Page 76 - Special Ops Survival
P. 76

SPECIAL OPS       O GIEŃ
























                  Rozpalanie ognia za pomocą żarzącego się próchna    Rozpalanie ognia za pomocą żarzącego się próchna,
                  i kłosów trawy oraz trzciny.                        kłosów trawy oraz trzciny.

                lerować. Można do tego użyć kawałka szmatki lub grzyba nadrzew-
                nego (np. hubiaka pospolitego po pocięciu na plastry) z dodatkiem    PRÓCHNO
                popiołu (najlepiej ze spalonego drewna, w popiele nie może być pia-  Może pochodzić zarówno z drzew iglastych, jak i liściastych. Musi
                sku), węgla drzewnego, pasty do zębów, czekolady. Jednak najlep-  być  nie  tylko  suche,  ale  i  odpowiednio  miękkie.  Twarde  próchno,
                szym materiałem do polerowania jest bardzo drobny, wodny papier   świadczące o zbyt małym rozkładzie drewna, będzie bardzo trudne do
                ścierny. Powinniśmy go mieć w puszce przetrwania, służy bowiem   zapalenia i uzyskania żaru. Powierzchnia próchna, na której skupiamy
                do  ostrzenia  noży  i  usuwania  rdzy.  Wypolerowana  powierzchnia   promienie słoneczne, powinna być lekko chropowata, a włókna drzew-
                denka w puszce po napoju lub kartuszu gazowym tworzy zwiercia-  ne ustawione równolegle do padających promieni słonecznych.
                dło wklęsłe. Materiał, który chcemy zapalić, umieszczamy w ogni-
                sku zwierciadła. Należy zwrócić uwagę, aby palcami lub materiałem
                który zapalamy, nie przysłonić zbyt dużej powierzchni zwierciadła,    SUCHE LIŚCIE
                ponieważ wydłuży to lub nawet uniemożliwi uzyskanie ognia. Jeżeli   Wykorzystać możemy liście większości drzew i krzewów. Najwięk-
                dysponujemy  latarką  z  odpowiednio  dużym  lustrem,  wówczas  roz-  sza trudność polega na znalezieniu odpowiednio suchych liści. Aby
                kręcamy latarkę, wyciągamy żarówkę/żarnik i w jej miejsce wkłada-  to sprawdzić, najlepiej jest zmiąć liść w dłoni. Jeżeli jest odpowied-
                my materiał, który chcemy zapalić. Na włożonym materiale skupiane   nio suchy, to będzie się łamał. Jeżeli się tylko zgina, to znaczy, że jest
                promienie słoneczne muszą utworzyć jak najmniejszą kropkę. Czyli   zbyt wilgotny. Liście najlepiej ciasno zrolować, podobnie jak cygaro.
                postępujemy tak samo, jak w przypadku puszek po napojach i kartu-  Promienie słoneczne skupiamy na końcówce tak powstałego cygara.
                szy gazowych.

                  Oprócz wyżej wymienionych narzędzi służących do skupienia pro-   KORA DRZEW
                mieni słonecznych, potrzebny jest również materiał, który posłuży za   Kora musi być odpowiednio sucha i gruba. Najlepiej nadaje się do
                hubkę. Najlepiej w tej roli sprawdzą się: grzyby nadrzewne, próchno,   tego spękana, stara kora większości drzew iglastych i liściastych. Korę
                suche liście, kora drzew, rozdrobnione drewno.      należy dobrze rozdrobnić. Można to zrobić za pomocą dwóch płaskich
                                                                    okruchów skalnych o chropowatej powierzchni lub piłką wielofunkcyj-
                                                                    nego scyzoryka.
                  GRZYBY NADRZEWNE
                  Jednym  z  najczęściej  spotykanych  grzybów  nadrzewnych  jest
                hubiak  pospolity  (Fomes  fomentarius),  który  nie  tylko  bardzo  do-   ROZDROBNIONE DREWNO
                brze nadaje się do rozpalenia ognia omawianą metodą, ale również   Najlepiej nadaje się do tego odpowiednio suche drewno żywicz-
                ze  względu  na  powolne  spalanie  się  poprzez  żarzenie,  nadaje  się   ne.  Można  je  rozdrobnić  za  pomocą  piłki  wielofunkcyjnego  scy-
                do przenoszenia ognia, odpędzania kąśliwych owadów, ogrzewania   zoryka  czy  podebrać  gotowy  produkt  mrówkom  kartonówkom  lub
                dłoni. Również wiele innych grzybów nadrzewnych, chociaż rzadziej   gmachówkom.
                spotykanych, można wykorzystać w tej metodzie rozpalenia ognia.
                                                                      Żarzący się materiał wkładamy w wiązkę suchej trawy, paproci, trzci-
                  Zaliczyć  do  nich  można  między  innymi:  żółciaka  siarkowego   ny, rozdrobnionej cienkiej kory brzozowej lub strużyn drewna i następ-
                (Laetiporus  sulphureus),  niszczycę  anyżkową  (Gloeophyllum  odo-  nie dmuchamy aż do uzyskania płomienia. W tej metodzie rozpalania
                ratum),  błyskoporka  podkorowego  (Inonotus  obliquus),  czyrenia   ognia,  w  przeciwieństwie  do  wielu  innych  metod,  wiatr  jest  naszym
                ogniowego  (Phellinus  igniarius),  miękusza  rabarbarowego  (Hapa-  sprzymierzeńcem  pomagającym  uzyskać  żar.  Warto  o  tym  pamiętać
                lopilus  nidulans),  warstwiaka  zwęglonego  (Daldinia  concentrica).   podczas słonecznej i wietrznej pogody.
                Aby móc rozpalić ogień za pomocą któregokolwiek z wymienionych
                grzybów,  muszą  być  one  odpowiednio  suche.  Powierzchnię  grzy-  Ogień jest jednym z żywiołów, który od zawsze towarzyszył człowie-
                bów służącą do skupienia promieni słonecznych można lekko sko-  kowi. To głównie od nas zależy, czy będzie naszym przyjacielem, czy też
                smacić, ułatwi to zapalenie się grzyba.             wrogiem. Pamiętajmy o tym przy każdym rozpalaniu ogniska.


           76   Wydanie Specjalne SPECIAL OPS EXTRA                                                          SURVIVAL
   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81