FUERZAS COMANDO 2012

Pomysłodawcą, głównym organizatorem oraz sponsorem corocznych już zawodów dla sił specjalnych armii i policji tego regionu jest Południowe Dowództwo Sił Zbrojnych USA (US Southern Command) oraz amerykańskie Dowództwo Operacji Specjalnych „Południe” (US Special Operations Command South, SOCSOUTH), wraz z podległą mu operacyjnie 7. Special Forces Group (Airborne) „Zielonych Beretów” z Eglin AFB na Florydzie. Ich celem jest promocja regionalnej współpracy wojskowej dla wspólnego bezpieczeństwa, a także podnoszenie na wyższy poziom interoperacyjności, wymiana doświadczeń i budowanie wzajemnego zaufania między jednostkami specjalnymi półkuli zachodniej. Poszczególne z nich kierują na zawody ośmioosobowe zespoły w składzie: jeden sędzia i pięcioosobowa grupa szturmowa (czteroosobowy team Asaltantes/Operadores en Contraterrorismo plus zawodnik rezerwowy) oraz dwóch snajperów (Tiradores de Alta Precisión). Konkurencje opracowane są tak, by uczestnicy mogli wykazać się sprawnością i praktycznymi umiejętnościami, typowymi dla operatorów sił specjalnych, to jest przede wszystkim wysoką i wszechstronną kondycją fizyczną, kunsztem strzeleckim i taktycznym oraz zdolnością do działania zespołowego. Każdy zespół przybywa ze standardowym uzbrojeniem i wyposażeniem osobistym, jakie są używane w ich macierzystych jednostkach.

Po raz pierwszy zawody „Fuerzas Comando” odbyły się w 2004 r. w salwadorskiej Base Militar de Ilopango, z udziałem ekip z 16 państw i obserwatorów z Belize. Pierwsze miejsce zdobyli wówczas gospodarze, drugie z minimalną stratą reprezentacja amerykańskich „Zielonych Beretów” (z kompanii Charlie 3. batalionu 7. SFG), a trzecie Kolumbijczycy. Tegoroczne zawody „Olimpiadas militare antiterrorismo” odbyły się w dniach 6-14 czerwca pod hasłem „Todos los países contra el terrorismo” (hiszp. wszystkie kraje przeciwko terroryzmowi), w kolumbijskim Narodowym Centrum Szkoleniowym (Centro Nacional de Entrenamiento - CENAE) Fuerte Militar de Tolemaida, w miejscowości Melgar pod Tolimą. Przybyło na nie blisko czterystu przedstawicieli wojskowych i policyjnych jednostek specjalnych z 21 krajów obu Ameryk i regionu Karaibów, w tym po raz pierwszy Kanadyjczycy z CSOR (Canadian Special Operations Regiment).

W związku z pewnymi problemami administracyjnymi w ostatniej chwili z udziału w zawodach została wyeliminowana ekipa z Surinamu. Dominowali komandosi z formacji wojskowych, często z pododdziałów do walki z terroryzmem, ale jak zwykle pojawiły się także reprezentacje podobnych jednostek ze służb wewnętrznych: korpusu karabinierów (Chile), policji (Panama) oraz ze składu służby bezpieczeństwa i wywiadu Kostaryki DIS. W tym roku pierwszy raz wśród uczestników znalazła się kobieta: ofi cer sił specjalnych meksykańskiej marynarki wojennej (FES). Cztery dni poprzedzające zawody poszczególne ekipy mogły wykorzystać na szczegółowe poznanie warunków zaplanowanych konkurencji. Równolegle do późniejszej rywalizacji praktycznej miało miejsce w Bogocie seminarium CTOC (Countering Transnational Organized Crime), podczas którego przedstawiciele współpracujących państw, wyżsi dowódcy i urzędnicy, dyskutowali na temat współpracy w zwalczaniu międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.

