Chris Kyle w Polsce

Ireneusz Chloupek, Andrzej Krugler  /  SPECIAL OPS 4/2012  /  27-08-2012  /  1
Craft International, Andrzej Krugler

27 lipca br., już kilka miesięcy po wydaniu w USA bestsellerowej książki Chrisa Kyle’a „American Sniper: The Autobiography Of The Most Lethal Sniper In U.S. Military History”, ukazał się w Polsce jej przekład, pod tytułem „Cel snajpera”. Chris Kyle, były komandos plutonu Charlie SEAL Team 3, US Naval Special Warfare, znajduje się obecnie na pierwszym miejscu rekordów amerykańskich snajperów, z wynikiem 160 oficjalnie potwierdzonych trafień, a w rzeczywistości 255.

 2  4. Ciąg dalszy artykułu...

SO: Podczas swojej pierwszej misji w Iraku nie miałeś jeszcze za sobą przeszkolenia snajperskiego, ale czy uważasz, że przed drugą z nich byłeś już wystarczająco wyszkolony i przygotowany?

CK: Miałem szczęście, ponieważ zostałem przydzielony do zespołu, w którym byli niezmiernie doświadczeni snajperzy, którzy udzielili mi wielu przydatnych uwag, podzielili się swoim doświadczeniem i nauczyli działania w irackich realiach.

SO: Czy będąc przydzielanym jako wsparcie snajperskie do obcych oddziałów możesz powiedzieć, że ich dowódcy umieli w pełni wykorzystać twoją specjalność, rozumieli rolę, przydatność snajpera, potrafili odpowiednio współpracować?

CK: To był duży problem przez dłuższy czas. Dowódcy różnych jednostek, a nawet zespołów SEAL, przez pewien początkowy okres nie rozumieli jeszcze, jak w pełni prawidłowo korzystać ze wsparcia snajperów. Trzeba było zapoznawać ich z naszymi umiejętnościami oraz możliwościami i dopiero po tym sytuacja zaczynała zmierzać ku lepszemu. Ale zabierało to zazwyczaj tyle czasu, że w momencie, gdy współpraca zaczynała się w końcu układać jak należy, zostawaliśmy przydzieleni do kolejnej jednostki. Współpraca z regularnymi jednostkami zawsze na początku była trudna, ponieważ należący do nich żołnierze myślą, że „specjalsi” uważają się za lepszych od nich. A to nieprawda. Ja zawsze mówiłem im, że jesteśmy tacy sami jak oni i jestem z nimi tylko po to, żeby ich wspierać.

SO: W powszechnym wyobrażeniu zadania snajperów to pojedyncze strzały ze spektakularnych odległości. Opisywałeś i takie trafienia, ale w większości przypadków operowałeś w innych warunkach.

CK: Większość moich trafi eń zaliczyłem na odległościach od 200 do 400 jardów, ponieważ walczyłem głównie w miastach, a tam wszystkie cele z natury rzeczy pojawiają się bliżej. Żołnierze w Afganistanie zwykle strzelają z dużo większych odległości niż te, z którymi miałem do czynienia w Iraku. Nawet na tych krótszych dystansach strzelałem z reguły w korpus. Tak jest po prostu łatwiej – strzał w głowę jest naprawdę trudny. Człowiek wciąż porusza głową, dlatego staramy się celować w klatkę piersiową. Nawet snajperzy chybiają, szczególnie do przemieszczających się celów, które zazwyczaj gestykulują i poruszają głowami. Klatka piersiowa wtedy się tak nie porusza, ma też większą powierzchnię, więc w przypadku niedokładnego trafi enia i tak jest szansa, że pocisk dosięgnie celu. W zależności od misji działaliśmy w parach lub grupach, ponieważ trzeba mieć pewność, że w przypadku namierzenia naszej pozycji snajper (snajperzy) ma zapewnione wsparcie. Już po pierwszych strzałach pozycja snajperska jest zazwyczaj wykrywana i staje się pozycją obronną. Przechodzi się wtedy do wymiany ognia.

