicy epoksydowej.

Zgodnie z wymaganiami stawianymi przez armię brytyjską karabin firmy AI zapewniał trafienia pierwszym strzałem celu wielkości ludzkiej głowy na dystansie do 600 m i celu wielkości korpusu człowieka z odległości do 1000 m. Brytyjskie standardy dla wojskowej broni wyborowej przewidują celność nie mniejszą niż rzędu jednej minuty kątowej (1 MOA – minute of angle), co oznacza, że na dystansie 100 m skupienie pocisków nie może wyjść poza okrąg o średnicy 29 mm. W przypadku PM Coopera nie stanowiło to żadnego problemu – co więcej, karabin zachowywał taką celność przez nie mniej niż 7500 strzałów, czyli liczbę, po której według brytyjskich norm wojskowych teoretycznie kończy się żywotność tej części broni. Co nie mniej ważne, karabin PM strzelał z taką samą celnością zarówno przy pierwszym strzale z zimnej lufy, co przy następnych, gdy lufa była coraz bardziej rozgrzana.

Żywotność lufy przy zachowaniu przez nią właściwych charakterystyk znacznie przekraczała przyjęte normy, a pozostałe elementy bez problemu spełniły standard NATO 20 000 strzałów bez uszkodzeń i pogorszenia działania. Przedstawiciele armii brytyjskiej docenili także wytrzymałą i prostą konstrukcję karabinu Coopera, dzięki której okazał się on bardzo niezawodny, odporny na uszkodzenia, a także łatwy do naprawy w najprostszej rusznikarnii. Wymiana lufy trwała w jego przypadku poniżej trzech minut, a do rozłożenia L96A1 na najdrobniejsze części wystarczył jeden śrubokręt, znajdujący się w zestawie przyborów do tej broni.

Ponieważ karabin produkowany był z zachowaniem bardzo ścisłych i stałych tolerancji, można było swobodnie wymieniać części między różnymi egzemplarzami, bez obawy o pogorszenie jakości działania broni. Dzięki temu wszelkie naprawy ograniczały się do szybkiej wymiany uszkodzonego elementu na nowy, bez konieczności dopasowywania go do konkretnego egzemplarza. To wszystko czyniło L96A1 pod każdym względem prawdziwie żołnierską bronią. Mocna budowa karabinu sprawiła co prawda, że nie należy on do lekkich (6,5 kg z dwójnogiem, bez celownika optycznego), ale miało to też ten dodatkowy plus, gdyż energia odrzutu przekazywana na ramię strzelca była mniejsza niż w przypadku lżejszych modeli.

Sukces podstawowej wersji PM skłonił firmę AI do przygotowania równolegle jego odmiany dla jednostek antyterrorystycznych, nazwanej Counter Terrorist (CT). Egzemplarze tej broni wyposażano w wyselekcjonowane lufy najwyższej jakości, zakończone tłumikiem płomieni o spiralnych szczelinach. W tym przypadku zrezygnowano całkowicie z mechanicznych przyrządow celowniczych, a przygotowany dla wojska celownik optyczny mógł zostać zastąpiony silniejszymi lub bardziej wyrafinowanymi modelami.

Na potrzeby sił specjalnych powstała także wersja Moderated, w której zwykłą lufę zastąpiono krótszą, w całości obudowaną długim tłumikiem dźwięku.

Do strzelania wykorzystuje się wówczas amunicję z pociskami o prędkości początkowej zmniejszonej do poddźwiękowej (tu ok. 315 m/s), dzięki czemu odgłos wystrzału został obniżony do poziomu typowego dla broni małokalibrowej na amunicję bocznego zapłonu kalibru 5,6 mm (.22 LR) – poniżej 146 dB. Krótsza lufa i pociski o mniejszej prędkości to oczywiście mniejszy zasięg skuteczny strzału: przyjmuje się, że w przypadku tego modelu wynosi on około 300 m, co w tego rodzaju broni uznano za wystarczające. Z tej odległości wystrzał jest praktycznie niesłyszalny, a na znacznie mniejszych użycie tłumika utrudnia natomiast określenie, z jakiego kierunku padł strzał lub ginie on wśród innych odgłosów. Do skrytych zadań przeznaczona jest odmiana tego karabinu o nazwie Covert.

Główna różnica polega na wprowadzeniu kolby przymocowanej zawiasowo nad chwytem i składanej w razie potrzeby na lewą stronę broni. Ten model oferowany jest w zestawie ze specjalnym futerałem transportowym, o rozmiarach i wyglądzie średniej wielkości walizki. Na czas skrytego transportu umieszcza się w specjalnie wyprofi lowanych gniazdach w jego wnętrzu karabin ze złożoną kolbą, odłączonym tłumikiem, dwójnogiem, zamkiem i magazynkiem. W walizce przewidziano także miejsce na pudełko z 20 sztukami amunicji. Ostatnią odmianą PM był jednostrzałowy model Long Range, przeznaczony do precyzyjnego strzelania na większych dystansach niż w wersji podstawowej. W tym celu przystosowano go do silnej amunicji 7 mm Remington Magnum lub 7,62 mm (.300) Winchester Magnum oraz wyposażono w mocniejszy celownik, np. Schmidt&Bender PM 3-12×50, Leupold M1 o powiększeniu 10- lub 16-krotnym.

Przyjęcie do uzbrojenia brytyjskich sił zbrojnych, znanych z wysokiego poziomu sztuki snajperskiej, dało nowej broni marki AI doskonałe referencje i bardzo szybko przyniosło zainteresowanie ze strony innych armii i policji. Poza policją Wielkiej Brytanii karabiny Accuracy zamówiły począwszy już od lat 80. policja Meksyku, armia Sri Lanki oraz różnego rodzaju siły specjalne z Malezji, Singapuru, Hong Kongu, Nigerii, Botswany, Omanu, Irlandii i w niedużej ilości z USA. Ogólna produkcja wyżej opisanej wojskowopolicyjnej broni snajperskiej firmy Cooperów, której przyznano międzynarodowy certyfikat jakości ISO 9001, doszła do około 2000 egzemplarzy. Był to olbrzymi sukces, ale wkrótce okazało się, że seria PM to dopiero pierwszy krok do znacznie większych osiągnięć za sprawą tzw. drugiej generacji karabinów AI.

Narodziny nowej, doskonalszej generacji wiążą się z udziałem firmy AI w konkursie na karabin snajperski dla szwedzkich sił zbrojnych, ogłoszony w 1986 r. W styczniu 1990 r. armia szwedzka dokonała ostatecznego wyboru, wskazując jako zwycięzcę karabin firmy AI, której konstrukcja pokonała konkurentów oferowanych przez FFV, LANO i Lakelander ze Szwecji, Mauser GmbH z Niemiec, austriackiego Steyra oraz brytyjską spółkę Parker Hale. 17 grudnia 1990 roku AI otrzymała od szwedzkich sił zbrojnych ofi cjalne zamówienie na pierwszych 800 sztuk karabinów snajperskich oraz części zapasowe do nich. Kolejne partie przekazywano Szwedom od stycznia 1992 r., a ostatecznie tamtejsza armia i policja otrzymała 1105 nowych karabinów, które nazwano Psg 90, czyli Precyzyjny Karabin Snajperski lat 90.

Nie była to jednak broń identyczna jak ta używana w Wielkiej Brytanii. Wymagania ze strony Szwedów, czy też panujących w ich kraju warunków atmosferycznych, okazały się pod niektórymi względami wyższe od brytyjskich. Podczas eksploatacji w skrajnych warunkach skandynawskiej zimy PM wykazał początkowo pewne słabości. Zamarzanie zamka i zapychanie zgęstniałym na mrozie smarem jego wnętrza powodowały zablokowanie iglicy oraz niezamierzone wystrzały przy ryglowaniu broni. Zespół Coopera szybko jednak poradził sobie z tymi problemami, uwzględnił także dodatkowe modyfi kacje zgodnie z drobnymi uwagami Szwedów oraz dokładnie skontrolował każdą część swej broni, wprowadzając choćby najmniejsze poprawki, by uczynić ją doskonalszą, jeszcze wytrzymalszą i lepiej funkcjonującą w ekstremalnych warunkach (do minus 40°C). W ten sposób powstała nowa generacja PM, której nadano symbol AW - Arctic Warfare.

Od 1990 r. firma AI zaprzestała produkcji karabinów serii PM, zastępując je nową linią, bazującą na nowym, lepszym AW, który w armii brytyjskiej otrzymał oznaczenie L118A. Dotychczasowy model Moderated został zastąpiony w ofercie AI przez AWS (S – suppressed, ang. wytłumiony), czyli AW z integralnym tłumikiem dźwięku. Jego odmiana AWS Covert ma kolbę o identycznym profi lu co w pozostałych modelach serii AW, tyle że przeciętą w miejscu, gdzie styka się z dolną częścią chwytu oraz przedzieloną nad nim zawiasem, na którym składa się na lewą stronę broni. Na zamówienie w taką kolbę może zostać zaopatrzony także każdy inny model karabinów drugiej generacji, przy czym jego masa wzrasta o 0,2 kg. Składana kolba może być wyposażona w poduszkę podpoliczkową o regulowanej wysokości oraz w teleskopowy wspornik, podobny jak w starszych karabinach PM i CT.

W 1993 r. na miejsce CT wszedł do produkcji AWP – model policyjny z krótszą, ale grubszą lufą długości 610 mm, na amunicję .308 oraz .243 Winchester. Cięższa i sztywniejsza lufa zapewnia jeszcze większą precyzję strzału, poniżej pół MOA, choć na nieco mniejszych dystansach niż w przypadku AW. Standardowo AWP wyposażony jest w celownik Schmidt&Bender 3–12 V×50, ale oczywiście może być wyposażony w inny, zwłaszcza że w latach 90. pojawiła się specjalna przystawka pośrednicząca do karabinów AI, w postaci uniwersalnej szyny Picatinny-Weaver, umożliwiającej mocowanie różnych typów celowników optycznych o znormalizowanych wspornikach (MIL-STD-1913). W zależności od życzenia odbiorcy AWP może mieć kolbę z łożem i większość części metalowych w kolorze zielonym, jak wcześniejsze karabiny AI, lub otrzymać całkowicie czarną barwę wszystkich elementów. Od 1998 r. wybór koloru ograniczył się tylko do kolby z łożem, gdyż wszystkie części metalowe produkowane są już tylko z czarnym pokryciem antykorozyjnym. Wśród dodatków przeznaczonych głównie do tego modelu jest m.in. nowy trzewik o wklęsłym profilu oraz specjalny uchwyt mocowany w szynie pod łożem (a więc z możliwością regulacji położenia), do którego dołącza się dwójnóg, zamiast do typowego gniazda na końcu łoża.

Kontrakt na dostarczenie karabinów snajperskich siłom zbrojnym Szwecji, po wygraniu konkursu na taką broń we własnym kraju, przysporzył firmie AI wielu nowych klientów z wszystkich kontynentów. Już na początku lat 90. armia holenderska zamówiła kilkaset sztuk AW, tenże model został wybrany na broń snajperów armii i policji w Belgii (z awaryjnym składanym celownikiem przeziernikowym o jednej nastawie na 400 m), a w 1992 r. 300 sztuk zakupiła Sri Lanka. Kolejne zamówienia napłynęły z Irlandii, blisko 30 lokalnych departamentów policji brytyjskiej, armii i policji nowozelandzkiej, sił specjalnych armii i marynarki malezyjskiej, Arabii Saudyjskiej, Abu Dhabi, Bahrainu, Botswany, Brunei, Danii, Francji, Grecji, Indonezji, Kolumbii, Kuwejtu, Omanu, Norwegii, Portugalii, RPA, Singapuru, Włoch, ZEA. Mniejsze partie kupiły jednostki specjalne z Czech, Izraela, Kanady, Korei, Łotwy, USA oraz oddziały antyterrorystyczne rosyjskiej służby bezpieczeństwa FSB (kolejne dostawy wstrzymano w związku z zaangażowaniem Rosji w konflikt w Ceczenii). AW przyjęto jako podstawowy model nowej broni wyborowej w hiszpańskich siłach zbrojnych, czyniąc go najpowszechniej używanym karabinem snajperskim w armiach NATO.

AW-F, czyli karabin AW z kolbą składaną (F od ang. folding, składany) i celownikiem Schmidt&Bender 3–12×50 został w 1998 r. wybrany jako następca Parker Hale M82 przez siły zbrojne Australii, gdzie otrzymał nazwę SR-98. Lufy do tej broni produkowane są w zakładach australijskich. Otwarcie rok wcześniej w USA filii handlowej fi rmy Cooperów, pod nazwą Accuracy International of North America (AINA), z siedzibą w Oak Ridge, w stanie Tennessee, oraz zakładu produkującego tam lufy do jej karabinów, Cooper Precision Manufacturing Inc., otworzyło nowe możliwości na rynku policyjnym i cywilnym Ameryki Północnej. Ofertę wzbogacono o myśliwskosportowe modele AWV (V od Varmint) z jasnym łożem i lekką lufą w kolorze stali nierdzewnej, strzelające amunicją .223 Remington, .22 BR, .22–250 Rem, .22 Middlested, 6 mm BR, .243 Win. Głównie z myślą o policji przygotowano także dodatkowy model CFI Limited Edition z krótką lufą długości 508 mm. W 1998 r. pojawiła się oprócz tego wersja AW na amunicję kalibru 5,56 mm (.223 Rem), z lufą pozbawioną urządzenia wylotowego i przewodem o skoku gwintu 8 cali.

Na rynku wojskowo-policyjnym firma AI umocniła kolejny raz swoją pozycję za sprawą karabinów o zwiększonym zasięgu i energii kinetycznej pocisków – Magnum. Po krótkim okresie oferowania jednostrzałowych modeli Long Range na silną amunicję 7 mm Rem Mag i .300 Win Mag ich miejsce zajął w 1993 r. magazynkowy Super Magnum (SM), początkowo jeszcze ze starym typem bezpiecznika, ale już z poprawioną kolbą, wyposażony standardowo w celownik optyczny Bausch&Lomb Tactical o powiększeniu 10-krotnym. Produkowano go w dwóch odmianach: na nabój 7,62 mm × 67 (.300 Winchester Magnum) i 8,6 mm × 70 mm (.338 Lapua Magnum).

W pierwszym przypadku zasilany był z jednorzędowego magazynka na 5, w drugim na 4 naboje. Wzmocniony zamek miał sześć rygli, po trzy w dwóch szeregach. W ten sposób otrzymano broń niewiele cięższą i minimalnie dłuższą od typowego karabinu snajperskiego na amunicję 7,62 × 51 mm NATO, ale o znacznie większej donośności skutecznej i przebijalności, zwłaszcza na dalszych dystansach. Po zastąpieniu rodziny karabinów PM serią AW, nazwę SM zmieniono na Arctic Warfare Magnum (AWM; czasem jako dodatkowy wyróżnik odmiany na nabój .338 LM spotyka się także nazwę AWSM – Arctic Warfare Super Magnum), także w wersjach z kolbą składaną F, zaopatrując taką broń najczęściej w celowniki Mk II 10×42 z korpusem aluminiowym. Małe partie takiej broni zakupiły siły specjalne Arabii Saudyjskiej, Belgiii, Holandii (już w 1996 r. jako Accuracy, antipersoneel snipergeweer .338), Indonezji, Korei Płd., Łotwy, Malezji, Norwegii, Singapuru, Sri Lanki, USA, Włoch, ZEA oraz Centrum Antyterrorystyczne rosyjskiej FSB.

Najpoważniejszym sukcesem okazał się jednak wybór AWM jako broni snajperów z niemieckich sił szybkiego reagowania KRK, w tym należącej do nich jednostki operacji specjalnych KSK. Po badaniach porównawczych z krajowymi modelami SR93 firmy Mauser i SR100 firmy Erma, Bundeswehra zamówiła najpierw 625, a ostatecznie 1200 sztuk AWM-F na nabój .300 Win Mag, z kolbą składaną, zaopatrzoną w poduszkę podpoliczkową o regulowanej wysokości i wspornik wysuwany z dolnej części. AI zrealizowała dostawy w okresie od 1997 do 2000 r., przy okazji zaopatrując w taką broń także policyjne pododdziały antyterrorystyczne w Niemczech.

Scharfschutzengewehr G22, bo takie oznaczenie otrzymał AWM-F w armii niemieckiej, otrzymał lufę długości 660 mm z wzdłużnymi wyżłobieniami na zewnętrznej powierzchni, co zmniejszyło jej masę, a jednocześnie zwiększyło sztywność. Każdy egzemplarz zaopatrzono w muszkę i celownik przeziernikowy nowego typu o nastawach od 200 do 600 m oraz celownik optyczny Hensoldt ZF 3-12×56. Oprócz tego G22 wyposażony jest nad dwójnogiem w przystawkę do osadzania przed celownikiem optycznym noktowizyjnego pasywnego wzmacniacza światła Zeiss NSV 80 II. Niemiecki model otrzymał odmienny typ urządzenia wylotowego, które można zastąpić dokręcanym tłumikiem dźwięku, również wchodzącym w skład ukompletowania tej broni. Nie jest on tak skuteczny jak obejmujący całą lufę tłumik AWS, ale przy strzelaniu standardową amunicją naddźwiękową obniża huk wystrzału do poziomu utrudniającego akustyczną lokalizację stanowiska snajpera oraz całkowicie eliminuje płomień wylotowy. Na życzenie odbiorcy wprowadzono bezpiecznik o tylko dwóch nastawach: całkowicie zabezpieczający lub odbezpieczający broń.

Po 2000 r. na wprowadzenie do uzbrojenia tej klasy karabinów zdecydowały się także brytyjskie siły zbrojne. Dla jednostek sił szybkiego reagowania JRDF zakupiono w firmie AI około 90 egzemplarzy AWM-F na silniejszy nabój .338 Lapua Magnum, którym nadano oznaczenie L115A1 LRLC Rifle (Long Range Large Caliber – duży kaliber dalekiego zasięgu). Karabiny dostarczane armii brytyjskiej otrzymały lżejszą, żłobkowaną lufę i celownik optyczny Schmidt&Bender 3–12×50, ze wzmacniaczem światła marki Simrad. W 2007 r. do wszystkich rodzajów sił zbrojnych Wielkiej Brytanii trafi ło 580 kolejnych egzemplarzy takiej broni pod nazwą L115A3 LRR (Long Range Riflfie), z celownikami Schmidt&Bender 5–25×56 PM II LP i bogatym wyposażeniem dodatkowym. Od maja 2008 r. są one w powszechnym użyciu w brytyjskim kontyngencie operującym w Afganistanie. W sierpniu 2009 r. kapral Chris Reynolds z 3. batalionu szkockiego pułku Black Watch trafił z takiej broni w potyczce pod Babaji w prowincji Helmand miejscowego dowódcę talibów z odległości 1853 m. W listopadzie tego samego roku, na południe od Musa Qala, kapral Craig Harrison z Household Cavalry ustanowił absolutny rekord, likwidując z karabinu L115A3 dwóch talibskich kaemistów z… 2475 m.

