"Sześćdziesiątka" Komandosów

Ireneusz Chloupek  /  SPECIAL OPS 1/2013  /  04-03-2013
„Sześćdziesiątka” Komandosów
„Sześćdziesiątka” Komandosów US Ordnance Inc., US DoD, Andrzej Krugler
 4  5. Ciąg dalszy artykułu...

M60E4

Tymczasem Saco Defense, od 1987 r. już jako samodzielna spółka (Inc.), najpierw zaoferowała w 1991 r. nieco ulepszony M60E3 Enhanced (M60E3 PIP – Product Improvement Program), w którym przywrócono cięższą lufę, jak w starym M60, oraz m.in. podwyższono boki łoża, po czym w 1994 r. zaprezentowała kolejną modernizację tego ukm, tj. M60E4. Miała ona standardowo krótką, grubszą lufę ze wzmocnionym, wyższym, ale krótszym łożem z poprawionym stałym chwytem przednim – można ją zastąpić także lżejszymi z wersji M60E3, krótką i długą. Ulepszono pokrywę komory zamkowej i mechanizm przesuwu taśmy, eliminując pewne rodzaje zacięć i zwiększając o 30% energię, z jaką może uciągnąć 200-nabojową taśmę amunicyjną zwisającą luźno nawet w pionie (we wcześniejszych wersjach: nieco ponad 100-nabojową).

Wzmocniono montaż dla pojemnika amunicyjnego, dwójnóg i jeszcze parę detali konstrukcji, a do kolby dodano wygiętą ze stalowego drutu rozkładaną oporę naramienną. US Navy wprowadziła wersję E4 do uzbrojenia swych komandosów w 1995 r. jako Mk 43 Mod 0, w wersji ze szczelinowym tłumikiem płomieni typu otwartego (tzw. duck bill, czyli... „kaczy dziób”), zastępując nią starsze M60E3. Te ostatnie zostały całkowicie wycofane z USAF Security Forces pod koniec lat 80., a US Army w ogóle zrezygnowała z wprowadzenia ich na miejsce starych M60. W pierwszej połowie lat 90. amerykańskie wojska lądowe przeprowadziły testy porównawcze, w wyniku których uznały za bardziej niezawodny ukm M240 (produkowany na licencji, belgijski FN MAG), który używany był już przez nie od ponad dekady jako uzbrojenie czołgów, a także transporterów opancerzonych Piechoty Morskiej. Solidny, ale przestarzały konstrukcyjnie i odczuwalnie cięższy od nowszych „sześćdziesiątek” (o ok. 2 kg) został zaakceptowany jako nowy uniwersalny km piechoty pod nazwą M240E4 (M240 Bravo), a w Marines – M240G.

Gwoli sprawiedliwości trzeba zaznaczyć, że słabsza ocena M60E3 i E4 była zbiorczym wynikiem porównań we wszystkich kategoriach użycia GPMG: od roli rkm, przez ckm na podstawie trójnożnej, po broń pokładową. W dwóch ostatnich masywny i prosty M240 z ciężką lufą podczas prowadzenia ognia ciągłego zdecydowanie górował. Komandosi Navy SEAL, używający rkm bardziej jako broni indywidualnej niż zespołowej, potrzebowali jednak konstrukcji lżejszej, krótszej, poręczniejszej, a dyscyplina ogniowa pozwalała im unikać jej przegrzewania nawet bez wymiany luf. Pod tym względem M240 wypadał natomiast dużo gorzej od Mk 43 Mod 0.

Trzeba przy tym pamiętać, że do końca ubiegłego wieku w klasie zasilanej taśmowo ręcznej broni maszynowej na nabój 7,62 mm NATO trudno było o poważnego konkurenta dla M60E4 – niemiecki HK21E był stosunkowo drogi, solidny, południowoafrykański Vektor SS77 zbyt egzotyczny, by zdobyć miejsce w arsenale USA i dostępny tylko w mało poręcznej, mimo składanej kolby, podstawowej wersji ze standardową lufą. Wyróżniający się małą masą i niezawodnością radziecki PKM nie wchodził w grę nie tylko z powodu zasilania rosyjską amunicją 7,62 mm × 54R w przestarzałym typie taśmy, wolniejszej wymiany lufy czy budowy, której daleko do portatywności Mk 43, ale z oczywistych względów natury politycznej.

Z drugiej strony nie można nie przyznać, że „sześćdziesiątka” nawet w nowych wersjach ustępowała M240 jakością wykonania, co przekładało się na trwałość części, a to na ogólną niezawodność. Na poziomie jakości M60 negatywnie odbiły się rosnące niedokładności w jego podstawowej dokumentacji technicznej, do której dokładano kolejne rysunki poprawianych elementów, bez wystarczającej dbałości o precyzyjne zgranie ich z dotychczasowymi. Wytwórnia, z której linii zeszło około ćwierć miliona sztuk M60 w różnych konfiguracjach, w ostatnich latach jakby mniej też dbała o kontrolę jakości produkcji. Nic dziwnego, że M60E3, mimo wszystkich poprawek mających na celu zwiększenie niezawodności, okazywał się w niektórych warunkach nawet bardziej zawodny od starej „Świni”, a w zbrojowniach zespołów SEAL przechowywano nawet po trzy egzemplarze „sześćdziesiątek” w roli zapasu części dla jednego Mk 43.

