Page 62 - Special Ops Survival

SPECIAL OPS RAT O WNICTW O

Skład apteczki wyprawowej
» Opaska uciskowa
» Opatrunek hemostatyczny
» Gotowy opatrunek uciskowy
» Zestaw rurek nosowo-gardłowych lub ustno-gardłowych
» Składany worek samorozprężalny
» Ampułko-strzykawka z adrenaliną (wymagana recepta)
» Koc termiczny
» Zestaw drobnych opatrunków
» Antybiotyk do stosowania na drobne zranienia
» Leki przeciwbólowe i gorączkowe
» Antybiotyk o szerokim spektrum (wymagana recepta)

Wydobycie Leczenie Ewakuacja
Stabilizacja poszkodowanego przez ratowników KPP. (extract) (treat) (evacuate)
Działania ratownicze muszą zmierzać do zapobiegania utracie ciepła przez » Techniki ewaku- M – massive » Stabilizacja
osiowa
acji ostrej
organizm poszkodowanego poprzez odcięcie czterech podstawowych dróg » Chwyty nasobne hemorrhage (ma- » Komfort
sywny krwotok)
ucieczki ciepła: kondukcji (kontakt z zimnymi przedmiotami), konwekcji (odry- » Ratownictwo A – airway (droż- termiczny
wodne
wanie cząsteczek ciepła przez omiatający strumień zimnego powietrza), pro- » Ratownictwo ność dróg odde- » Kontrola bólu
» Prewencja
chowych)
mieniowania i parowania. Jeżeli to możliwe, należy usunąć z chorego mokrą wysokościowe R – respiration zakażeń
odzież. Następnie zawinąć poszkodowanego w możliwie dużo warstw mate- » Ratownictwo (oddychanie) » Profilaktyka
C – Circulation
techniczne
zakrzepicy
riału posiadającego przestrzenie powietrzne. Zabezpieczenie chorego przed (krążenie)
wiatrem i wilgocią ograniczy u niego straty energii cieplnej. Jeżeli konieczna H – hipotermia
jest ewakuacja poszkodowanego z miejsca zdarzenia, należy się do niej dobrze (wychłodzenie)
przygotować. W trakcie planowania akcji ewakuacyjnej dobrze jest przyjąć za- Tabela 1. Etapy akcji ratowniczej
sadę, że: „błędne planowanie to planowanie błędów”. Wykonując ręczną ewa-
kuację poszkodowanego ratownicy powinni zapewnić noszom cztery punkty cujących należy wykonywać zabieg masażu kończyn dolnych nie rzadziej niż
podparcia. Wyjątek stanowią jedynie miejsca, gdzie jest to fizycznie niemożli- raz na godzinę. Zabiegi te wykonujemy pod warunkiem, że nie zwiększają one
we (wąskie przejścia, kładki itp.) lub akcje, w których uczestniczy mała liczba ciężkości urazu pierwotnego. Nosze improwizowane należy wcześniej przete-
ratowników. W takich sytuacjach zalecane jest zaplanowanie częstych od- stować na osobie zdrowej.
poczynków lub zmian osób transportujących poszkodowanego. Za sytuację W ramach długotrwałych działań ewakuacyjnych istotna jest dbałość
najkorzystniejszą przy ręcznym transporcie poszkodowanego należy uznać o kontrolę bólu i prewencja zakażeń. W ramach szeroko pojętej pierwszej
możliwość wykorzystania do przenoszenia poszkodowanego 8 ratowników na pomocy zgodnie z jej definicją ratownik ma prawo wykorzystywać do jej
każde 100 metrów trudnego terenu i 6 ratowników na każde 100 metrów terenu udzielania leki dostępne bez przepisu lekarza. W wyborze leków do zestawu
łatwego. Ręczny transport jest metodą bardzo wymagającą. Należy zadbać pierwszej pomocy należy kierować się następującymi zasadami:
o zmianę ratowników co 15 do 20 minut lub przy oznakach ich zmęczenia. Nie » szerokie spektrum działania,
wolno zapominać o wyznaczeniu jednego z ratowników do stałej kontroli sta- » szybkość działania,
nu poszkodowanego pod kątem podstawowych parametrów życiowych oraz » minimalne skutki uboczne,
komfortu termicznego. W trakcie niesienia poszkodowanego warto wspierać » odporność na warunki przechowywania,
się taśmami, paskami, linami przenoszącymi obciążenie z dłoni i przedramion » proste dawkowanie,
na barki i plecy niosących. Poszkodowanego do transportu należy przygo- » minimalny wymiar (waga),
tować ostrożnie i starannie z zapewnieniem mu maksymalnego komfortu. » liczba osób do leczenia.
W trakcie przygotowywania chorego do przenoszenia należy: zadbać o ochro- Trudności mogą pojawić się w prewencji zakażeń, gdyż z reguły potrzebne
nę jego głowy i twarzy, a zwłaszcza oczu, sprawdzić, czy elementy noszy, takie są do tego antybiotyki. Posiadanie i wykorzystanie antybiotyków powinno
jak paski, klamry, nie uciskają ciała chorego mogąc doprowadzić do miejsco- być skonsultowane z lekarzem. Na wypadek sytuacji kryzysowych często
wego zaburzenia krążenia lub uszkodzenia nerwów obwodowych. Ze względu polecanymi antybiotykami są: moksyfloksacyna i cefamecyna. Obie sub-
na ograniczenie aktywności fizycznej poszkodowanego należy chronić go od stancje czynne mają bardzo szerokie spektrum działania i są skuteczne
wiatru, zimna oraz opadów atmosferycznych. Przy długim transporcie należy wobec nietypowych patogenów. Przed podaniem jakiegokolwiek leku na-
wprowadzić zasady profilaktyki antyodleżynowej, przez zapewnienie chore- leży zapoznać się z treścią dołączonej do niego ulotki lub skonsultować się
mu możliwości zmiany pozycji, a w przypadku osoby nieprzytomnej lub ciężko z lekarzem.
rannej zmieniać jego pozycję obligatoryjnie co 2 godziny. Należy spodziewać
się, że przy trwających ponad 12 godzin akcjach ewakuacyjnych poszkodo-
wany będzie musiał załatwić swoje potrzeby fizjologiczne, co może wymagać
opuszczenia przez niego noszy z asystą ratowników. W sytuacji osób ciężko
rannych lub nieprzytomnych należy rozważyć zastosowanie improwizowa-
nych pieluch i zaplanowanie zabiegów pielęgnacyjnych w celu uniknięcia
odparzeń oraz poprawy szeroko rozumianego komfortu poszkodowanego.
Całkowite unieruchomienie osoby transportowanej niesie ze sobą ryzyko wy-
stąpienia zakrzepicy żył głębokich. W ramach profilaktyki przeciwzakrzepo-
wej należy nauczyć poszkodowanego kilku prostych ćwiczeń aktywizujących
pompę mięśniową kończyn dolnych. U osób nieprzytomnych lub niewspółpra-

62 Wydanie Specjalne SPECIAL OPS EXTRA SURVIVAL