Carinthia Mig 2.0

Czymś, co od razu kojarzy się z marką Carinthia, jest z pewnością nazwa G-Loft. Jest to opracowane przez Goldeck Textil GmbH sztuczne, poliestrowe wypełnienie - rodzaj sztucznego puchu, o włóknach mających postać sprężynek. Charakteryzuje się ono bardzo dużą sprężystością, a przez to dobrą izolacją termiczną, paroprzepuszczalnością oraz niewielką masą, dzięki czemu możliwe jest tworzenie lżejszych ubrań i śpiworów, ale izolujących termicznie tak samo dobrze, jak cięższe. Włókna G-Loft nie absorbują wilgoci, dzięki czemu może ona - w postaci pary wodnej - być łatwo wydalona do zewnętrznych warstw odzieży.

Także po zmoczeniu ubrania wypełnione tą ociepliną nie tracą właściwości izolacyjnych, tak jak bywa to w przypadku konkurencyjnych wypełnień. G-Loft charakteryzuje się również bardzo dobrą ściśliwością, co wprost przekłada się na bardzo dobrą „pakowność” wypełnionego nim sprzętu, przez co po spakowaniu odzież odznacza się niewielkimi rozmiarami. Z kolei duża sprężystość włókien powoduje, że odzież czy śpiwór po wyjęciu z plecaka bardzo szybko „wstaje”, zapewniając maksymalną izolację termiczną bez konieczności sztucznego „pompowania” wypełnienia przez np. strzepywanie. Wszystkie te parametry w niemal naturalny sposób powodują, że jest to sprzęt pożądany przez wyczynowych sportowców czy wojsko (zwłaszcza siły specjalne), który musi być „wydajny”, ale przy okazji lekki i zajmujący mało miejsca.

Jednym z produktów Carinthii o wojskowym przeznaczeniu, wypełnionych ociepliną G-Loft, jest kurtka MIG 2.0, czyli Medium Insulation Garment. Jak sama nazwa wskazuje, jest to odzież przeznaczona na niskie temperatury i stanowiąca „środkowy” element oferty austriackiej firmy w tym zakresie (dostępne są jeszcze zestawy HIG - high i LID - low, czyli ciężki i lekki). Przeznaczona jest do użycia w temperaturach do -15°C - tę temperaturę producent podaje jako „komfort”.

Zewnętrzną powłokę kurtki stanowi membrana proprzepuszczalna Windstopper, ze stajni W. L. Gore&Associates, która ma strukturę ripstop. Warstwa wewnętrzna wykonana jest z poliamidu, przepikowanego w pionowe komory dla ustabilizowania wypełnienia, którym jest wspomniany G-Loft. Wypełnienie jest zróżnicowane - na korpusie zastosowano puch o gramaturze 125 g/m², zaś na rękawach - 80 g/m^2.

Kurtka ma długość do bioder użytkownika i jest przedłużona z tyłu, w taki sposób, że zakrywa pośladki. Jej zapięcie stanowi centralny, dwubiegowy, bryzgoszczelny zamek błyskawiczny, od spodu chroniony patką zabezpieczającą. Na dole patki wbity jest zatrzask, którego zapięcie chroni zamek błyskawiczny przed samoistnym rozpinaniem.

W dolną krawędź kurtki wszyty jest elastyczny ściągacz ze stoperami umieszczonymi przy bocznym szwie, w taki sposób, że nadmiar linki po ściągnięciu pozostaje pod kurtką, dzięki czemu unika się zaczepiania nim o wystające elementy otoczenia. MIG 2.0 ma wszyty na stałe dość obszerny kaptur, wykonany tak samo jak korpus kurtki. Część stykająca się z szyją użytkownika, stanowiąca de facto rodzaj kołnierza - stójki, podszyta jest dzianiną typu fleece, czyli rodzajem popularnego „polaru”. Kaptur wyposażono w dwa ściągacze. Pierwszy z nich umieszczony jest poziomo, wokół głowy użytkownika, na wysokości górnej krawędzi uszu, i jest regulowany stoperem umieszczonym z tyłu. Drugi ściągacz wszyty jest w przednią krawędź kaptura, a do jego regulacji służą dwa stopery wszyte w przedniej części, w pobliżu głównego zamka błyskawicznego. Końcówki elastycznej linki regulującej obwód przedniej części kaptura wpuszczone są do wnętrza kieszeni piersiowych, dzięki czemu użytkownik nie boryka się z luźno zwisającymi końcówkami linki.

Rękawy kurtki, o dość luźnym, ale nieprzeszkadzającym kroju, zakończone są mankietami ze stałymi ściągaczami w postaci taśmy elastycznej zaszytej w tunelu mankietu. Jej obwód jest tak dobrany, że w przypadku osób o przeciętnej wielkości nadgarstka stanowi to dobre uszczelnienie tego elementu kurtki. Jeśli użytkownik zdecyduje się na noszenie rękawic, to ich mankiety bez problemu powinny zmieścić w rękawie pod ściągaczem - problem może wystąpić jedynie w przypadku osób o bardzo dużym obwodzie nadgarstków. Od spodu rękawów, mniej więcej od łokcia do wszycia w korpus kurtki, znajdują się bryzgoszczelne, jednokierunkowe zamki błyskawiczne, którymi zamykane są otwory wentylacyjne, pozwalające regulować ciepłotę ciała użytkownika. Rękawy nie mają wzmocnień na łokciach, choć na pierwszy rzut oka mogłoby tak wyglądać - to efekt skrojenia rękawa w sposób anatomiczny, uwzględniający „wypchnięcie” rękawa na wysokości łokcia.

Kurtka wyposażona jest w sześć kieszeni. Dwie największe umieszczono z przodu kurtki – ich wloty zamykane są jednokierunkowymi zamkami błyskawicznymi, wszytymi pod kątem w kierunku głównego zamka błyskawicznego. W ich szczycie umieszczono „garaże” dla maszynek suwaków, które chronią przez przenikaniem wody do wnętrza i zaczepianiem o wystające przedmioty. Kieszenie są bardzo głębokie – sięgają od dolnej krawędzi kurtki niemal aż do obojczyka, zaś ich wnętrze wyłożone jest dzianiną fleece, dzięki czemu można w nich ogrzać zmarznięte w mroźny dzień dłonie.

Dwie kolejne kieszenie umieszczone są symetrycznie na rękawach kurtki, także i one zamykane są jednokierunkowymi, bryzgoszczelnymi zamkami błyskawicznymi z „garażami” na maszynki suwaków. Ich pojemność pozwala na schowanie wewnątrz przedmiotów o wielkości większego smartfona. Przy wszyciu zamka błyskawicznego, we wnętrzu kieszeni znajdują się elastyczne pętle, które umożliwiają zaczepienie o nie linki zapobiegającej zgubieniu przenoszonych przedmiotów. Na zewnętrznej części kieszeni naszyte są panele miękkiego rzepa, do których można przyczepić np. naszywki identyfikacyjne.

Na lewym rękawie znalazła miejsce jeszcze jedna, najmniejsza kieszonka, również zamykana jednokierunkowym zamkiem błyskawicznym z „garażem” dla maszynki. Jej wielkość pozwala na przenoszenie w niej niewielkich, płaskich przedmiotów, jak np. przepustka czy dowód osobisty. Także i ta kieszeń wyposażona jest w elastyczną pętlę do zaczepienia linki.

Ostatnia kieszeń znajduje się od wewnętrznej strony lewej poły kurtki. Wykonana jest z siatki i zamykana zamkiem błyskawicznym, a jej przeznaczeniem jest przenoszenie niewielkich, płaskich przedmiotów, jak na przykład dokumenty.

Kurtka dostarczana jest z woreczkiem kompresyjnym, a po ciasnym zwinięciu (w rozmiarze Large) ma wielkość większego termosu. MIG 2.0 produkowana jest w rozmiarach od S do XXL – w rozmiarze L ma masę 990 g. Dostępne kolory kurtki to czarny, coyote brown i oliwkowy.

MIG 2.0 nosi się wygodnie – przede wszystkim od razu daje się odczuć jej niewielką masę i dobry, ergonomiczny krój. Oczywiście, trudno mówić o jej używaniu z balistyką, ale przecież nie w takim celu ją zaprojektowano. To typowa warstwa ocieplająca, przeznaczona do użycia nie tylko na biwaku. Mały rozmiar po spakowaniu pozwala przenosić ją w zewnętrznych kieszeniach plecaka, gdzie jest łatwo dostępna w razie potrzeby.

Zewnętrzne poszycie z Windstoppera gwarantuje nieprzemakalność – co prawda jest ona niższa niż membrany GORE-TEX^®, ale przecież w temperaturze -15°C trudno spodziewać się intensywnego opadu deszczu, który mógłby przemoczyć warstwę zewnętrzną. Przy niższej wodoodporności Windstopper zapewnia bardzo dobrą ochronę przed wiatrem i paroprzepuszczalność, co z kolei pozwala uniknąć zapocenia użytkownika, czyli przypadłości „klasycznych”, nieoddychających kurtek, które na postoju grzeją bardzo dobrze, ale podczas ruchu utrudniają czy wręcz uniemożliwiają wydalanie pary na zewnątrz.

MIG 2.0 nie jest tania, ale warta swojej ceny - będzie to sprzęt na kilka sezonów, do tego zaprojektowany i wykonany przez renomowaną firmę, która na swoje uznanie pracowała przez lata. I wszystko wskazuje na to, że MIG 2.0 tej renomy nie zepsuje.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!