Dla tych, którzy cenią osiągi amunicji .50 BMG, firma AI przygotowała jeszcze w 1998 r. najpotężniejszą odmianę swej broni pod nazwą AW50F, a w 2000 r. lżejszą FT z niektórymi częściami z tytanu. Zastosowanie tak silnego naboju zmusiło jednak zespół Coopera do zaprojektowania wielu elementów broni od nowa i dlatego w dotychczasowej serii AW wykorzystano jedynie mechanizm spustowy, chwyt z częścią kolby, fragment łoża i dwójnóg. „Pięćdziesiątka” AI już tylko w niewielkim stopniu przypomina swych poprzedników, choć została równie pieczołowicie dopracowana.

Cooper nie doczekał się oficjalnego przyjęcia AW50F do uzbrojenia jakiejkolwiek armii (od tamtej pory broń tę zakupiły m.in. australijskie, brytyjskie i niemieckie siły zbrojne, siły specjalne Irlandii, Korei Płd, Portugalii, Słowacji itd.). Dręczony poważną chorobą sprzedał w 2000 r. fi rmę Grahamowi Ryanowi, a rok później zmarł, zachowując jednak do końca tytuł prezydenta Accuracy International Ltd. W 2005 r. Accuracy International Ltd. przejęło konsorcjum brytyjskie, w którym udziały mieli m.in. konstruktorzy Walls i Caig. Obecnie firmą kieruje Dave Walls i Tom Irwin, natomiast Caig pozostaje konsultantem. Po śmierci Coopera, w 2001 r. AINA wprowadziła na rynek odmianę L96/AW pod nazwą AE (Accuracy Enforcement) dla formacji policyjnych – tańszą, bo nieco uproszczoną konstrukcyjnie i nie tak wytrzymałą, gdyż strzelcy służb wewnętrzncyh nie działają w równie trudnych warunkach, co snajperzy wojskowi.

Osiem lat później pojawiła się wersja AE Mk II, w której wprowadzono m.in. lżejszą, zaokrągloną komorę zamkową, prostszy bezpiecznik dwupozycyjny, magazynki na 5 i 10 nabojów, łatwo odłączalny zespół mechanizmu spustowego i lufy kalibru 7,62 mm do wyboru długości 24 lub 20 cali. Poza kompletnymi karabinami firma oferuje od 1999 r. także same osady (łoża na ramie aluminiowej z kolbą stałą lub składaną) z mechanizmem spustowym i magazynkiem, znane jako AICS (Accuracy International Chassis System), w których można zamontować komory zamkowe z lufą i zamkiem innych producentów, poczynając od popularnych Remingtonów M700. Takiej broni używają m.in. południowokoreańscy snajperzy, liczne grupy SWAT amerykańskiej policji oraz jednostki podległe US SOCOM (Mk 13 Mod 5 na nabój .300 WM).

Najnowszy produkt AI to zaprezentowany po raz pierwszy publicznie na SHOT SHOW 2010 karabin trzeciej generacji AX338 Long Range Rifle, opracowany w związku z udziałem w konkursie na nową broń dla snajperów amerykańskich sił specjalnych US SOCOM PSR (Precision Sniper Rifle). Powstał on na podstawie sprawdzonej konstrukcji L115A3, istotnie jednak zmodernizowanej, by spełnić wymagania określone przez Amerykanów (SPECIAL OPS 3 (10) 2011). W miejsce dotychczasowgo łoża AICS otrzymał składaną, regulowaną kolbę z odrębnym, ergonomicznym chwytem pistoletowym (na życzenie także o formie zbliżonej do tej w dotychczasowych modelach F) i krótkie łoże oraz ażurową osłonę lufy, obejmującą ją na długim odcinku. Grzbiet tej osłony stanowi szyna Picatinny, płynnie łącząca się z taką samą na całej długości komory zamkowej. Dodatkowe, krótkie odcinki takich szyn MIL-STD 1913 mogą być, w wybranej liczbie i konfiguracji, przykręcone po bokach i od spodu osłony, stanowiąc podstawy do montażu dwójnogu Harrisa i innych akcesoriów.

Do tego wzmocniono komorę zamkową i wszystkie elementy zamka, poprawiono konstrukcję urządzenia wylotowego i mechanizmu spustowego, regulowanego w zakresie od 1,5 do 2 kG oraz (opcjonalnie) 13 mm drogi, a także pogrubiono lufę. Zasilanie odbywa się z nowego wymiennego, dwurzędowego magazynka pudełkowego na 10 nabojów. Zgodnie z oczekiwaniami konkursu na PSR, modularna budowa karabinu umożliwia zmianę jego kalibru z .338 LM na .300 WM i .308 NATO (sprzedawany także oddzielnie jako AX308 z lufą dł. 20 cali), przez prostą wymianę luf o różnej długości, zamków i gniazd magazynków. AI wprowadziła przy tym do oferty, pod nazwą AX AICS, takie same osady ze składaną kolbą, gniazdem magazynka i szynową osłoną lufy, w które można przełożyć zespoły komory zamkowej z zamkiem i lufą z jej wcześniejszych karabinów oraz Remingtonów serii 700. Z drugiej strony, proponuje do nich odmianę dotychczasowych AICS ze składanymi kolbami i chwytami skopiowanymi z nowych AX. Już w ubiegłym roku doszedł do tego AX50 Anti Material Rifle, czyli zmodernizowany podobnie jak AX338, antysprzętowy karabin na wielkokalibrową amunicję .50 BMG.

W Polsce pierwszymi użytkownikami broni firmy AI, której krajowym przedstawicielem jest M.K. Szuster z Warszawy, była JW GROM. W połowie ubiegłego dziesięciolecia nasza czołowa jednostka specjalna uzupełniła swoją broń snajperską kalibru 7,62 mm o 8,6-mm AWM-F z kolbami składanymi, tłumikami huku i płomienia firmy AI, wyposażone w krótkie szyny Picatinny, przykręcone po bokach i od dołu końcowego odcinka łoża barwy Oddolna wykorzystana do montażu regulowanego dwójnogu Harrisa. Miejsce mocowania fi rmowego dwójnogu LM6 Parker Hale, od przodu zakończenia łoża, wykorzystano w nich do osadzenia wspornika z wyprowadzoną z boku nad lufę krótką szyną, służącą jako podstawa montażowa dla przystawki noktowizyjnej do celownika optycznego.