W ostatniej chwili z udziału w zawodach została wyeliminowana ekipa z Surinamu. Dominowali komandosi z formacji wojskowych, często z pododdziałów do walki z terroryzmem, ale jak zwykle pojawiły się także reprezentacje podobnych jednostek ze służb wewnętrznych: korpusu karabinierów (Chile), policji (Panama) oraz ze składu służby bezpieczeństwa i wywiadu Kostaryki DIS. W tym roku pierwszy raz wśród uczestników znalazła się kobieta: oficer sił specjalnych meksykańskiej marynarki wojennej (FES). Cztery dni poprzedzające zawody poszczególne ekipy mogły wykorzystać na szczegółowe poznanie warunków zaplanowanych konkurencji. Równolegle do późniejszej rywalizacji praktycznej miało miejsce w Bogocie seminarium CTOC (Countering Transnational Organized Crime), podczas którego przedstawiciele współpracujących państw, wyżsi dowódcy i urzędnicy, dyskutowali na temat współpracy w zwalczaniu międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.

Drugi dzień zawodów rozpoczęły ogniowe testy kwalifikacyjne, czyli strzelania precyzyjne i dynamiczne w różnych postawach z pistoletów na 25 m oraz karabinków kalibru 5,56 mm do celów pojedynczych oraz grupowych na dystansach 100, 75, 50 i 25 m. Powszechnie używane były amerykańskie kbk M4 z różnymi typami celowników optoelektronicznych. Pary snajperskie przechodziły natomiast tzw. test FBI, do którego przystępowały niezwłocznie po przeniesieniu na odcinku 800 m „rannego towarzysza”, to jest manekina o masie 70 kg. Z karabinu wyborowego na nabój 7,62 mm NATO należało w czasie ograniczonym do 9 minut trafić z odległości 100 m jednym pociskiem w literę T przykrywającą rejon oczu i nosa twarzy, będącej celem, po czym czterema pociskami trafić w cztery koła o średnicach od 2 do 5 cm. Następnego dnia snajperzy rywalizowali w strzelaniu do celów ruchomych, a kolejnego likwidowali na czas cele na nieznanych odległościach. 11 i 12 czerwca czekały ich jeszcze „próby stresowe”, polegające na wykonywaniu różnych zadań, związanych nie tylko ze strzelaniem, ale i obserwacją (ocenianie odległości, wykrywanie celów), maskowaniem i skrytym przenikaniem, a następnie strzelania nocne na dystansie od 200 do 500 m.

Całe drużyny już w drugim i trzecim dniu zawodów musiały po zmierzchu zaliczyć forsowne terenowe marszobiegi zespołowe z bronią i plecakami na dystansie 20 kilometrów, zespoły szturmowe zaś od trzeciego dnia konkurowały, wykonując tzw. zadania krytyczne i w stresie, łączące m.in. strzelania powysiłkowe z działaniami taktycznymi. 10 czerwca po sześciu komandosów z każdego kraju zmierzyło się pokonując w CENAE zespołowo 500-metrowy tor z dwunastoma przeszkodami, w tym wysokościowymi (tzw. pista BACOA).

Tego samego dnia zespoły szturmowe były oceniane w kategorii „Asalto combinado” – zadaniu polegającym na przeprowadzeniu zsynchronizowanego z ogniem snajperów szturmu pomieszczenia w budynku, w celu uwolnienia i ewakuacji rannego zakładnika. 11 i 12 czerwca sześcioosobowe ekipy, a więc i szturmowcy, i snajperzy, zmierzyli się w konkurencji wodnej, to jest transporcie na własnych plecach łodzi pneumatycznej przez 400 m trudnego terenu nad brzeg jeziora, następnie pokonaniu nią za pomocą wioseł blisko 800 m do drugiego brzegu i z powrotem, po czym przepłynięciu wpław takiej odległości w mundurze i butach z 30 kg wyposażenia osobistego spakowanego w nietonący pakunek. Po wyjściu na brzeg każdy zawodnik odbywał strzelanie z pistoletu na celność oraz skupienie do tarczy oddalonej o 25 m i dopiero to zamykało czas wykonania całego zadania.

Już od 8 czerwca na czele punktacji dziennych uplasowała się reprezentacja gospodarzy, utrzymując tę pozycję do końca zawodów. O drugie i trzecie miejsce ścigali się głównie Urugwajczycy i Ekwadorczycy, którym przez cały czas ambitnie deptały po piętach drużyny Gwatemali, Brazylii, Salwadoru i Hondurasu. Ostatecznie, po raz piąty w historii dziewięciu edycji zawodów, pierwsze miejsce w rywalizacji amerykańskich sił specjalnych zdobyła reprezentacja Kolumbii ze Zgrupowania Miejskich Specjalnych Sił Antyterrorystycznych (Agrupacion de Fuerzas Especiales Antiterroristas Urbanas) tamtejszych sił zbrojnych. AFEAU powstało po tragicznych wydarzeniach w listopadzie 1985 roku, kiedy około 30 silnie uzbrojonych terrorystów z mającej międzynarodowe powiązania organizacji M-19 (Movimiento 19 de Abril) zajęło w stolicy kraju Pałac Sprawiedliwości, biorąc 500 zakładników, w tym członków Sądu Najwyższego i Rady Państwa.

