Special-Ops.pl

Polityczny skalpel

Michał Piekarski | 2011-08-10
Wraz ze wzrostem zagrożenia ze strony improwizowanych urządzeń wybuchowych, na znaczeniu nabierają pododdziały wyspecjalizowane w ich neutralizacji, takie jak grupy EOD amerykańskiej marynarki US Navy
 

Wraz ze wzrostem zagrożenia ze strony improwizowanych urządzeń wybuchowych, na znaczeniu nabierają pododdziały wyspecjalizowane w ich neutralizacji, takie jak grupy EOD amerykańskiej marynarki US Navy


 

Gdy 11 września 2001 roku opadał kurz po upadku wież World Trade Center, kolejne pojawiające się w mediach opinie wskazywały jednoznacznie, że nadchodząca wojna będzie wojną komandosów i wywiadowców, odmienną od dotychczasowych konfliktów. Obecnie, w dziesiątym roku globalnej wojny z terroryzmem, można stwierdzić, że przewidywania te były słuszne. To operatorzy jednostek specjalnych odegrali kluczową rolę w obaleniu reżimu talibów w 2001 roku, torowali drogę regularnym dywizjom w Iraku dwa lata później, odgrywali i odgrywają kluczową rolę w działaniach przeciwpartyzanckich w Afganistanie i Iraku i walczą z terrorystami w Moskwie, Mumbaju i Londynie. Pojawia się wobec tego pytanie, jaką funkcję spełniają siły specjalne w polityce współczesnego państwa, i jak przekłada się to na budzącą spory polską politykę obronną.

Zobacz także

Tomasz Jasionek Polscy specjalsi – niewykorzystany potencjał?

Polscy specjalsi – niewykorzystany potencjał? Polscy specjalsi – niewykorzystany potencjał?

Dwudziestego czwartego maja br. podczas pierwszego dnia międzynarodowej konferencji Defence24 Day oraz SOFEAST odbył się panel współorganizowany przez Centrum Weterana Działań Poza Granicami Państwa. W...

Dwudziestego czwartego maja br. podczas pierwszego dnia międzynarodowej konferencji Defence24 Day oraz SOFEAST odbył się panel współorganizowany przez Centrum Weterana Działań Poza Granicami Państwa. W związku z przypadającym w tym dniu Świętem Wojsk Specjalnych uczestnikami spotkania byli operatorzy tego rodzaju sił zbrojnych, którzy dyskutowali na temat dorobku sił specjalnych oraz wykorzystania potencjału weteranów tych formacji.

Marcin Szymański „Nowa wieża ze starych klocków”

„Nowa wieża ze starych klocków” „Nowa wieża ze starych klocków”

Kiedy zakończyła się wojna o Falklandy, mówiliśmy, że to być może ostatni konwencjonalny konflikt. Przepowiadano zmierzch wojen toczonych w sposób tradycyjny – pomiędzy podmiotami państwowymi. Potem, podczas...

Kiedy zakończyła się wojna o Falklandy, mówiliśmy, że to być może ostatni konwencjonalny konflikt. Przepowiadano zmierzch wojen toczonych w sposób tradycyjny – pomiędzy podmiotami państwowymi. Potem, podczas Pustynnej Burzy, mówiono o ostatnich szarżach pancernych zagonów. Analitycy zapowiadali zmierzch stylu walki, który zdominował konflikty w dwudziestym wieku. W kolejnych dekadach pojawiła się wojna z terrorem, operacje wymuszania pokoju, działania stabilizacyjne, Bałkany, Afganistan, Libia –...

Radosław Tyślewicz Atak na Ukrainę a nowy porządek Świata

Atak na Ukrainę a nowy porządek Świata Atak na Ukrainę a nowy porządek Świata

Od 2014 roku kwestia pełzającej agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę i groźba konwencjonalnego konfliktu zbrojnego w Europie zaczęła znacząco wpływać na sytuację polityczną Świata. Wcześniejsze zapisy...

Od 2014 roku kwestia pełzającej agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę i groźba konwencjonalnego konfliktu zbrojnego w Europie zaczęła znacząco wpływać na sytuację polityczną Świata. Wcześniejsze zapisy w dokumentach doktrynalnych Rosji, dające jej domniemane prawo użycia siły w obronie prześladowanych mniejszości rosyjskich poza jej granicami czy też przywilej otrzymania obywatelstwa FR przez osoby zamieszkujące w granicach dawnego imperium rosyjskiego, jak i agresja na Gruzję w 2008 roku, nie...

W pierwszej kolejności należy odpowiedzieć na pytanie, czym właściwie są siły specjalne i ich operacje? Co czyni je specjalnymi? Zgodnie z definicją używaną przez NATO, działania specjalne są „działaniami wojskowymi, prowadzonymi przez specjalnie wyznaczone, zorganizowane, wyszkolone i wyposażone siły używające technik operacyjnych i sposobów działania nietypowych dla sił konwencjonalnych. Działania te są prowadzone w całym zakresie działań wojskowych samodzielnie lub we współpracy z działaniami konwencjonalnymi dla osiągnięcia celów politycznych, wojskowych, psychologicznych i gospodarczych. Uwarunkowania polityczno-wojskowe mogą wymagać tajnych, utajnionych lub dyskretnych technik działania oraz akceptacji materialnego i politycznego ryzyka niezwiązanego z działaniami konwencjonalnymi”. Szersze rozważania definicyjne wykraczają poza ramy tego artykułu, natomiast dla porządku należy podsumować najważniejsze fakty.

Tradycyjnie siły specjalne wykonują kilka rodzajów zadań. W toku ewolucji doktryn wojskowych za zasadnicze uznano przede wszystkim rozpoznanie specjalne, akcje bezpośrednie, zwalczanie terroryzmu, działania niekonwencjonalne, psychologiczne i wsparcie militarne, jak również kilka pobocznych działań, zwłaszcza poszukiwanie i ratownictwo w warunkach bojowych. Wykonują one zadania w małych grupach, czasem w zespołach grup specjalnych, w których jakość dominuje nad ilością. Skromna liczebność tych jednostek jest rekompensowana poprzez dążenie do perfekcyjnego wyszkolenia, działania w sposób nieszablonowy i zaskakujący, jak najpełniejsze wykorzystanie dostępnych informacji rozpoznawczych i wyposażenia technicznego oraz unikania rozstrzygania sytuacji w sposób typowy dla działań konwencjonalnych.