Do zakupionych egzemplarzy AWM-F wykorzystuje się celowniki NXS 5.5–22×56 mm (lub 15×50) Tactical Rifle Scope amerykańskiej fi rmy Nightforce Precision Optics, które mogą być uzupełnione o przystawki noktowizyjne AN/PVS-27 MUNS (MAGNUM Universal Night Sight), produkowane przez Optical Systems Technology, Inc. (OSTI) z USA, jakich używają także jednostki US SOCOM. Zasilane dwoma bateriami AA mogą pracować w średnich temperaturach przez 60 godzin. Przy masie 1,45 kg są one ponad połowę lżejsze od starszych, ale wciąż stosowanych przez Amerykanów PVS-22 i zapewniają półtorakrotnie większy zasięg widzenia po zmroku. Według producenta w noc oświetloną jedynie przez gwiazdy można za ich pomocą wykrywać pojazdy aż z 3150 m, a sylwetki ludzkie z nawet 1350 m - przy najmniejszym blasku księżyca osiągi oczywiście rosną.

Od 2009 r. taka broń z celownikami optycznymi Schmidt&Bender PM II oraz Nightforce NXS używana jest również przez 1. Pułk Specjalny Komandosów, tj. obecną JW Komandosów. JW Formoza (dawna Morska Jednostka Działań Specjalnych Formoza) posiada w swym arsenale AW kalibru 7,62 mm, z firmowym dwójnogiem QD i celownikiem Schmidt&Bender PMII 3–12×50, wzmacnianym podczas strzelań nocnych - mocowaną na tubusie jego obiektywu – przystawką noktowizyjną starszego typu KN203FAB MK IV Night Vision Device norweskiej firmy Simrad Optronics Group. Dla najmłodszego elementu w swej strukturze, czyli gliwickiej JW „Agat”, Dowództwo Wojsk Specjalnych zakupiło natomiast pierwsze karabiny AI najnowszej generacji: AX338 z celownikami Schmidt&Bender PM II.

Broń firmy AI Ltd. trafi ła także, choć nieco pokrętną drogą, do uzbrojenia naszej policyjnej jednostki kontrterrorystycznej BOA (SPECIAL OPS 4 (11) 2011), która wcześniej i nadal używa w roli powtarzalnej broni snajperskiej głównie fi ńskich karabinów Sako TRG-22 na nabój 7,62 mm NATO i TRG-42 na amunicję .338 LM. W lipcu 2010 r. nowy szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego Paweł Wojtunik przekazał Komendantowi Głównemu Policji Andrzejowi Matejukowi zastany w magazynach tej pierwszej służby specjalistyczny sprzęt, wśród którego znalazły się dwa karabiny snajperskie: po jednym 7,62-mm AWF oraz 8,6-mm AWM-F w czarnym kolorze, z celownikami Schmidt&Bender PMII 3-12×50 i dwójnogami Harrisa, a także prawie 20 000 szt. amunicji do nich. CBA zakupiła je dla swej małej grupy realizacyjnej, ale jako faktycznie zupełnie nieodpowiednie w jej działaniach pozostawały niewykorzystane i dlatego wywodzący się z policji nowy szef racjonalnie zdecydował, że o wiele bardziej przydadzą się profesjonalistom z Biura Operacji Antyterrorystycznych KGP.

Galeria zdjęć

Tytuł
przejdź do galerii

Komentarze

Powiązane

Ireneusz Chloupek Siła ognia

Siła ognia Siła ognia

W 2011 r. Wydział Zabezpieczenia Specjalnego BOR wkroczył z arsenałem poszerzonym o dwa nowe typy broni strzeleckiej - oba na silny nabój karabinowy 7,62 mm x 51 NATO. Ochrona VIP-ów kojarzona jest przede...

W 2011 r. Wydział Zabezpieczenia Specjalnego BOR wkroczył z arsenałem poszerzonym o dwa nowe typy broni strzeleckiej - oba na silny nabój karabinowy 7,62 mm x 51 NATO. Ochrona VIP-ów kojarzona jest przede wszystkim z lekką, małogabarytową bronią, łatwą do dyskretnego przenoszenia, dobywania i operowania w ograniczonych przestrzeniach oraz służącą zasadniczo do prowadzenia ognia na najbliższych dystansach. Profesjonalne, rządowe służby ochrony, a w szczególności wyodrębnione w nich wydziały specjalne...

Ireneusz Chloupek Zestaw wielozadaniowy

Zestaw wielozadaniowy Zestaw wielozadaniowy

Chociaż od wyprodukowania w 1855 r. w fabryce Colta pierwszej broni pump-action według patentu Williama H. Elliota ogólna konstrukcja wywodzących się od niej powtarzalnych strzelb gładkolufowych, zwanych...

Chociaż od wyprodukowania w 1855 r. w fabryce Colta pierwszej broni pump-action według patentu Williama H. Elliota ogólna konstrukcja wywodzących się od niej powtarzalnych strzelb gładkolufowych, zwanych popularnie „pompkami”, nie uległa większym zmianom, od ponad wieku stanowią one cenione uzupełnienie nowocześniejszego arsenału – przede wszystkim ze względu na prostą konstrukcję i możliwość strzelania dużym wyborem nabojów o różnorodnym przeznaczeniu. Pozwala to używać strzelb zarówno jako broni...

Ireneusz Chloupek Wyposażenie obowiązkowe

Wyposażenie obowiązkowe Wyposażenie obowiązkowe

Tłumiki dźwięku to, po bagnetach, dwójnogach i celownikach optycznych, jedne z najstarszych akcesoriów do broni strzeleckiej, wciąż jednak używane w stosunkowo ograniczonym stopniu, co widać na polskim...

Tłumiki dźwięku to, po bagnetach, dwójnogach i celownikach optycznych, jedne z najstarszych akcesoriów do broni strzeleckiej, wciąż jednak używane w stosunkowo ograniczonym stopniu, co widać na polskim przykładzie. Czasami wynika to ze zbyt wąskiego pojmowania ich przeznaczenia i braku wyobrażenia na temat przydatności w różnych sytuacjach bojowych.

