Szybkość wykonywania powtórzeń, z uwagi na duży ciężar, będzie zazwyczaj mała. Bardzo ważne jest natomiast to, aby już w czasie rozpoczęcia powtórzenia, myślami wizualizować ruch bardzo dynamiczny w celu pobudzenia jak największej liczby włókien mięśniowych typu fast-twitch (szybkościwych), odpowiadających za siłę mięśni [1]. Istotny jest również wydłużony czas fazy opuszczania ciała czyli czas ruchu ekscentrycznego, bardzo istotnego z punktu widzenia zwiększania siły mięśni. Izometryczne zatrzymania ruchu (3-7 sekund) w różnych fazach ćwiczenia jest również rekomendowane w celu pobudzenia wzrostu siły. Częstotliwość zalecana w treningu siły to 2 do 3 treningów w tygodniu. Zaleca się przy tym robić na przemian treningi cięższe i nieco lżejsze.
Typowy czas stosowania treningu siły to 3 - 4 tygodnie. Po tym okresie czasu po krótkiej przerwie regeneracyjnej (typowo 7- 10 dni) zmieniamy formę treningu na inną np. ukierunkowaną na rozwój masy mięśniowej lub wytrzymałości, ewentualnie ponownie wracamy do dalszego treningu siły. Koniecznie na zakończenie treningu należy wykonać ćwiczenia rozciągające aby rozluźnić i rozciągnąć mięśnie przykurczone dużymi obciążeniami. Metod specjalistycznych treningu siły i ich różnych wariantów stosowanych przez zawodników przygotowujących się do zawodów sportowych jest wiele, poniżej prezentuję metodę ciężkoatletyczną.
| Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera! |
Metoda rozwoju siły ciężkoatletyczna
Metoda należąca do klasyki treningu siłowego, stosowana bardzo często przez zawodników trenujących podnoszenie ciężarów oraz trójboju siłowego. W metodzie stosowana jest stała progresja obciążenia jako element nadrzędny oraz mała liczba serii (do 3) oraz powtórzeń (do 3). Tempo wykonywania ćwiczeń wolne i umiarkowane [2]. Rozgrzewka powinna być dość krótka aby nie wyczerpać zbyt mocno zasobów energetycznych organizmu. Na początku treningu, po zakończeniu rozgrzewki wykorzystujemy obciążenie równe 45-50% 1CM i wykonujemy 2-3 serie, każde po 3-4 powtórzenia. W kolejnym kroku zwiększamy ciężar do 60% 1CM i wykonujemy 2-3 serie, każde po 3 powtórzenia. Krok trzeci to 2-3 serie po 3 powtórzenia z ciężarem około 70% 1CM. Krok czwarty to 1 seria po 2-3 powtórzenia z ciężarem około 80% 1CM. Krok piąty to 1 seria po 2-3 powtórzenia z ciężarem około 90% 1CM.
Ostatni, najważniejszy krok to 6 serii tylko z 1 powtórzeniem ale za to z ciężarem około 100% 1CM. Oczywiście nie za każdym razem uda się wykonać poprawnie serię z takim ciężarem. Wraz ze wzrostem siły na kolejnych treningach wartość 1CM ulega zwiększeniu, tak więc obciążenia rosną progresywnie. W przypadku nieudanej próby wykonania powtórzenia z obciążeniem równym 1CM, należy obciążenie nieco zmniejszyć i wykonać próbę raz jeszcze.
Urozmaicenie form treningowych w treningu siły
Nietypową formą podciągania jest wykorzystanie dwóch ręczników zawieszonych na drążku. Liczba możliwych do wykonania powtórzeń bardzo spadnie z powodu nietypowego uchwytu w postaci szerokiego w obwodzie ręcznika (rozwijać będziemy głównie siłę), a z drugiej strony dystans podciągania ulegnie zwiększeniu w porównaniu z tradycyjnym podciąganiem, dzięki czemu mięśnie pracować będą w pełnym zakresie ruchu, co jest elementem korzystnym.
Jeszcze inną formą podciągania (trudniejszą od klasycznego) jest podciąganie z odchyleniem tułowia z pionu w kierunku poziomu. W trakcie podciągania nachwytem należy odchylić głowę do tyłu starając się zbliżyć klatkę piersiową jak najbliżej drążka. W tej pozycji mięśnie pracują pod innym kątem. Trudność wykonania ćwiczenia wzrasta. Warto więc czasowo stosować tę formę podciągania w celu pełniejszego i bardziej równomiernego rozwoju mięśni.
Osoby silne i wytrenowane mogą spróbować podciągania na wpół-jednej ręce. Polega to na uchwyceniu drążka jedną ręką a drugą ręką chwytami rękę pierwszą za nadgarstek. Oczywiście raz wykonujemy serię chwytając drążek w kolejnych seriach na zmianę raz prawą a raz lewą ręką. Wygodniej rozpocząć ćwiczenie od chwycenie drążka ręką słabszą (dla praworęcznych będzie to zapewne lewa ręka).
Warto zapoznać się również z ekstremalnymi ćwiczeniami na drążku oraz poręczach wymagających niesamowitej siły oraz zręczności.
literatura:
[1] Tudor Bompa “Periodization: Training for sports”, Champain IL, Human Kinetics, 1999.
[2] Marek Kruszewski “Metody treningu i podstawy żywienia w sportach siłowych”, COS, Warszawa 2007.