Wojska specjalne są stosunkowo tanie. Wyszkolenie żołnierzy i wyposażenie jednostki w porównaniu z innymi rodzajami wojsk jest dużo tańsze. Za cenę samolotu wielozadaniowego kosztującego pięćdziesiąt milionów dolarów można zakupić podstawowe wyposażenie i uzbrojenie oraz zorganizować bazę szkoleniową dla kilkusetosobowej jednostki specjalnej. Jednocześnie efekt ich działań jest z reguły nieproporcjonalnie wyższy, niż zaangażowane środki - nie tylko w wymiarze taktycznym, ale także operacyjnym i strategicznym, nie tylko w wymiarze fizycznie zadanych strat, ale także efektów psychologicznych i politycznych. Niestety, działa to w obie strony - konsekwencje porażki mogą być bardzo bolesne, a jej ryzyko jest większe.

Jednocześnie ewolucji ulega międzynarodowe otoczenie. W coraz większym stopniu, zagrożeniem są nie inne państwa i bezpośrednia agresja, co działalność ugrupowań terrorystycznych i partyzanckich, grup przestępczych, nierzadko penetrujących i korumpujących słabe struktury państwowe. Tego rodzaju przeciwnik jest często wręcz niemożliwy do zwalczania przez konwencjonalne siły zbrojne, zorientowane na konfrontację z podobnym do siebie (symetrycznym) przeciwnikiem, jak również przez tradycyjne siły policyjne, które nastawione są przede wszystkim na konwencjonalną pracę prewencyjną i wykrywczą na własnym terytorium. Można zaryzykować stwierdzenie, że obecna powszechna, choć długotrwała ewolucja wojskowych jednostek specjalnych - od działań typowo rozpoznawczych i dywersyjnych do działań przeciw terrorystycznych i ekspedycyjnych przypomina podobny proces, jaki zaszedł w latach siedemdziesiątych, kiedy zaczęto formować w siłach policyjnych i wojskowych dedykowane jednostki ratowania zakładników.

Wiąże się to także z tym, że działania wojskowe i policyjne wzajemnie się do siebie upodabniają. Z jednej strony, do zwalczania zorganizowanej przestępczości kryminalnej używa się coraz częściej wojska (np. operacje amerykańskiej marynarki na Morzu Karaibskim o Kolumbii i Meksyku nie wspominając) lub formacji zmililtaryzowanych, wykorzystując typowe dla wojska metody działania i wyposażenie. Z drugiej strony, wojsko używane jest do działań wręcz policyjnych z natury, podczas misji stabilizacyjnych, gdzie użycie siły jest ograniczane do niezbędnego minimum, a celem działań jest wymuszenie określonego zachowania na stronach konfliktu, rozbicie ugrupowań partyzanckich lub terrorystycznych, a także ujęcie sprawców przestępstw - czy to zamachów terrorystycznych, czy zbrodni wojennych. Coraz trudniej określić jednoznacznie poszczególne konflikty jako „wewnętrzne” czy zewnętrzne, gdyż elementy „policyjny” i „wojskowy” w nich współistnieją i wzajemnie się przenikają. Jednocześnie działania ugrupowań terrorystycznych czy przestępczych wykazują często wiele wspólnego z operacjami sił specjalnych, a w niektórych przypadkach ich sprawcami są osoby wcześniej w tych formacjach służące (Meksyk) lub przez nie szkolone.

Oczy i uszy państwa

Dla podejmowania decyzji politycznych i strategicznych, kluczową sprawą jest posiadanie jak najpełniejszego obrazu sytuacji. Ośrodkom decyzyjnym informacje dostarcza szereg podmiotów zewnętrznych i wewnętrznych - od mediów, poprzez dyplomację po ośrodki analityczne i służby wywiadowcze. Spośród wielu metod i form zdobywania informacji, za dający największe możliwości działania należy uznać wywiad osobowy (HUMINT). Dostarcza on bowiem nie tylko suchej informacji o faktach (jak rozpoznanie radioelektroniczne lub obrazowe), ale także o postawach, poglądach i mentalności ludzi, a także umożliwia spojrzenie na sytuację przez pryzmat osoby znajdującej się w kluczowych miejscach. Jednak prowadzenie działań rozpoznawczych w niebezpiecznych obszarach - strefach działania organizacji przestępczych i terrorystycznych - może wymagać zapewnienia bezpieczeństwa osobom prowadzącym tego rodzaju operacje. Może zajść konieczność penetracji tych obszarów w różny sposób, niekoniecznie pod przykrywką dyplomatyczną. W naturalny sposób wojska specjalne są tym rodzajem sił, który może we współpracy ze służbami wywiadu wspomagać działania mające na celu pozyskanie wszechstronnej wiedzy o przeciwniku i środowisku, w jakim działa. Możliwość wprowadzenia grup specjalnych w sposób skryty - drogą lądową, morską lub powietrzną - oraz ich odzyskania, pozwala działać zwłaszcza w miejscach zapalnych (np. w „państwach upadłych”) także w sytuacji zerwania tradycyjnej wymiany dyplomatycznej czy handlowej. Możliwe jest także połączenie wysiłku grup rozpoznawczych z pracą struktur wywiadu w tych sytuacjach, gdzie wykonalne jest zalegendowanie przynajmniej uczestników operacji jako np. turystów czy handlowców.

Prowadzenie rozpoznania specjalnego jest możliwe - zwłaszcza w sposób skryty - także w okresie narastania napięcia, jak również w czasie formalnego pokoju. Biorąc pod uwagę fakt, że zagrożenie terrorystyczne zamazuje pojęcie czasu „P” i czasu „W”, ale jednocześnie otwarte wtargnięcie na teren formalnie suwerennego państwa jest sprzeczne z prawem międzynarodowym, możliwość prowadzenia tego rodzaju operacji pozwala znacząco zwiększyć zakres uzyskiwanych informacji w porównaniu do klasycznego rozpoznania wojskowego.

Informacje zdobywane w ten sposób mogą znacząco przyczynić się do weryfikacji danych pochodzących z innych źródeł, w szczególności podczas planowania i przygotowywania innego rodzaju operacji specjalnych. W szczególnych sytuacjach możliwe jest także użycie wojsk specjalnych do prowadzenia rozpoznania na własnym terytorium - tak jak miało to miejsce podczas działań sił brytyjskich w Irlandii Północnej. Jednak tego rodzaju czynności muszą być dokładnie koordynowane z wysiłkami innych struktur, a przede wszystkim zgodne z prawem danego państwa.

Ukryty sztylet

Kwestie prawne są istotne także w przypadku akcji bezpośrednich. W razie konieczności użycia siły może mieć miejsce operacja jawna lub prowadzona skrycie i mająca różną formę - od sabotażu po operację rajdową. W odniesieniu do przeciwnika terrorystycznego, wojska specjalne są w sposób szczególny predystynowane do jego aktywnego zwalczania. Mogą zostać skierowane do działań w krótkim czasie, nie będąc obciążonymi koniecznością przerzutu ciężkiego sprzętu i organizacji rozbudowanego zaplecza. Podobnie jak w przypadku działań rozpoznawczych, istotną zaletą jest fakt, że mogą one zostać przeprowadzone w sposób skryty - w określonych sytuacjach wręcz w sposób nie wskazujący na udział osób trzecich.

Działania tego rodzaju mogą być (i są) szczególnie wskazane z taktycznego punktu widzenia, w sytuacji, kiedy państwo na którego terytorium prowadzona jest działalność terrorystyczna, natomiast jego władze nie są w stanie lub nie mają politycznej woli w jej zwalczaniu. W odniesieniu do tego drugiego przypadku, charakterystyczne (i dające najwięcej materiału do analizy z racji częstotliwości ich prowadzenia) są operacje odwetowe prowadzone przez izraelskie siły specjalne i grupy specjalne wywiadu. Były i są one prowadzone zarówno w państwach arabskich, jak i w Europie (choćby znana operacja odwetu za zamach na Olimpiadzie w Monachium), w formie zabójstw skrytobójczych (jak likwidacja Mahmuda al-Mabhouha w Dubaju w 2010 roku i nieudana próba otrucia Khaleda Mashala w Jordanii w 1997 roku) oraz zamachów z użyciem broni palnej i ładunków wybuchowych (np. zamachy na terrorystów na Malcie w 1995 czy w Syrii w 2008 roku) aż po typowe dla komandosów operacje rajdowe (Tunezja w 1998 roku oraz operacja „Wiosenna Młodość” w Libanie w 1973 roku). Celem tego typu działań nie byli wyłącznie terroryści, ale także naukowcy zaangażowani w prace nad egipskimi i irackimi systemami broni masowego rażenia (np. G. Bull zastrzelony w Brukseli w 1990 roku).

Podobne, acz kontrowersyjne działania prowadziły także służby francuskie (wysadzenie przez płetwonurków bojowych statku „Rainbow Warrior” w nowozelandzkim porcie w roku 1985) czy rosyjskie (zamach na Z. Jandarbijewa w Katarze w 2004 roku). Stany Zjednoczone od 2002 roku również uciekają się do tego typu praktyk, przede wszystkim z wykorzystaniem samolotów bezzałogowych, chociaż ostatnio (w atakach na cele w Somalii) używane były samoloty AC-130 i śmigłowce AH-6 z jednostek lotniczych operacji specjalnych.

Mimo że najbardziej medialne są przypadki operacji o charakterze zamachów na określone osoby, wachlarz możliwych działań nie ogranicza się jedynie do nich. Wojska specjalne mogą zostać użyte także do uprowadzenia (aresztowania) poszukiwanych terrorystów, mogą także - i tu uwidacznia się przewaga „boots on the Grodnu” nad atakami lotniczymi - dokonać fizycznej penetracji danego obiektu czy terenu, w celu przejęcia urządzeń, materiałów czy dokumentów, do ich dalszej analizy lub jako dowody prowadzenia określonej działalności.

Operacje tego rodzaju jak każde mają swoje pozytywne i negatywne strony. Jak wcześniej zaznaczono, mogą okazać się niezwykle użytecznie taktycznie - gdy używając przenośni - policja to za mało, a regularna armia to za dużo. Legalność może budzić wątpliwości. Z jednej strony, państwo, które popiera (tak jak Afganistan za rządów talibów) działalność ugrupowań zbrojnych, szkodzących innemu państwu, może zostać uznane za agresora, co legalizuje kroki podjęte w obronie przez zaatakowanego. Z drugiej strony - wiążą się z nimi poważne wątpliwości natury prawnej i etycznej. Działania te, nawet jeśli zgodne są z prawem wewnętrznym państwa je prowadzącego, mogą być sprzeczne z prawem międzynarodowym - w szczególności uczestnicy niejawnej operacji, nienoszący mundurów swojej formacji, w razie pojmania mogą być traktowani jak zwykli przestępcy. Wątpliwości może wzbudzać sytuacja, w której formalnie sprawujący władze rząd nie ma możliwości powstrzymać takiego procederu na dany terytorium, co zachodzi zwłaszcza w przypadku państw upadłych.

Pod względem politycznym, wątpliwości może wzbudzać sposób podejmowania decyzji i nadzoru nad operacjami. W sytuacji wysokiego utajnienia prowadzonych działań, władze państwowe mogą narazić się na zarzut podejmowania mających poważne konsekwencje polityczne kroków bez wystarczającego nadzoru. W szczególności dotyczy to operacji nieudanych. Stopień politycznego ryzyka może oznaczać, że operacje możliwe do przeprowadzenia nie uzyskają akceptacji ośrodków decyzyjnych, natomiast nawet udane działania mogą spotkać się z krytyką i doprowadzić do ich ograniczenia lub wręcz zakazania, jak miało to miejsce w USA w latach siedemdziesiątych.

Należy jednak odnotować, że działania wymierzone w osoby takie jak terroryści, zbrodniarze wojenni czy handlarze narkotyków, wzbudzają z definicji mniejsze kontrowersje niż „zwykłe” zabójstwa polityczne. Dążenie do ujęcia określonych osób celem postawienia ich przed sądem, tudzież pozyskania dowodów ich działalności powinny być traktowane jako szczególny element polityki bezpieczeństwa, odpowiednio kontrolowany i ostrożnie używany. Należy zwrócić uwagę na fakt, że operacje ujęcia osób na obcym terytorium - jak pojmanie Eichmanna przez zespół Mossadu w Argentynie, aresztowanie czy palestyńskiego terrorysty przez operatorów HRT FBI na Morzu Śródziemnym w 1987 roku nie wzbudziły szczególnych kontrowersji politycznych. Wreszcie szczególną sytuacją, w której może okazać się konieczna akcja bezpośrednia, jest zapobieganie proliferacji broni masowego rażenia.

Odbicie zakładników

Kontrowersji takich nie wzbudzają operacje ratowania zakładników czy ewakuacji osób z zagrożonych terenów. Wbrew tezom niektórych badaczy sprzed kilku lat, sugerującym wręcz zanik sytuacji zakładniczych, ostatnie lata przyniosły wyraźny wzrost liczebny tego rodzaju incydentów. Sytuacja, w której obywatele – lub co gorsza – jego oficjalni przedstawiciele (dyplomaci lub żołnierze) danego państwa znajdują się w rękach wrogiego ugrupowania, jak każda sytuacja zakładnicza jest szczególnym wyzwaniem dla jego władz. Jeśli zawiodą negocjacje, a ustępstwa nie będą wchodzić w grę, operacja sił specjalnych jest jedyną opcją rokującą szanse powodzenia.

Z uwagi na wysoką medialność tego rodzaju działań, jak również znaczny stopień ryzyka, są one w szczególności powiązane z obszarem decyzji politycznej. Udana operacja może przynieść znaczące i długofalowe skutki dla polityki danego państwa, dając wyraźny sygnał jej skuteczności, popartej dysponowaniem działającymi jej narzędziami. Operacja nieudana oznaczać może polityczną klęskę i kryzys wiarygodności państwa, a nawet zwątpienie we własne możliwości prowadzenia skutecznych działań, prowadzące do polityki ustępstw w kolejnych kryzysach.

Do skutecznego prowadzenia takich działań, oprócz woli politycznej, niezbędne jest posiadanie doskonale przygotowanych jednostek specjalnych, wspomaganych przez efektywny system rozpoznania, dowodzenia, łączności, transportu i logistyki. Operacja na obcym terenie wymaga także wsparcia i osłony ze strony sił powietrznych i morskich, jeśli przeciwnik dysponuje mniejszym lub większym potencjałem konwencjonalnym. Wachlarz możliwych sytuacji obejmuje wszystkie ich rodzaje – od uprowadzenia (lub uwięzienia) pojedynczej osoby, poprzez grupę osób (np. załoga porwanego statku, pasażerowie samolotu) po złożoną sytuację, w której koniecznie jest odbicie kilku setek osób – na przykład zakładników rozproszonych na obszarze państwa czy terytorium, zarówno z obiektów stałych, jak i ruchomych.

Pokrewnym rodzajem zadań jest ewakuacja osób z zagrożonego terytorium, jak również operacje poszukiwawczo-ratownicze w warunkach bojowych. Co ważne, mogą one odnosić się zarówno do ludzi, jak i do sprzętu, który z jakiegoś powodu nie może wpaść w niepowołane ręce (np. wraki bezzałogowych samolotów rozpoznawczych). Mogą być to działania prowadzone jawnie, jak ewakuacja dyplomatów czy turystów, oraz niejawnie – zwłaszcza jeśli konieczność ich przeprowadzenia wynika z potrzeb służb wywiadowczych.

Wspierać i sprawdzać

Oddzielnym aspektem jest użycie wojsk specjalnego przeznaczenia w działaniach z zakresu wsparcia wojskowego i działań niekonwencjonalnych. Z reguły oznacza to szkolenie lub doradztwo siłom sojuszniczym (regularnym lub nieregularnym) zaangażowanym w konflikty zbrojne. Działania tego rodzaju mogą obejmować także wspieranie działań partyzanckich.  

Podobnie jak inne rodzaje działań specjalnych mogą być one prowadzone jawnie i niejawnie i z reguły powiązane są z innego rodzaju wsparciem, zwłaszcza materiałowym dla danych sił. Wykorzystanie własnego personelu w roli doradców i instruktorów daje politycznemu ośrodkowi decyzyjnemu dużą możliwość nadzoru i kontroli nad przebiegiem wydarzeń, zbierania informacji poprzez rozpoznanie osobowe, wreszcie możliwość kształtowania doktryny i polityki tych sił według własnych interesów. W aspekcie taktycznym, doradcy mogą wystąpić jako planujący działania, oficerowie łącznikowi oraz zapewnić obsługę zaawansowanych systemów uzbrojenia i wyposażenia – broni precyzyjnej, systemów naprowadzania lotnictwa czy łączności.

Połączenie wysiłku lokalnych sił, z reguły doskonale znających teren i uwarunkowania oraz nielicznych zewnętrznych doradców, pozwala na uzyskanie znacznych korzyści militarnych i politycznych, co udowodniły liczne operacje z udziałem sił nieregularnych – od Wietnamu po Afganistan.

Polska perspektywa

Polska jako państwo prowadzące aktywną politykę zagraniczną musi być przygotowana do użycia całego wachlarza jej narzędzi, jak również do reagowania na użycie ich przez inne podmioty. Biorąc pod uwagę aktualne uwarunkowania międzynarodowe, Polska swoją politykę zagraniczną – a zwłaszcza wojskową – prowadzi we współpracy z państwami sojuszniczymi. Wobec tego, należy założyć, że polskie operacje specjalne będą prowadzone w układzie sojuszniczym, czy to w ramach misji pokojowych lub stabilizacyjnych, doraźnie sformowanych wielonarodowych zespołów zadaniowych lub operacji z dominującym udziałem sił narodowych – ale prowadzonych przy współpracy z innymi państwami.

Polska, dysponując stosunkowo rozbudowanymi siłami specjalnego przeznaczenia, jest w stanie osiągnąć poziom pozwalający na wniesienie istotnego wkładu w koalicyjne operacje. Przy założeniu, że obecny potencjał Dowództwa Wojsk Specjalnych i podległych mu jednostek JW2305, 1 PSK, MJDS i Jednostki Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych, zostanie uzupełniony przez adekwatny komponent lotniczy i być może kolejną jednostkę specjalną przeformowaną z jednego z oddziałów specjalnych ŻW oraz uzyska wsparcie morskie, Polska będzie dysponować bardzo silnym potencjałem sił operacji specjalnych.

Pod względem geograficznym, operacje te mogą być prowadzone na obszarze całego globu. Za najbardziej prawdopodobne obszary należy oczywiście uznać Europę, Bliski i Środkowy Wschód i Afrykę Północną, ale nie tylko te regiony. Z uwagi na nasze członkostwo w UE i NATO należy liczyć się z ewentualnością koalicyjnego zaangażowania także w innych regionach, nawet pozornie egzotycznych z naszego punktu widzenia, jak Afryka subsaharyjska (gdzie także zaangażowane były już polskie kontyngenty – Kongo), Azja Południowo-Wschodnia lub Ameryka Łacińska. Niezwykle istotne staje się obecnie zaangażowanie w bezpieczeństwo morskie, wobec coraz większej wagi tego problemu. Mniejsze znaczenie ma obecnie problem bezpośredniej obrony terytorium Polski przed klasyczną agresją, nabiera natomiast znaczenia kwestia powstrzymywania zagrożeń mogących mieć długofalowe skutki dla państw naszego regionu. Jednocześnie skuteczne prowadzenie operacji specjalnych - także na korzyść sojuszników – przy umiejętnym politycznym wykorzystaniu ich rezultatu może podnieść polityczną pozycję Polski wobec sojuszników.

 Z drugiej strony, zwłaszcza wobec proamerykańskiej i proizraelskiej polityki, Polska musi liczyć się z ewentualnością ataków terrorystycznych, należy uwzględnić też zagrożenie obcymi operacjami specjalnymi. Także w tym kontekście należy wziąć pod uwagę rolę i zadania wojsk specjalnego przeznaczenia, jako istotnego elementu zdolnego do reagowania na sytuacje kryzysowe na własnym terenie. To ostatnie pojęcie należy rozumieć szeroko, ponieważ może się okazać konieczne użycie wojsk specjalnych – jak również jednostek kontrterrorystycznych służb policyjnych – w innych państwach UE, lub podczas działań na innych terytoriach, co w pewnym względzie już miało swoje precedensy. Rzeczą najważniejszą w rozwoju sił specjalnych jest stałe zachowanie i rozbudowa ich potencjału niezależnie od zawirowań politycznych oraz konfliktów wewnątrz i międzyresortowych.

Galeria zdjęć

Tytuł
przejdź do galerii

Komentarze

Powiązane

Adam Gawron UTM - ostateczna amunicja treningowa

UTM - ostateczna amunicja treningowa UTM - ostateczna amunicja treningowa

Obecnie stosowanych jest kilka rozwiązań umożliwiających tzw. sytuacyjny trening taktyczny – od szeroko stosowanych od lat 80. systemów laserowych, poprzez rozpowszechnione głównie w siłach specjalnych...

Obecnie stosowanych jest kilka rozwiązań umożliwiających tzw. sytuacyjny trening taktyczny – od szeroko stosowanych od lat 80. systemów laserowych, poprzez rozpowszechnione głównie w siłach specjalnych na całym świecie typy amunicji treningowej, aż po powoli akceptowane: paintball i repliki ASG. Cechy tych ostatnich (właściwie niezależnie od stopnia zaawansowania ich konstrukcji) nie predestynują ich jednak do użycia w zaawansowanym treningu. Natomiast dwa pierwsze (pod warunkiem, że promień lasera...

Ireneusz Chloupek SON

SON SON

Obok jednostek specjalnych typowych resortów siłowych, czyli funkcjonujących w siłach zbrojnych, policji, żandarmerii i agencjach bezpieczeństwa, w wielu państwach istnieją także mniej znane pododdziały...

Obok jednostek specjalnych typowych resortów siłowych, czyli funkcjonujących w siłach zbrojnych, policji, żandarmerii i agencjach bezpieczeństwa, w wielu państwach istnieją także mniej znane pododdziały taktyczne, utworzone w strukturach innych służb, które również odpowiadają za ochronę bardzo ważnych interesów swego kraju. W Republice Czeskiej przykładem jednostki tego typu jest grupa operacyjna SON tamtejszej służby celnej – Skupina Operativního Nasazení Celní správy ČR. There are many famous...

Michał Piekarski Wywiad z Marcinem Kosskiem

Wywiad z Marcinem Kosskiem

Publikujemy wywiad z Marcinem Kosskiem, psychologiem i instruktorem zagranicznych jednostek specjalnych, poświęcony psychologicznym i informacyjnym aspektom zwalczania terroryzmu.

Publikujemy wywiad z Marcinem Kosskiem, psychologiem i instruktorem zagranicznych jednostek specjalnych, poświęcony psychologicznym i informacyjnym aspektom zwalczania terroryzmu.

Ireneusz Chloupek Druga młodość

Druga młodość Druga młodość

„M1911 to projekt dany nam przez samego Boga za pośrednictwem Johna M. Browninga, będący uosobieniem tego, jakie powinno być narzędzie do zabijania” – te słowa płk. Roberta Coatesa z 1998 r., gdy dowodził...

„M1911 to projekt dany nam przez samego Boga za pośrednictwem Johna M. Browninga, będący uosobieniem tego, jakie powinno być narzędzie do zabijania” – te słowa płk. Roberta Coatesa z 1998 r., gdy dowodził elitarną kompanią rozpoznawczą USMC 1st Force Recon, doskonale oddają stosunek wielu Amerykanów do pistoletu, przyjętego do uzbrojenia sto lat temu, ale nadal utrzymującego znaczącą pozycję w uzbrojeniu, przede wszystkim jednostek specjalnych. Niezależnie od tego, na ile „nineteen eleven” zawdzięcza...

Ireneusz Chloupek 35 lat BOA

35 lat BOA 35 lat BOA

35 lat temu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych zapadła decyzja o utworzeniu w strukturach ówczesnej Milicji Obywatelskiej pierwszej w Polsce (i pierwszej po radzieckiej Grupie A KGB w byłym bloku wschodnim)...

35 lat temu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych zapadła decyzja o utworzeniu w strukturach ówczesnej Milicji Obywatelskiej pierwszej w Polsce (i pierwszej po radzieckiej Grupie A KGB w byłym bloku wschodnim) formacji antyterrorystycznej - Wydziału Zabezpieczenia Komendy Stołecznej MO. Na przestrzeni kolejnych lat przeszła ona wiele zmian nazw oraz organizacyjnych, by w końcu jako profesjonalne i nowoczesne Biuro Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji (BOA KGP) stać się pełnoprawną centralną...

Redakcja Generał brygady Piotr Patalong

Generał brygady Piotr Patalong

Urodzony 24 grudnia 1962 roku. Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych oraz Akademii Obrony Narodowej.

Urodzony 24 grudnia 1962 roku. Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych oraz Akademii Obrony Narodowej.

Ireneusz Chloupek Zasięg rośnie (część 2)

Zasięg rośnie (część 2) Zasięg rośnie (część 2)

W pierwszych miesiącach br. snajperzy US Army w Afganistanie otrzymali do rąk egzemplarze dalece zmodernizowanych karabinów M24, dostosowanych do silniejszej amunicji .300 Winchester Magnum, dzięki której...

W pierwszych miesiącach br. snajperzy US Army w Afganistanie otrzymali do rąk egzemplarze dalece zmodernizowanych karabinów M24, dostosowanych do silniejszej amunicji .300 Winchester Magnum, dzięki której zasięg ognia skutecznego wzrósł o około 50 procent. Jeszcze większe wymagania postawiły pod tym względem amerykańskie siły specjalne, poszukujące nowej broni wyborowej w ramach programu Precision Sniper Rifle.

CR Afganistan 2011 - COIN a działania specjalne

Afganistan 2011 - COIN a działania specjalne Afganistan 2011 - COIN a działania specjalne

Konflikt w Afganistanie generuje dla jego uczestników wiele problemów natury politycznej, ekonomicznej, społecznej i oczywiście militarnej. Mimo raczej niewielkiego społecznego poparcia dla działań wojsk...

Konflikt w Afganistanie generuje dla jego uczestników wiele problemów natury politycznej, ekonomicznej, społecznej i oczywiście militarnej. Mimo raczej niewielkiego społecznego poparcia dla działań wojsk NATO w Afganistanie, poszczególne kraje wchodzące w skład koalicji realizują swoje zadania militarne z pełną świadomością, że fi asko tej misji może spowodować potężny kryzys w sojuszu.

Mateusz J. Multarzyński Skorpion IX

Skorpion IX Skorpion IX

W marcu bieżącego roku do Afganistanu wyleci dziewiąta zmiana Polskiego Kontyngentu Wojskowego. W jej ramach znajdą się również, po raz kolejny, Zadaniowe Zespoły Bojowe (Task Force) wydzielone z jednostek...

W marcu bieżącego roku do Afganistanu wyleci dziewiąta zmiana Polskiego Kontyngentu Wojskowego. W jej ramach znajdą się również, po raz kolejny, Zadaniowe Zespoły Bojowe (Task Force) wydzielone z jednostek podległych Dowództwu Wojsk Specjalnych. W lutym odbyło się ćwiczenie pk. „Skorpion IX”, sprawdzające ich gotowość do realizacji swoich zadań w Afganistanie. March 2011 was the month of the beginning of nine tour of duty of Polish Military Contingent in Afghanistan. As a part of the Polish forces...

Adam Dubiel Lekki pancerz do wielu misji

Lekki pancerz do wielu misji Lekki pancerz do wielu misji

Coraz częściej za konstruowanie żołnierskiego ekwipunku biorą się ci, którzy o jego funkcjonalności mogą powiedzieć najwięcej, czyli użytkownicy z wojska i innych formacji uzbrojonych. Zazwyczaj tę drogę...

Coraz częściej za konstruowanie żołnierskiego ekwipunku biorą się ci, którzy o jego funkcjonalności mogą powiedzieć najwięcej, czyli użytkownicy z wojska i innych formacji uzbrojonych. Zazwyczaj tę drogę realizowania poza służbą swojego potencjału płynącego z wiedzy i doświadczenia bojowego wybierają żołnierze z jednostek elitarnych, gdzie świadomość znaczenia wyposażenia jest najwyższa. Bywa, że projektują wzory dla swoich kolegów po fachu, a ci niekiedy formułują specyficzne wymagania. W ten sposób...

Ireneusz Chloupek Army Ranger Wing

Army Ranger Wing Army Ranger Wing

"Fianóglach" to termin powstały z połączenia dwóch irlandzkich słów: "Flan", oznaczającego jednego ze wspaniałych wojowników i myśliwych "Na Fianna" z celtyckiej mitologii, oraz „Óglach”, czyli dosłownie...

"Fianóglach" to termin powstały z połączenia dwóch irlandzkich słów: "Flan", oznaczającego jednego ze wspaniałych wojowników i myśliwych "Na Fianna" z celtyckiej mitologii, oraz „Óglach”, czyli dosłownie „młody bohater”, a potocznie „żołnierz-ochotnik” - także członek sił zbrojnych Irlandii „Óglaigh na héireann”. Taki tytuł noszą komandosi irlandzkiej jednostki specjalnej „Sciathán Fianóglach an Airm”, znanej bardziej pod angielską nazwą „Army Ranger Wing”. Fiannóglach" (representing "Ranger") is...

Andrzej Krugler Przygotowania do EURO 2012 w WZD MOSG

Przygotowania do EURO 2012 w WZD MOSG Przygotowania do EURO 2012 w WZD MOSG

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej zbliżają się wielkimi krokami. Mająca się odbyć w przyszłym roku w czterech polskich miastach impreza będzie wyjątkowym wyzwaniem dla służb odpowiedzialnych za utrzymanie...

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej zbliżają się wielkimi krokami. Mająca się odbyć w przyszłym roku w czterech polskich miastach impreza będzie wyjątkowym wyzwaniem dla służb odpowiedzialnych za utrzymanie porządku publicznego w naszym kraju. Aby zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom EURO 2012, konieczne jest zintensyfikowanie wysiłku szkoleniowego, szczególnie w jednostkach przeznaczonych do reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych. Zdają sobie z tego doskonale sprawę funkcjonariusze Wydziału Zabezpieczenia...

Mateusz J. Multarzyński SandCat - Pustynny Kot z Izraela

SandCat - Pustynny Kot z Izraela SandCat - Pustynny Kot z Izraela

Kibuce wszystkim zapewne kojarzą się z Izraelem, jednak trudno te kolektywne gospodarstwa rolnicze skojarzyć z produkcją wyposażenia czy uzbrojenia dla wojska, policji itp. Jest jednak jeden kibuc - Sasa,...

Kibuce wszystkim zapewne kojarzą się z Izraelem, jednak trudno te kolektywne gospodarstwa rolnicze skojarzyć z produkcją wyposażenia czy uzbrojenia dla wojska, policji itp. Jest jednak jeden kibuc - Sasa, utworzony w 1949 roku przez grupę żydowskich emigrantów z USA u podnóża góry Meron, na terenie którego powstała i działa firma będąca światowym liderem w dziedzinie zaawansowanych systemów opancerzenia - Plasan Sasa Ltd.

Ireneusz Chloupek Zwieranie szeregów

Zwieranie szeregów Zwieranie szeregów

Nieco ponad rok temu, 1 grudnia 2009 r., minister spraw wewnętrznych Francji Brice Hortefeux ogłosił oficjalnie utworzenie w policji tego kraju nowej formacji interwencyjnej FIPN (Force d’Intervention...

Nieco ponad rok temu, 1 grudnia 2009 r., minister spraw wewnętrznych Francji Brice Hortefeux ogłosił oficjalnie utworzenie w policji tego kraju nowej formacji interwencyjnej FIPN (Force d’Intervention de la Police Nationale). Nowa, nie oznacza w tym przypadku formowana od podstaw - lecz jedynie nadanie nowych, wspólnych ram organizacyjnych policyjnym jednostkom specjalnym, funkcjonującym od dawna na różnych szczeblach, w celu lepszego przygotowania do skutecznego reagowania na najpoważniejsze incydenty...

Ireneusz Chloupek Dea Fast

Dea Fast Dea Fast

W kontekście wydarzeń ostatnich lat, związanych z tzw. globalną wojną z terroryzmem (GWOT), Afganistan nieodmiennie postrzegany jest przede wszystkim jako matecznik terrorystów i skrajnych fundamentalistów...

W kontekście wydarzeń ostatnich lat, związanych z tzw. globalną wojną z terroryzmem (GWOT), Afganistan nieodmiennie postrzegany jest przede wszystkim jako matecznik terrorystów i skrajnych fundamentalistów islamskich z ugrupowania talibów. Warto jednak pamiętać, że naprzeciw sił koalicji antyterrorystycznej stoją oni ramię w ramię z tamtejszymi baronami narkotykowymi, a ich interesy i działania splatają się do tego stopnia, że obecnie nie sposób traktować którejkolwiek z tych sił odrębnie. Jeśli...

Sebastian Miernik Skok nadziei

Skok nadziei Skok nadziei

Historii „Cichociemnych” poświęcono już wiele dobrych pozycji książkowych, jednak mimo to na łamach „SPECIAL OPS” chcemy regularnie przypominać o korzeniach polskich sił specjalnych. 28 grudnia 2010 roku...

Historii „Cichociemnych” poświęcono już wiele dobrych pozycji książkowych, jednak mimo to na łamach „SPECIAL OPS” chcemy regularnie przypominać o korzeniach polskich sił specjalnych. 28 grudnia 2010 roku minie 66 lat od ostatniego zrzutu „Cichociemnych”, który nastąpił w 1944 r., w lutym 2011 roku przypada zaś okrągła, 70. rocznica powietrznego przerzutu pierwszych „Cichociemnych” do okupowanej Polski. Niech będzie to okazją do krótkiego wspomnienia niektórych szczegółów i okoliczności pierwszego...

Andrzej Krugler Zanim uderzył GROM

Zanim uderzył GROM Zanim uderzył GROM

„Rzeczą żołnierza jest stworzyć dla Ojczyzny piorun co błyska, a gdy trzeba – uderzy”. Słowa marszałka Józefa Piłsudskiego doskonale oddają charakter sił specjalnych i stanowią wyjątkowo trafne motto najnowszej...

„Rzeczą żołnierza jest stworzyć dla Ojczyzny piorun co błyska, a gdy trzeba – uderzy”. Słowa marszałka Józefa Piłsudskiego doskonale oddają charakter sił specjalnych i stanowią wyjątkowo trafne motto najnowszej wystawy, otwartej w listopadzie, w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Ireneusz Chloupek „Lubliniec”

„Lubliniec” „Lubliniec”

Drugie co do wielkości, po Częstochowie, miasto w północnej części województwa śląskiego nie należy do szczególnie kojarzonych na mapie Polski. W kręgach militarnych jego nazwa jest za to powszechnie znana,...

Drugie co do wielkości, po Częstochowie, miasto w północnej części województwa śląskiego nie należy do szczególnie kojarzonych na mapie Polski. W kręgach militarnych jego nazwa jest za to powszechnie znana, ale przede wszystkim jako jednoznaczne hasło, określające stacjonujący tam 1. Pułk Specjalny Komandosów – największą i najstarszą jednostkę specjalną Wojska Polskiego.

Ireneusz Chloupek Wspólne zadanie

Wspólne zadanie Wspólne zadanie

Wizyta rosyjskiego prezydenta Dimitrija Miedwiediewa w dniach 6-7 grudnia 2010 roku w Warszawie była dla Biura Ochrony Rządu jednym z najpoważniejszych tegorocznych przedsięwzięć ochronnych na terenie...

Wizyta rosyjskiego prezydenta Dimitrija Miedwiediewa w dniach 6-7 grudnia 2010 roku w Warszawie była dla Biura Ochrony Rządu jednym z najpoważniejszych tegorocznych przedsięwzięć ochronnych na terenie kraju, wymagającym za angażowania ponadprzeciętnych sił. Wydział Zabezpieczenia Specjalnego BOR wsparli więc, nie po raz pierwszy zresztą, policyjni antyterroryści z BOA, co kolejny raz pokazało, jak ważne jest zadbanie o regularną współpracę szkoleniową między tymi dwiema formacjami.

Michał Piekarski Terror na ulicach

Terror na ulicach Terror na ulicach

29 maja 1972 roku. Trzej Japończycy, członkowie lewicowej Japońskiej Armii Czerwonej, przybywają do Izraela samolotem z Paryża. W budynku portu lotniczego Lod niedaleko Tel Awiwu wyciągają z bagażu przemycone...

29 maja 1972 roku. Trzej Japończycy, członkowie lewicowej Japońskiej Armii Czerwonej, przybywają do Izraela samolotem z Paryża. W budynku portu lotniczego Lod niedaleko Tel Awiwu wyciągają z bagażu przemycone karabinki automatyczne i otwierają ogień do podróżnych. Zginęło 26 osób, ponad siedemdziesiąt zostało rannych. Dwóch sprawców zginęło, trzeci został ujęty.

Andrzej Krugler Jackal Stone 2010

Jackal Stone 2010 Jackal Stone 2010

2014 to rok, w którym Dowództwo Wojsk Specjalnych WP ma osiągnąć poziom zapewniający Polsce status państwa ramowego w dziedzinie operacji specjalnych w NATO. Aby tego dokonać, DWS musi uzyskać gotowość...

2014 to rok, w którym Dowództwo Wojsk Specjalnych WP ma osiągnąć poziom zapewniający Polsce status państwa ramowego w dziedzinie operacji specjalnych w NATO. Aby tego dokonać, DWS musi uzyskać gotowość do wystawienia stanowiska dowodzenia komponentu wojsk specjalnych w operacji sojuszniczej (CJSOCC - Combined Joint Special Operation Component Command), zdolnego do dowodzenia międzynarodowymi siłami specjalnymi. Jak złożone jest to wyzwanie, niech świadczy fakt, że do tej pory warunki takie spełniają...

Andrzej Krugler Tyczka pneumatyczna VerTmax

Tyczka pneumatyczna VerTmax

Jednym z trudniejszych wyzwań, z jakimi muszą zmierzyć się operatorzy jednostek specjalnych, jest abordaż jednostki pływającej z wody. Wysoka, płaska burta, metalowe relingi, wzburzone morze, to tylko...

Jednym z trudniejszych wyzwań, z jakimi muszą zmierzyć się operatorzy jednostek specjalnych, jest abordaż jednostki pływającej z wody. Wysoka, płaska burta, metalowe relingi, wzburzone morze, to tylko kilka z przeciwności, jakie muszą oni pokonać próbując dostać się na pokład statku, okrętu lub promu. Wpływ na sukces takiej operacji ma zarówno wyszkolenie, jak i specjalistyczny sprzęt.

Ireneusz Chloupek ATLAS - pomoc i współpraca

ATLAS - pomoc i współpraca ATLAS - pomoc i współpraca

Artykuł 29 Traktatu o Unii Europejskiej, w Tytule VI dotyczącym współpracy policyjnej i sądowej, wskazuje, że „celem Unii powinno być zapewnienie mieszkańcom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w obszarze...

Artykuł 29 Traktatu o Unii Europejskiej, w Tytule VI dotyczącym współpracy policyjnej i sądowej, wskazuje, że „celem Unii powinno być zapewnienie mieszkańcom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w obszarze wolności, ochrony i sprawiedliwości (...) poprzez zapobieganie i zwalczanie przestępczości zorganizowanej lub innej, zwłaszcza terroryzmu (…), dzięki ściślejszej współpracy policji, służb celnych oraz innych właściwych władz w Państwach Członkowskich, prowadzonej zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem...

Ireneusz Chloupek Formoza

Formoza Formoza

13 listopada br. minie 35 lat od utworzenia jednostki płetwonurków bojowych Marynarki Wojennej RP, rozwiniętej w ostatnich latach w Morską Jednostkę Działań Specjalnych Dowództwa Wojsk Specjalnych WP....

13 listopada br. minie 35 lat od utworzenia jednostki płetwonurków bojowych Marynarki Wojennej RP, rozwiniętej w ostatnich latach w Morską Jednostkę Działań Specjalnych Dowództwa Wojsk Specjalnych WP. Powszechnie znana jest pod zwyczajową nazwą „Formoza”, ze względu na charakterystyczną lokalizację jednostki w przybrzeżnym obiekcie przy porcie wojennym na Oksywiu, skojarzoną z Ilha Formosa (port. Piękna Wyspa - dzisiejszy Tajwan) u brzegów Chin.

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Special-Ops