Andrzej Krugler IWA 2010 & Outdoor Classics

IWA 2010 & Outdoor Classics IWA 2010 & Outdoor Classics

IWA Outdoor & Classics to targi z założenia głównie przeznaczone dla branży myśliwskiej i outdoorowej. Jednak od kilku lat stale wzrasta w nich udział firm oferujących produkty z kręgu zainteresowań naszego...

IWA Outdoor & Classics to targi z założenia głównie przeznaczone dla branży myśliwskiej i outdoorowej. Jednak od kilku lat stale wzrasta w nich udział firm oferujących produkty z kręgu zainteresowań naszego czasopisma. Zapotrzebowanie na wyroby i usługi związane ze służbami mundurowymi znalazło odzwierciedlenie w programie tegorocznych targów, w którym już po raz trzeci znalazła się impreza pod nazwą Law Enforcement@IWA, skupiająca wystawców i klientów związanych z tą branżą.

Ireneusz Chloupek Snajper szybkostrzelny (część 2.)

Snajper szybkostrzelny (część 2.) Snajper szybkostrzelny (część 2.)

Chociaż samopowtarzalny karabin snajperski SR-25 firmy Knights Armament Co. (KAC) powstał w odpowiedzi na dokładnie określone oczekiwania amerykańskich sił specjalnych, początkowo zabrakło spodziewanych...

Chociaż samopowtarzalny karabin snajperski SR-25 firmy Knights Armament Co. (KAC) powstał w odpowiedzi na dokładnie określone oczekiwania amerykańskich sił specjalnych, początkowo zabrakło spodziewanych z ich strony dużych zamówień. By odzyskać nakłady poniesione na jego opracowanie, szef KAC C. Reed Knight Jr., podjął decyzję o wprowadzeniu nowej broni do ograniczonej oferty na rynek cywilny. Na odzew ze strony jednostek specjalnych i prawdziwą karierę SR-25 firma z Florydy musiała jednak poczekać...

Adam Gawron Shot Show 2010

Shot Show 2010 Shot Show 2010

Gdy w drodze z lotniska do hotelu odpowiedziałem taksówkarzowi na pytanie w jakim celu przyjechałem do miasta, stwierdził: „Shot Show? Ale ma Pan szczęście – to na pewno jakieś targi producentów wódki”....

Gdy w drodze z lotniska do hotelu odpowiedziałem taksówkarzowi na pytanie w jakim celu przyjechałem do miasta, stwierdził: „Shot Show? Ale ma Pan szczęście – to na pewno jakieś targi producentów wódki”. To jedno zdanie dosyć dobrze oddaje atmosferę Las Vegas.

Ireneusz Chloupek HK416 w Polsce

HK416 w Polsce HK416 w Polsce

Arsenały polskich sił specjalnych stają się coraz nowocześniejsze, choć z pewną przykrością trzeba zaznaczyć, że nie za sprawą krajowych konstrukcji (ale też ocena tych ostatnich każe raczej rzec: na szczęście!)....

Arsenały polskich sił specjalnych stają się coraz nowocześniejsze, choć z pewną przykrością trzeba zaznaczyć, że nie za sprawą krajowych konstrukcji (ale też ocena tych ostatnich każe raczej rzec: na szczęście!). Po krótkiej karierze w jednostkach MSWiA niemieckich HK G36 w kilku wersjach, od niedawna nasi komandosi weszli do ekskluzywnego klubu użytkowników jednego z najlepszych wśród obecnie dostępnych na świecie karabinków automatycznych: HK416.

Andrzej Krugler, Adam Gawron Targi Milipol 2009

Targi Milipol 2009 Targi Milipol 2009

Paryskie targi Milipol to najważniejsza w Europie impreza wystawiennicza poświęcona branży ogólnie pojętego bezpieczeństwa publicznego. Kolejna edycja, która odbyła się w dniach 17-20 listopada ubiegłego...

Paryskie targi Milipol to najważniejsza w Europie impreza wystawiennicza poświęcona branży ogólnie pojętego bezpieczeństwa publicznego. Kolejna edycja, która odbyła się w dniach 17-20 listopada ubiegłego roku, była szesnastą umiejscowioną w Europie. Co dwa lata, zamiennie z zasadniczymi targami w Paryżu, organizowane są także edycje bliskowschodnie, w Katarze.

Ireneusz Chloupek Snajper szybkostrzelny (cześć 1.)

Snajper szybkostrzelny (cześć 1.) Snajper szybkostrzelny (cześć 1.)

„One shot, one kill” – to popularne hasło przyświecające snajperom nadal wskazuje na wysoki poziom ich umiejętności strzeleckich i skuteczności bojowej, ale nie w pełni już odzwierciedla najczęstszy charakter...

„One shot, one kill” – to popularne hasło przyświecające snajperom nadal wskazuje na wysoki poziom ich umiejętności strzeleckich i skuteczności bojowej, ale nie w pełni już odzwierciedla najczęstszy charakter działań snajperskich w warunkach ostatnich konfliktów zbrojnych. Skomplikowane realia współczesnego, dynamicznego pola walki wojen asymetrycznych sprawiają, że snajperzy równie często muszą być przygotowani do szybkiego oddawania kilku strzałów do jednego trudnego albo wielu celów, a wówczas...

Andrzej Krugler Święto 1. Pułku Specjalnego Komandosów

Święto 1. Pułku Specjalnego Komandosów Święto 1. Pułku Specjalnego Komandosów

8 października br., jak co roku, w 1. Pułku Specjalnym Komandosów w Lublińcu odbyły się uroczystości związane ze Świętem Pułku. W tym roku przypadła 16. rocznica sformowania jednostki (pułk został sformowany...

8 października br., jak co roku, w 1. Pułku Specjalnym Komandosów w Lublińcu odbyły się uroczystości związane ze Świętem Pułku. W tym roku przypadła 16. rocznica sformowania jednostki (pułk został sformowany w 1993 roku, a wyróżniającą nazwę Komandosów otrzymał w 1995 roku). W porównaniu do zeszłorocznej 15. rocznicy, która dzięki obecności Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego miała szczególny charakter, tegoroczna miała skromniejszą oprawę, jednak nie zabrakło na niej zarówno znamienitych gości jak...

Adam Gawron Strzelający MSBS-5,56

Strzelający MSBS-5,56 Strzelający MSBS-5,56

15 grudnia w Fabryce Broni w Radomiu odbyła się pierwsza oficjalna prezentacja strzelających demonstratorów technologii karabinków tworzonych w ramach projektu Modułowego Systemu Broni Strzeleckiej kalibru...

15 grudnia w Fabryce Broni w Radomiu odbyła się pierwsza oficjalna prezentacja strzelających demonstratorów technologii karabinków tworzonych w ramach projektu Modułowego Systemu Broni Strzeleckiej kalibru 5,56 mm (MSBS-5,56). Jest to tworzony przez Wojskową Akademię Techniczną wraz z FB Radom projekt nowego karabinka, mogącego w przyszłości wejść do uzbrojenia naszej armii.

Andrzej Krugler SCAR-y w WZS BOR

SCAR-y w WZS BOR SCAR-y w WZS BOR

Od kilkunastu miesięcy obserwuje się wśród światowych, a przede wszystkim europejskich, jednostek specjalnych, tendencję do wprowadzania na uzbrojenie jako broni podstawowej karabinka Heckler&Koch HK416....

Od kilkunastu miesięcy obserwuje się wśród światowych, a przede wszystkim europejskich, jednostek specjalnych, tendencję do wprowadzania na uzbrojenie jako broni podstawowej karabinka Heckler&Koch HK416. Grono jego użytkowników jest już dość spore i stale się powiększa. Wymienić tu można choćby jednostki specjalne z Indonezji, Francji, Norwegii, Holandii czy Polski (więcej na ten temat piszemy na stronie 36). Z tego swoistego trendu wyłamał się Wydział Zabezpieczenia Specjalnego Biura Ochrony Rządu,...

Andrzej Krugler TASER do potęgi trzeciej

TASER do potęgi trzeciej TASER do potęgi trzeciej

Jedną z trudniejszych sytuacji, z jaką mogą zetknąć się funkcjonariusze służb porządku publicznego, jest konfrontacja z agresywnym osobnikiem, który nie jest uzbrojony w broń palną. W większości przypadków,...

Jedną z trudniejszych sytuacji, z jaką mogą zetknąć się funkcjonariusze służb porządku publicznego, jest konfrontacja z agresywnym osobnikiem, który nie jest uzbrojony w broń palną. W większości przypadków, okoliczności lub przepisy ograniczają możliwości użycia wobec niego broni na amunicję ostrą, a odparcie jego ataku, czy też pokonanie czynnego i/lub biernego oporu wiąże się wejściem z nim w fizyczny kontakt bezpośredni, co stwarza ryzyko utraty zdrowia lub życia zarówno przez zatrzymywanego,...

Andrzej Krugler Pistoletowy Adapter CAA Roni

Pistoletowy Adapter CAA Roni Pistoletowy Adapter CAA Roni

Od pewnego czasu na rynku pojawia się coraz więcej adapterów nadających zwykłym pistoletom cechy pistoletów maszynowych/karabinków. Wzbudzają one dość skrajne opinie, od zachwytów po uznawanie ich za całkowicie...

Od pewnego czasu na rynku pojawia się coraz więcej adapterów nadających zwykłym pistoletom cechy pistoletów maszynowych/karabinków. Wzbudzają one dość skrajne opinie, od zachwytów po uznawanie ich za całkowicie nieprzydatne gadżety. Dzięki firmie Mactronic redakcja SPECIAL OPS miała okazję zapoznać się z adapterem RONI G1 izraelskiej firmy CAA Tactical i sprawdzić, które z tych opinii odpowiadają prawdzie. W artykule zastanowimy się również nad tym, czy taki adapter może znaleźć profesjonalne zastosowanie.

Ireneusz Chloupek Drugi start

Drugi start Drugi start

W historii techniki, w tym również uzbrojenia, nie brakuje przykładów zupełnie udanych, a nawet ponadprzeciętnych konstrukcji, które z różnych przyczyn nie zdobyły należnego im uznania, ani popularności...

W historii techniki, w tym również uzbrojenia, nie brakuje przykładów zupełnie udanych, a nawet ponadprzeciętnych konstrukcji, które z różnych przyczyn nie zdobyły należnego im uznania, ani popularności – czasem winny był tylko zły lub słaby marketing, nieudolność producenta, a najczęściej zbieg wielu okoliczności, sprawiających, że dany produkt po prostu „nie trafił na swój czas”. Jednym z takich typów broni strzeleckiej, któremu nie udało się początkowo skutecznie przebić na światowych rynkach,...

Ireneusz Chloupek Zasięg rośnie (część 2)

Zasięg rośnie (część 2) Zasięg rośnie (część 2)

W pierwszych miesiącach br. snajperzy US Army w Afganistanie otrzymali do rąk egzemplarze dalece zmodernizowanych karabinów M24, dostosowanych do silniejszej amunicji .300 Winchester Magnum, dzięki której...

W pierwszych miesiącach br. snajperzy US Army w Afganistanie otrzymali do rąk egzemplarze dalece zmodernizowanych karabinów M24, dostosowanych do silniejszej amunicji .300 Winchester Magnum, dzięki której zasięg ognia skutecznego wzrósł o około 50 procent. Jeszcze większe wymagania postawiły pod tym względem amerykańskie siły specjalne, poszukujące nowej broni wyborowej w ramach programu Precision Sniper Rifle.

Ireneusz Chloupek Druga młodość

Druga młodość Druga młodość

„M1911 to projekt dany nam przez samego Boga za pośrednictwem Johna M. Browninga, będący uosobieniem tego, jakie powinno być narzędzie do zabijania” – te słowa płk. Roberta Coatesa z 1998 r., gdy dowodził...

„M1911 to projekt dany nam przez samego Boga za pośrednictwem Johna M. Browninga, będący uosobieniem tego, jakie powinno być narzędzie do zabijania” – te słowa płk. Roberta Coatesa z 1998 r., gdy dowodził elitarną kompanią rozpoznawczą USMC 1st Force Recon, doskonale oddają stosunek wielu Amerykanów do pistoletu, przyjętego do uzbrojenia sto lat temu, ale nadal utrzymującego znaczącą pozycję w uzbrojeniu, przede wszystkim jednostek specjalnych. Niezależnie od tego, na ile „nineteen eleven” zawdzięcza...

Ireneusz Chloupek Skorpion III generacji

Skorpion III generacji Skorpion III generacji

Czechosłowacki „Škorpion” (Sa vz. 61) jeszcze niedawno należał do kilku najpopularniejszych na świecie typów współczesnych pistoletów maszynowych. Pół wieku jego historii zamknęło pojawienie się w ofercie...

Czechosłowacki „Škorpion” (Sa vz. 61) jeszcze niedawno należał do kilku najpopularniejszych na świecie typów współczesnych pistoletów maszynowych. Pół wieku jego historii zamknęło pojawienie się w ofercie macierzystej Českiej Zbrojovki z Uherskiego Brodu nowej broni o takiej nazwie, której jednak oprócz tej samej wytwórni nie łączy z poprzednikiem nic więcej.

Adam Gawron UTM - ostateczna amunicja treningowa

UTM - ostateczna amunicja treningowa UTM - ostateczna amunicja treningowa

Obecnie stosowanych jest kilka rozwiązań umożliwiających tzw. sytuacyjny trening taktyczny – od szeroko stosowanych od lat 80. systemów laserowych, poprzez rozpowszechnione głównie w siłach specjalnych...

Obecnie stosowanych jest kilka rozwiązań umożliwiających tzw. sytuacyjny trening taktyczny – od szeroko stosowanych od lat 80. systemów laserowych, poprzez rozpowszechnione głównie w siłach specjalnych na całym świecie typy amunicji treningowej, aż po powoli akceptowane: paintball i repliki ASG. Cechy tych ostatnich (właściwie niezależnie od stopnia zaawansowania ich konstrukcji) nie predestynują ich jednak do użycia w zaawansowanym treningu. Natomiast dwa pierwsze (pod warunkiem, że promień lasera...

Ireneusz Chloupek Żniwiarz w Polsce

Żniwiarz w Polsce Żniwiarz w Polsce

W listopadzie 2011 roku przedstawiciele wybranych jednostek Dowództwa Wojsk Specjalnych WP mieli możliwość praktycznego zapoznania się z karabinem wyborowym REPRTM amerykańskiej firmy LWRC International,...

W listopadzie 2011 roku przedstawiciele wybranych jednostek Dowództwa Wojsk Specjalnych WP mieli możliwość praktycznego zapoznania się z karabinem wyborowym REPRTM amerykańskiej firmy LWRC International, sprowadzonym do Polski przez RWS CETUS ze Słupska. Mało znany w naszym kraju producent z USA na tamtejszym rynku należy do liderów wśród wytwórni specjalizujących się w tworzeniu udoskonalonych odmian broni z rodziny AR-15 (M16/M4), a jego Rapid Engagement Precision Rifle wart jest szczególnej uwagi,...

Ireneusz Chloupek SG 55X

SG 55X SG 55X

Szwajcarskie siły zbrojne weszły z nową podstawową bronią indywidualną: karabinem szturmowym SG 550 (Fass 90/Stg 90) firmy SIG z Neuhausen Rhine Falls, uznanym za jeden z najlepszych wśród modeli o klasycznej...

Szwajcarskie siły zbrojne weszły z nową podstawową bronią indywidualną: karabinem szturmowym SG 550 (Fass 90/Stg 90) firmy SIG z Neuhausen Rhine Falls, uznanym za jeden z najlepszych wśród modeli o klasycznej konstrukcji. Z powodu głównie wysokiej ceny nie podbił on zagranicznych rynków, za to jego kolejne skrócone wersje zdobyły liczące się miejsce w arsenale sił specjalnych wielu państw, potrafiących docenić typowo szwajcarską, wysoką jakość wykonania i szczegółowe dopracowanie, które zapewniły...

Ireneusz Chloupek Advanced Police Carabine

Advanced Police Carabine Advanced Police Carabine

Chociaż szczytowy okres popularności pistolety maszynowe mają już dawno za sobą, wyparte w klasie broni pojedynczego żołnierza przez k arabiny szturmowe na amunicję pośrednią, wciąż odgrywają istotną rolę...

Chociaż szczytowy okres popularności pistolety maszynowe mają już dawno za sobą, wyparte w klasie broni pojedynczego żołnierza przez k arabiny szturmowe na amunicję pośrednią, wciąż odgrywają istotną rolę w uzbrojeniu sił policyjnych i innych służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne. Po długim okresie utrzymywania wśród nich pozycji niekwestionowanego lidera przez niemiecki HK MP5, początek drugiego dziesięciolecia nowego wieku przyniósł mu nowych, bardzo poważnych konkurentów - najpierw...

Ireneusz Chloupek IAR kbkm marines

IAR kbkm marines IAR kbkm marines

Podczas gdy w Wojsku Polskim, poza Jednostką Wojskową GROM i dopiero od niedawna pozostałymi jednostkami DWS, nadal brakuje powszechnie używanych w nowoczesnych armiach ręcznych karabinków maszynowych...

Podczas gdy w Wojsku Polskim, poza Jednostką Wojskową GROM i dopiero od niedawna pozostałymi jednostkami DWS, nadal brakuje powszechnie używanych w nowoczesnych armiach ręcznych karabinków maszynowych na amunicję 5,56 mm, amerykańska piechota morska, użytkująca takowe od ponad ćwierć wieku, uzupełnia je i częściowo zastępuje na najniższym szczeblu bronią, która ma jeszcze lepiej sprawdzać się na współczesnym polu walki. Analizując charakter działań podczas ostatnich konfliktów zbrojnych o niskiej...

Andrzej Krugler Radomska premiera

Radomska premiera Radomska premiera

14 sierpnia w Fabryce Broni „Łucznik”-Radom zaprezentowano przedstawicielom mediów prototypy karabinków szturmowych kalibru 5,56 mm. Pomimo nazywania ich przez niektóre media karabinkami MSBS-5,56, nominalnie...

14 sierpnia w Fabryce Broni „Łucznik”-Radom zaprezentowano przedstawicielom mediów prototypy karabinków szturmowych kalibru 5,56 mm. Pomimo nazywania ich przez niektóre media karabinkami MSBS-5,56, nominalnie nie noszą one takiej nazwy, ponieważ program Modułowego Systemu Broni Strzeleckiej kalibru 5,56 zakończył się w 2011 roku. Jednak ujawnione w Radomiu konstrukcje wywodzą się bezpośrednio z modeli wykonanych w ramach tego programu i dlatego dla ułatwienia będziemy je tak nazywać. Prawdopodobnie...

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Special-Ops