Long Range Mykita 2020 - relacja z zawodów

Tegoroczne zawody zostały rozegrane w dniach 8–9 sierpnia 2020 r. na Strzelnicy Piechoty oraz Pasa Ćwiczeń Taktycznych Studnica, wchodzących w skład Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych – Drawsko. Tutaj należą się podziękowania dla Komendanta Centrum Szkolenia, Pana płk. Marka Gmurskiego, za dotychczasową owocną współpracę przy organizacji zawodów strzeleckich na terenie poligonu drawskiego.

Tak jak w latach ubiegłych, organizatorami zawodów był Klub Strzelecki KRYZA, zrzeszający tylko funkcjonariuszy i żołnierzy resortów siłowych RP, Fundacja SPRZYMIERZENI z GROM oraz Wojskowy Klub Sportowy Poligon Drawski. Zawody w tym roku, wzorem lat ubiegłych, miały charakter międzynarodowy, za sprawą strzelców z Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Czech.

Zawody Long Range MYKITA to zawody w praktycznym strzelectwie dalekodystansowym. Przez słowo praktyczne należy rozumieć wymuszone postawy, często niewygodne, oraz presję czasu. Wszystko to ma na celu symulować realne użycie broni na dalekim dystansie w warunkach, jakich pracują strzelcy wyborowi. Strzela się w takiej postawie, jaka jest możliwa do przyjęcia przez strzelca w danej chwili, gdy trzeba oddać celny strzał. Niekoniecznie będzie to postawa leżąc. Innej postawy można po prostu nie zdążyć przyjąć, bo nie będzie ku temu warunków lub po prostu czasu. Celami są blachy metalowe dostarczone przez firmę 3gun.pl, wykonane ze stali hardox, doskonale wytrzymujące trafienia amunicją .338 LM, która jest największym kalibrem pojawiającym się na zawodach.

Na sierpniowe zawody zarejestrowało się 114 zawodników, natomiast na starcie imprezy stawiło się 108. Co ciekawe, z roku na rok liczba uczestników się zwiększa. Biorąc dodatkowo pod uwagę fakt stanu epidemii i szeregu obostrzeń zeń wynikających, to i tak jest to duży sukces, w dość dziwnym roku 2020.

Zawodnicy rejestrowali się i klasyfikowani byli w czterech klasach sprzętowych:

• TACTICAL – klasa dla zawodników z bronią typu repetier w kalibrach .223 i .308. To zdecydowanie najliczniej obsadzona strzelcami klasa sprzętowa. Startowało w niej 58 strzelców. Wszyscy z kalibrem broni .308. W przeciwieństwie do drugiej edycji, kiedy to śmiałek .223 wygrał swoją klasę sprzętową. No ale dystanse były wtedy nieznacznie bliższe.
• TACTICAL SEMI-AUTO – klasa dla strzelców z bronią półautomatyczną w kalibrach .223 i .308. Podobnie jak w przypadku klasy TACTICAL, w tym roku też dominował kaliber .308. Klasa sprzętowa otwierana przy minimum dziesięciu osobach chcących rywalizować w tej klasie. Tak było w tym roku, niestety z przyczyn technicznych dwóch zawodników poprosiło o zmianę klasy sprzętowej przed zawodami. Ostatecznie w tej klasie rywalizowało dziewięciu strzelców.
• OPEN – w tej klasie sprzętowej „grała” broń typu repetier w kalibrach innych niż .223 i .308. Maksymalnym kalibrem dozwolonym w regulaminie jest .338LM. W tej klasie rywalizowało 33 strzelców. Kalibrem dominującym jest kaliber 6.5 mm w różnych odmianach. Z roku na rok coraz większą popularność zdobywa kaliber 6.5 Creedmore. Balistycznie bardzo dobry nabój. Nic zatem dziwnego, że US Special Operation Command (US SOCOM) zdecydowało zastąpić amunicję 7,62 x 51 mm NATO nowymi nabojami 6,5 mm Credmoor. Ta klasa sprzętowa to również śmietanka najlepszych strzelców dalekodystansowych w naszym kraju.
• OPEN SEMI-AUTO – klasa dla strzelców z bronią półautomatyczną w kalibrach innych niż .223 i .308. Maksymalnym kalibrem dozwolonym w regulaminie w tej klasie jest .338LM. Klasa sprzętowa otwierana przy minimum dziesięciu osobach chcących rywalizować w tej klasie. Z przyczyn technicznych dwóch zawodników poprosiło o zmianę klasy sprzętowej przed zawodami. W tej klasie rywalizowało ośmiu strzelców. Dominowała broń w kalibrze 6,5 mm, podobnie jak w klasie OPEN.

Czytaj też: Nowa forma SELEKCJI >>>

Jako że zawody odbywają się na terenie wojskowym, przeprowadzono również klasyfikację wśród wszystkich zawodników o Puchar Komendanta Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych – Drawsko.

Pierwszego dnia zawodów rejestracja została otwarta o godz. 6:00, natomiast posterunek kontroli sanitarnej był w gotowości od godz. 5:30. Obsługiwany był przez dwóch ratowników medycznych, którzy dokonywali pomiaru temperatury uczestników wjeżdżających na teren imprezy oraz zbierali ankiety wywiadu epidemicznego. Te dwie czynności, kontrola temperatury oraz wypełnienie i podpisanie ankiety wywiadu epidemicznego, to były kwestie obligatoryjne, aby zostać wpuszczonym na teren poligonu, a następnie dopuszczonym do rywalizacji w zawodach z pozostałymi uczestnikami.

Team Long Range MYKITA, przygotowujący zawody, na poligonie przebywał już od czwartku. Prognoza pogody oraz stale rosnąca temperatura w ciągu kilku dni zapowiadały, że może być gorąco, ale to co spotkało uczestników, to był test charakteru i woli walki. W piątek podczas ostatnich poprawek na torach organizator odnotował maksymalną temperaturę 39 stopni Celsjusza. Rekord ten jednak został pobity w sobotę, a temperatura osiągnęła poziom 40 stopni w cieniu. Co tu dużo mówić, gorąco jak diabli. O czym przekonali się wszyscy uczestnicy zawodów.

Na tegorocznej edycji przygotowanych zostało 13 torów strzeleckich. Zawody rozpoczynał tor o nazwie Cold Bore Shot, czyli „zimny strzał”. To jedyny tor, na którym celem jest tarcza papierowa. Na pozostałych torach zawodnicy ostrzeliwują cele metalowe. Tarcza była wystawiona na dystansie 656 m. Co ciekawe, tylko 5% zawodników uzyskało trafienia w kole o średnicy ¼ MOA od centrum celu, 30% zawodników uzyskało trafienie w kole o średnicy 1 MOA od centrum, natomiast 65% zawodników trafiło tarczę w średnicy koła 2 MOA.

Następnie zawodnicy zostali podzieleni na składy i rozchodzili się na pozostałe stejdże. Najciekawszymi i zdecydowanie najtrudniejszymi były tory Long Range Mykita, Multi-Multi – na chybił trafił oraz Biathlon.

Stejdż LRM, tutaj trudność polegała przede wszystkim na dystansach ze stanowiska ogniowego do celów. Na komendę strzelec ze stanowiska na platformie ostrzeliwał cel metalowy bliższy (924 m) do momentu trafienia. Po trafieniu ostrzeliwał cel dalszy (1269 m). Czas na całe zadanie ogniowe 120 s.

Każdy cel składał się z dwóch płyt, koła o średnicy 30 cm i torso o wymiarach 40x40 cm, tworząc tym samym cel sylwetkowy. Pomimo sporej odległości do celów, kręcącego wiatru przy linii drzew, gdzie wyeksponowane były cele, oraz sporego mirażu, jeden z zawodników bliższy cel trafił drugim strzałem, natomiast cel dalszy pierwszym strzałem. Wszystko poniżej limitu czasu.

Jako ciekawostkę można jeszcze przytoczyć dane ze statystyk zawodów, żaden ze strzelców klasy Semi-Auto Tactical nie trafił żadnego celu. Natomiast oba cele trafiło tylko 5% zawodników.

Stejżdż Multi-Multi, to był tor, który sprawił zawodnikom sporo problemów. Na komendę strzelec zajmował stanowisko ogniowe w postawie leżąc i ostrzeliwał cele metalowe do momentu trafienia (nie więcej niż trzy strzały na każdy cel) według wylosowanej kolejności liter kodowych celu. Wyrazy złożone z liter A K O B L. Np. OBLAK, KOLBA itp. Dystanse do celu wynosiły 426 m (średnica gongu 25 cm), 488 m (średnica gongu 30 cm), 506 m (średnica gongu 35 cm), 538 m (średnica gongu 35 cm), 596 m (średnica gongu 35 cm). Czas 150 s.

Tor Biathlon. Zdawałoby się, że tor specjalnie przygotowany dla Finów. Narty i sauna w jednym (w końcu z nieba lał się żar). Na komendę strzelec podbiegał na nartach do stanowiska strzeleckiego i ostrzeliwał cele metalowe do momentu dwukrotnego trafienia każdego celu z postawy stojąc przy wykorzystaniu kijków narciarskich, a następnie z postawy klęcząc, również z wykorzystaniem kijków narciarskich. Nie mógł oddać więcej niż cztery strzały do każdego celu.  Ostrzeliwanie gongów odbywało się w sekwencji bliższy, następnie dalszy. Cele wystawione były na dystansach 315 m (średnica 25 cm) i 410 m (średnica 30 cm). Czas na wykonanie zadania 150 s. Tu też dało się zauważyć, że spora część zawodników była zaskoczona faktem, że musi skorzystać z nieregulowanych kijków narciarskich zamiast w pełni regulowanych tripodów. 57% zawodników startujących punktowało na tym torze, pozostali nie trafiali żadnego celu.

Tory trudne i wymagające. Do tego niespotykane w tym roku upały. Gratulacje należą się wszystkim zawodnikom, którzy przyjechali na zawody i wytrwali w rywalizacji z innymi zawodnikami oraz własnymi słabościami do końca zawodów.

Dla tych, którzy byli spragnieni dodatkowych wyzwań i ekstremalnych doznań, organizator przygotował bonusowy tor, CROSS RUN MYKITA. Była to dodatkowa konkurencja, dla ochotników. Wyłaniany był zwycięzca, poza głównymi czterema klasami sprzętowymi. Zawodnik musiał pokonać dystans 1600 m i wykonać po drodze 5 zadań strzeleckich na przygotowanych torach. Maksymalna liczba naboi w magazynku na każdym torze to trzy sztuki. Czas na wykonanie zadania to 23 minuty. Zwyciężał zawodnik, który przebiegł dystans najszybciej i najcelniej trafiał w cele na poszczególnych torach. O ciężkim charakterze konkurencji może świadczyć liczba uczestników, którzy zapisali się do udziału w niej, mianowicie było to 22 zawodników ze 108. Najlepszy uzyskany czas to 12,45 min, natomiast najwolniejszy – 22,54 min. Co ciekawe, tylko 9% zawodników startujących w Cross Run Mykita uzyskało 5 trafień na 5 możliwych, a najlepszy zawodnik uzyskał 18 punktów na 20 możliwych do zdobycia w tej konkurencji.

Czytaj też: Paramedyk 2019 >>>

Zawody Long Range MYKITA to praktyczne strzelectwo w 100%. Zawody, które mają za zadanie wyłonić najlepszych strzelców spośród każdej z klas sprzętowych. Strzelców, którzy najlepiej potrafią wykorzystać czas przeznaczony na zadanie strzeleckie oraz strzelać z postaw wymuszonych. Przy tym wszystkim trafiają w cele. Profil zawodników jest mocno zróżnicowany. W zawodach biorą udział żołnierze, funkcjonariusze z resortu MSWiA zarówno z kraju, jak i z zagranicy oraz strzelcy cywilni. Zarówno sportowcy, jak i myśliwi.

Na koniec nie można pominąć firm, które wspierają zawody Long Range MYKITA oraz fundują nagrody dla zwycięzców: Helikon-Tex, Delta Optical, RWS Cetus, BUOS, 3gun.pl, Zakład Rusznikarski Janczewski Olsztyn, Buła Knife, Tactical Evo, Team Gray Accuracy.

Kolejna edycja zawodów planowana jest tradycyjnie na początku sierpnia 2021 r.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!