Czy to jednak znaczyło, że był to zły system broni? Absolutnie nie, gdyż mimo powyższego, pod wieloma względami w niczym nie ustępował, a pod innymi był lepiej oceniany przez komandosów od innych rkm. Za przykładem Navy SEAL rkm M60E3 trafiły do uzbrojenia m.in. odpowiedników z marynarki wojennej Grecji (DYK), Filipin (SWAG), do filipińskiej piechoty morskiej i sił specjalnych SAF tamtejszej policji, armii i policji kolumbijskiej, nowsze Mk 43 Mod 0 do arsenału włoskich komandosów morskich (GOI Comsubin), ekwadorskich i tunezyjskich sił specjalnych oraz od 2005 r. czeskiej 601. skupiny specialnich sil (wbrew powtarzanej za niektórymi polskimi czasopismami bronioznawczymi mylnej informacji, żadna wersja M60 nie była natomiast nigdy używana przez byłą SOG VP ACR).

W maju 2000 r. Saco Defense zostało włączone do General Dynamics Armament Systems (Armament and Technical Products), odsprzedając wcześniej – przy akceptacji czynników rządowych – prawa do produkcji Mil-Spec M60, wraz z dokumentacją techniczną, patentami, procedurami i linią maszyn, a także zobowiązaniami co do dostarczania siłom zbrojnym w następnych latach części zamiennych do tych ukm, cywilnej firmie US Ordnance Inc. z Reno, w stanie Nevada. Ta zaś rozpoczęła wznowienie wytwarzania „sześćdziesiątek” od zadania sobie, pomijanego przez poprzedników w ciągu ostatnich 30–40 lat, trudu scalenia i precyzyjnego przerysowania od początku dokumentacji tej broni. Dzięki temu jakość i żywotność wszystkich części M60 wykonanych w US Ordnance skokowo wzrosła, eliminując większość negatywnych przypadłości poprzedników.

Nowy producent wznowił w 2005 r. wytwarzanie M60E4, wprowadzając w nim kolejne ulepszenia, poczynając od zaopatrzenia pokrywy komory zamkowej i łoża w uniwersalne szyny montażowe RIS Mil-Std-1913, umożliwiające montaż różnorodnych akcesoriów, bez których nie obywa się żadna nowoczesna broń, wykorzystywana o każdej porze doby i w każdych warunkach. Jak zaznacza US Ordnance, jest to wersja M60E4, ale odmienna technologicznie, jakościowo i w szczegółowych rozwiązaniach. Jako pierwsi kilka „sześćdziesiątek” od nowego producenta otrzymali najpierw żołnierze 101. Dywizji Powietrzno-szturmowej „Screaming Eagles” z Fort Campbell, operujący w ramach GWOT w Afganistanie. Łącznie kolejna modernizacja objęła, w stosunku do starego M60, aż 22 ulepszenia, z którymi karabin trafił głównie do uzbrojenia Navy SEAL oraz na razie m.in. specjalnych jednostek policji federalnej Meksyku jako…

Galeria artykułu  Ilość zdjęć:  21
Artykuł pochodzi z: magazynu SPECIAL OPS nr 1/2013

Komentarze

0

Wybrane dla Ciebie

 


Co zabrać ze sobą na jesienną wyprawę »
sprzet jesienny

 


 Dostępny już dla Ciebie! Nie tylko dla mundurowych » 

 Poznaj 5 kluczowych zalet latarek taktycznych »


latarka na broń

 


Co jest niezbędne w mundurze komandosa »
buty taktyczne

 


Zostań najbardziej pożądanym absolwentem na świecie »

Niezastąpiony sprzęt bushcraft - co wybrać »

uczelnia wojskowa

 

 

 


Jakie możliwości daje Ci szybka wymiana szkieł balistycznych »
okulary balistyczne

 


Poznaj arkana radiokomunikacji wojskowej w XXI wieku » Schludnie, wygodnie, taktycznie na każdą akcję »
latarka czołowa ubrania taktyczne

 


Wybierz produkty sprawdzone w ekstramalnych warunakch »
ubranie taktyczne

 


Dla tych którzy ratują życie » Niezbędnik podróżnika - co warto mieć »
latarka czołowa ubrania taktyczne

 


Buty do lasu - które wybrać »
kursy strzeleń
05/07/2020

Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Special-ops.pl... dowiedz się więcej »

Aktualny numer

4/2021
SPECIAL OPS 4/2021
W miesięczniku m.in.:
  • - GEI - Obrońcy Katalonii
  • - Macedońskie Wilki
Paweł Piotrowski
Wiosłowanie jednorącz sztangielką z podparciem na ławce skośnej to odmiana klasycznego...
Paweł Piotrowski
Wyciskanie sztangi w wąskim uchwycie na ławce poziomej to klasyczne, skuteczne...
Michał Piekarski
W ostatnią niedzielę czerwca w Gdyni odbyły się uroczystości z okazji Święta Marynarki...
Michał Piekarski
Wzrost napięcia pomiędzy Zachodem i Rosją, który można już bezpiecznie nazywać nową...
Dariusz Materniak
5 marca 2018 roku jednostka specjalna ukraińskiej Policji "KORD" zatrzymała dwie osoby...
Special-OPS TV


Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte
Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte
Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdynia - państwowa Uczelnia wojskowa. Lider w kształceniu na potrzeby sił...
Rzetelna Firma
Copyright @ 2010-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl