Boker Plus

W artykule przybliżymy dwa noże, z których jeden jest zdecydowanie nożem „w teren”, a drugi może stanowić jego uzupełnienie albo być dyskretnym nożem EDC dla każdego flanera. Nożami tymi będą Urban Trapper i Bushcraft Kormoran firmy Boker.

Oba noże są z linii Boker Plus, czyli z tak zwanej „wyższej półki” w ofercie Bokera, która charakteryzuje się zastosowaniem wysokiej jakości materiałów. Z założenia linia ta jest przeznaczona dla zawodowców – policji, wojska i innych profesjonalistów, ale także tych, którzy wymagają czegoś więcej niż tylko ukrojenia kawałka chleba i mielonki.

To, na co zwróciłem uwagę w pierwszej kolejności, to estetyka linii Plus. Noże z tej linii charakteryzują się ciekawym wyglądem, określiłbym go jako smukły, nawet w przypadku dużych noży. Estetyczne są nawet opakowania noży – czarne, kartonowe pudełko, z tłoczonym srebrnym logo Boker Plus.

W skrzydełku pudełka są też schowane magnesy, które je przytrzymują. W środku pudełka jest gruba i sztywna pianka, wycięta w kształcie noża. Każde pudełko zabezpieczone jest też srebrną naklejką – plombą. Wszystkie te elementy dają poczucie ekskluzywności, a nóż w takim pudełku jest od razu idealnym prezentem. 

Historia

Z dziennikarskiego obowiązku dodam, że fabryka firmy Boker mieści się w Niemczech, nie gdzie indziej, tylko oczywiście w najbardziej znanym wszystkim miłośnikom noży Solingen.

Korzenie firmy Boker i kasztanowca w logo firmy sięgają XVII wieku, choć produkcją noży, a właściwie szabli, firma zajmuje się od 1829 roku. Nie ma sensu przytaczać tutaj całej historii firmy, chciałem tylko zwrócić uwagę na to, że ma ona wieloletnią tradycję i pomimo zawirowań historycznych wciąż istnieje i się rozwija.

Należy się jednak wyjaśnienie, czemu wybrałem właśnie noże Boker. Wydaje mi się, że pomimo długiej jej obecności na polskim rynku, to nie jest ona tak powszechnie rozpoznawalna jak firmy amerykańskie. Nie jest też chyba częstym wyborem kolekcjonerów i pasjonatów noży. Na pewno jest ona znana i lubiana w środowisku myśliwskim.

Urban Trapper

Urban Trapper został zaprojektowany przez amerykańskiego designera noży Brada Zinkera. Projekt ten charakteryzuje się przede wszystkim smukłą linią i dyskretnym wyglądem. Ma wysoki „cool factor” i jego wyciągnięcie w biurze, czyli w miejscu publicznym, na pewno nie wzbudzi negatywnej sensacji. Dzięki temu, że klips jest umiejscowiony na końcu krawędzi rękojeści, nóż chowa się całkowicie w kieszeni i jest zupełnie niewidoczny. Jego smukłość i długość powodują, że nóż nie odznacza się zbytnio w kieszeni. Osoba postronna może uznać, że mamy w niej długopis czy coś podobnego. Jeśli więc ktoś potrzebuje noża do dyskretnego przenoszenia, to Urban Trapper jest ciekawą propozycją.

W komplecie z nożem otrzymujemy też klucz, który umożliwi odkręcenie klipsa. W niektórych marynarkach są wąskie kieszonki na długopis lub pióro, po odkręceniu klipsa Urban Trapper będzie do niej idealnie pasować.

Dane techniczne Urban Trapper przedstawiają się następująco:

• długość ostrza: 87 mm,
• grubość ostrza: 2,5 mm,
• długość całkowita: 195 mm,
• stal: VG-10,
• blokada: frame-lock,
• rękojeść: laminat G10.

Trochę problematyczna jest kwestia wagi noża, producent podaje 51 g, na różnych stronach można znaleźć wartość 48 g, tymczasem moja waga pokazuje 54 g. Nie są to jakieś drastyczne różnice, tak czy inaczej nóż należy do kategorii ultralekkiej i jego ciężar w kieszeni jest właściwie nieodczuwalny. Nosiłem go także w wewnętrznej kieszeni marynarki i nie obciążał kieszeni bardziej niż długopis z metalowym korpusem lub solidne pióro. Nie udało mi się też znaleźć, z jakiej stali wykonane są rękojeść i blokada.

Smukłość i dyskretność kształtu Urban Trapper udało się osiągnąć między innymi tym, że nóż nie ma żadnego kołka lub otworu do otwarcia noża. Dzięki temu klinga w całości chowa się w rękojeści i nic nie odstaje/nie zawadza. Nóż natomiast otwiera się poprzez popchnięcie niewielkiego flippera, który jednocześnie pełni funkcję szczątkowego jelca. Nie każdy przepada za tym rozwiązaniem, ponieważ zazwyczaj trzeba przyłożyć sporo siły, by otworzyć nóż albo wykonać specyficzny ruch nadgarstkiem, aby klinga otworzyła się całkowicie.

Boker wybrał jednak najciekawszą moim zdaniem wersję wspomagania, mianowicie łożysko. Jest ono znacznie lżejsze niż wszelkie sprężyny i półautomaty. Nóż otwiera się płynnie i swobodnie. Rozwiązanie to jest wygodne zarówno dla osób prawo-, jak i leworęcznych. Natomiast osób leworęcznych nie ucieszy informacja, że klips nie jest przekładalny.

Gdyby komuś nie podobała się wizualnie wersja, którą przedstawiłem na zdjęciach, to na pewno ucieszy go informacja, że występuje on w kilku wariantach okładzin: cocobolo, carbon, tytan. Jest też wersja z klingą wykonaną z damastu albo ze szlifem tanto. Jest też wersja mniejsza – 70 mm długości klingi i 157 mm długości całkowitej.

Urban Trapper używany był przeze mnie głównie w warunkach miejsko-biurowych, wykorzystywany był także do przygotowywania posiłków, cięcia kartonów i kopert. Zdarzyło mi się też nawet otwierać nim cygara. We wszystkich pracach sprawdził się po prostu dobrze.

Może niektórzy będą narzekać na małą powierzchnię „smarującą”, ale trudno tego oczekiwać przy tak wąskim nożu. Urban Trapper jest bardzo uniwersalnym nożem, z dobrą ergonomią chwytu i pracy. Właściwie od kiedy trafił do mnie na testy, został na stałe w kieszeni, wyganiając tym samym moje ulubione Spyderco. Cóż, człowiek z wiekiem i doświadczeniem minimalizuje sprzęt i nie potrzebuje nosić przy sobie dużych i ciężkich noży.

Jako ciekawostkę dodam, że pewnego razu będąc „na robocie” w garniturze, po powrocie do domu odwiesiłem garnitur do szafy. Następnego dnia szukałem po całym domu, gdzie położyłem Trappera. Okazało się, że był wciąż schowany w tylnej kieszeni spodni i nawet nie wypadł, mimo że spodnie wisiały z odwróconymi kieszeniami

Bushcraft Kormoran

Już po otwarciu pudełka i wzięciu noża do ręki od razu odniesiemy wrażenie, że mamy do czynienia z solidnym narzędziem. Dosłownie z narzędziem, gdyż Kormoran urzeka swoją prostotą i oszczędnym wyglądem. Rękojeść, mimo prostego kształtu, jest bardzo wygodna i będzie pasować do każdej dłoni, niezależnie od jej rozmiaru. Dodatkowo, nacięcia i moletowania na okładzinach rękojeści poprawiają ergonomię i pewność chwytu. Szczególnie że okładziny są wykonane z tworzywa G 10, które gdy jest szlifowane na gładko, to ma tendencję do wyślizgiwania się z wilgotnej dłoni.

Klinga typu full tang wykonana jest ze szwedzkiej stali Snadvick 14C28N, hartowanej do 55–62 HRC. Przy grubości klingi 4,8 mm i całkowitej długości 24,5 mm otrzymujemy kawał solidnego noża. Na solidność konstrukcji wpływa również pełny płaski szlif połączony z wysoką krawędzią tnącą w stylu skandynawskim, choć nie tak wysoką jak w klasycznym scandi grind. Cały nóż wykończony jest na czarno, w metodzie stone wash. Dzięki temu nóż nie odbija światła, ale też zyskuje wizualnie. Na nożu znajdziemy logo Boker Plus, nazwę stali 14C28N, numer kolejny noża oraz motylka – logo projektanta Komrorana – Sándor Hegyesa.

Jeśli przyjrzymy się dokładnie, to dostrzeżemy, że w miejscu, gdzie opiera się kciuk na nożu, jest zeszlifowane około 2 cm krawędzi noża. Nie jest to odcinek przeznaczony do krzesania iskier, gdyż jest zbyt gładki. Zwykle, w celu poprawy chwytu, stosuje się nacięcia na głowni, ale zazwyczaj są one agresywne i powodują dyskomfort podczas użytkowania noża. Te szlify czynią ten odcinek gładszym i kciuk opierając się, nawet jeśli się ześlizgnie, to nie odczuje bólu.

Zwolenników krzesania iskier górną krawędzią noża uspokajam, wykończenie stone wash nie jest powłoką sensu stricte i nie tworzy warstwy, która uniemożliwia krzesanie. Po kilku przesunięciach na krzesiwie czarne wykończenie się ściera i można uzyskać piękny snop iskier.

Chciałbym też uspokoić fanów używania noża wraz z linką. Otwór na linkę jest umiejscowiony na końcu trzpienia rękojeści, ale jest on częściowo ukryty pod okładzinami, aby zamontować linkę, należy je odkręcić, ponieważ koniec trzpienia może też pełnić funkcję młotka.

Pochwa noża, wykonana z kydexu, jest równie prosta jak sam nóż i mimo że rękojeść noża wystaje daleko poza jej krawędź, to nóż trzyma mocno i pewnie. Pochwa jest też dobrze dopasowana do noża i nóż nie hałasuje. Za to dostęp do noża jest bardzo łatwy i swobodnie go wyciągniemy. Wejście do pochwy jest też na tyle szerokie, że wkładając go z powrotem raczej nie powinniśmy siebie zranić. W komplecie jest też uchwyt montażowy, który pozwala nosić nóż w pionie, poziomie, do góry nogami, na pasku, kamizelce itd.

Nie miałem może za dużo okazji, by sprawdzić nóż w terenie, jednak udało się to na tyle, by można było wyrobić sobie opinię. Dodatkowo przydarzył się w domu mały remont instalacji elektrycznej. Cięcie przewodów, dłubanie w gipsie itp. prace nie spowodowały na nim większego uszczerbku. Jedynie przy próbie przecięcia grubej miedzianej listwy nieco wykrzywiła się krawędź tnąca. Jednak to było już nadużycie z mojej strony, ale czego nie robi się dla eksperymentów. A wygięcie to zniknie przy kolejnym ostrzeniu noża.

Mimo swych gabarytów, Kormoran całkiem dobrze sprawdza się w działaniach kuchennych. Większość noży terenowych o tej grubości klingi ma najczęściej niepełny płaski szlif i wąską krawędź tnącą. Świetnie sprawdza się on podczas pracy w drewnie, natomiast przygotowując jedzenie bardziej je łupiemy niż kroimy. Natomiast wysoka krawędź tnąca i pełny płaski szlif Kormorana powodują, że krojąc np. cebulę czy marchewkę nie musimy jej łapać po kuchni czy zbierać z ziemi. Łagodne zaokrąglenie ostrza pozwala także całkiem sprawnie dzielić i sprawiać mięso.

Podsumowanie

Długo się zastanawiałem, jak podsumować oba noże, ale są one tak proste, że nawet nie wypada pisać długiego podsumowania. Byłoby to zwykłe „lanie wody”.

Podsumowując Kormorana można napisać: prosty nóż, prosta pochwa, dobre materiały i projekt za około 100 euro. To naprawdę się opłaca. Natomiast Urban Trapper to dyskretny towarzysz w kieszeni, zawsze gotowy do działania. 

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!