Skierowane przeciwko nim siły wojskowe (m.in. piechota zmechanizowana z działami bezodrzutowymi kalibru 106 mm!) przeprowadziły atak, w wyniku którego zabito wszystkich terrorystów i uwolniono większość zakładników, ale kosztem ponad 50 śmiertelnych ofi ar wśród tych ostatnich (w tym 11 sędziów) oraz 11 poległych żołnierzy. Wyszkolone i nowocześnie wyposażone dzięki amerykańskiej pomocy wojskowej AFEAU podlega dowódcy sił zbrojnych, ale nie jest typowo wojskową jednostką, gdyż przyjmuje kandydatów z wszystkich rodzajów wojsk (armii, marynarki, piechoty morskiej, sił powietrznych), jak i policji – oczywiście wyłącznie ochotników w drodze surowej selekcji. Jednostka stacjonuje pod Bogotą i składa się z sekcji dowodzenia oraz części bojowej, podzielonej na 15-osobowe zespoły szturmowe (dwóch oficerów i 13 podoficerów).

Po siedmiodniowej selekcji wszyscy ochotnicy przechodzą wytężone sześciomiesięczne szkolenie kontrterrorystyczne, obejmujące wszelkie aspekty działań związanych z odbijaniem zakładników oraz likwidacją terrorystów w budynkach, autobusach, pociągach, samolotach i na statkach. Takie przygotowanie, najbardziej przydatne do wykorzystania w środowisku miejskim i podmiejskim, znalazło odzwierciedlenie w nazwie oddziału. Szczególną uwagę przykłada się w AFEAU do szkolenia snajperów oraz ochrony VIP-ów – w opinii amerykańskich „Zielonych Beretów” kolumbijscy antyterroryści są w tym prawdziwymi ekspertami. Większość akcji oddziału skierowana była przeciwko podziemiu narkotykowemu. To właśnie komandosi tej jednostki schwytali jednego z najgłośniejszych handlarzy narkotyków Carlosa Lehdera Rivasa w lutym 1987 r. i zastrzelili Pablo Escobara w 1994 r. Na wzór AFEAU powstały nieco mniejsze pododdziały antyterrorystyczne w wojskach lądowych (rekrutowane głównie spośród komandosów i podporządkowane dowództwom siedmiu dywizji), dwa w marynarce wojennej oraz w piechocie morskiej – AFEUR (Agrupación de Fuerzas Especiales Urbanas y Rurales).

Zwycięzców odznaczył sam prezydent Kolumbii Juan Manuel Santos, a pamiątkowy puchar wręczyli im ubiegłoroczni zwycięzcy – komandosi salwadorskiego Comando Especial Antiterrorista (CEAT). Kapitan zwycięskiego zespołu powiedział, że jego ludzie czerpali siłę do nieustępliwej walki o pierwsze miejsce z pamięci o koledze, który przygotowywał się wraz z nimi do udziału w tych zawodach, lecz 5 marca br. zginął w wypadku podczas ćwiczeń. Na drugim miejscu za niezrównanym AFEAU uplasowali się Ekwadorczycy z wojskowego oddziału kontrterrorystycznego GEO, a brązowy medal wywalczyli komandosi Compania de Operaciones Especiales „Escorpión” armii Urugwaju. Kolejni według końcowej punktacji, niestety już poza podium, byli Salwadorczycy z CEAT, gwatemalscy komandosi Fuerza Kaibil, Brazylijczycy z Brigada de Operaçoes Especiais i reprezentacja batalionu sił specjalnych Hondurasu. 13 czerwca zamknięto tegoroczne zawody „Fuerzas Comando” wspólnym desantem spadochronowym z wysokości około 400 m oraz wymianą „skrzydełek” skoczka. Kolejne zawody zaplanowano na lato 2013 roku w Chile.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!