SO: Czy w szkoleniu snajperów Navy SEAL, marines i innych, z którymi miałeś okazję współpracować, kładzie się wystarczająco duży nacisk na działania w terenie zurbanizowanym? W odpowiedniej proporcji także na zadania rozpoznawcze i obserwację?

CK: Nie, zawsze czuliśmy, że spędzamy za mało czasu trenując takie działania. Pamiętajcie, że jako snajper nadal musiałem uczestniczyć we wszystkich pozostałych zajęciach, takich jak walka wręcz, CQC, nurkowanie, skoki spadochronowe itd. A dodatkowo musiałem podnosić swoje umiejętności jako snajper. Zawsze więc chciałem mieć do dyspozycji więcej czasu, niż w rzeczywistości miałem, na treningi z moim karabinem wyborowym, aby opanować go na mistrzowskim poziomie. Większość szkolenia snajperskiego poświęcaliśmy faktycznie na działania w terenie pozamiejskim, ponieważ brakuje obiektów szkoleniowych, pozwalających na trening strzelania na duże odległości w terenie miejskim. Oczywiście, są obiekty do szkolenia w mieście, ale posiadają one pewne ograniczenia, obniżające ich przydatność w naszym szkoleniu praktycznym. Na przykład pozwalają na strzelanie tylko w jednym kierunku, podczas gdy ja chciałbym mieć możliwość strzelania w każdym, aby móc ćwiczyć sytuacje, gdy cel pokazuje się w nieznanym przeze mnie miejscu – czyli takie, kiedy nie znam jego położenia i najpierw muszę go zlokalizować.

SO: Jakie najważniejsze modyfi kacje według ciebie, po doświadczeniach z Iraku, należałoby wprowadzić w szkoleniu snajperów? Na co powinno się położyć większy nacisk niż do tej pory?

CK: Zdecydowanie na działania w warunkach miejskich, ale i na naukę strzelania na bardzo duże odległości. Według mnie powinien zostać zorganizowany dodatkowy, zaawansowany kurs snajperski. Tak, żebyś po ukończeniu kursu podstawowego, kiedy dowiodłeś, że nadajesz się na snajpera, mógł wziąć udział w kursie uczącym zaawansowanych umiejętności, jakich nie było na zwykłym kursie. Główny nacisk powinno się położyć na nim na strzelanie na bardzo duże odległości i przy silnym wietrze. Również bardzo przydatna byłaby nauka wykonywania kryjówek snajperskich w nocy, używając sprzętu noktowizyjnego, a następnie skanowanie otoczenia w celu wykrywania wrogich snajperów.

Galeria artykułu  Ilość zdjęć:  7
Artykuł pochodzi z: magazynu SPECIAL OPS nr 4/2012

Komentarze

1
ssjrpz / 30-08-2012, 11:27
Fajny wywiad , ciekawe pytania , książka też przypadła mi do gustu :D skoro kolo ma takie dobre kontakty z GROMem może należy wysłać paru operatorów do niego na szkolenia .
   1 / 1   

Wybrane dla Ciebie

W ciemności przyda się pewne źródło zasilania  »

 


Najsłyniejsze misje specjalne » By broń nie wyślizneła się z ręki »
broń konserwacja

 


Zostań specem od bezpieczeństwa informacji »
studia wyższe

 


Jak poprawić celność broni » Czym powinny wyróżniać się latarki taktyczne »
broń konserwacja latarka taktyczna

 


Złóż własną broń »
bron składana

 



Uzyskaj licencję Instruktora Sportu Strzeleckiego » Latarki na karabin - niewielkie gabarety duża moc - przekonaj się » 
zasilanie smar do pielęgnacji broni

 


Wybierz produkty sprawdzone w ekstramalnych warunakch »

 


Poznaj arkana radiokomunikacji wojskowej w XXI wieku » Spodnie taktyczne na każdą misję »
latarka czołowa spodnie taktyczne

 


Czyszczenie tłumika i innych części broni - krok po kroku »
studia wyższe

 


Jak wygląda praca w wojsku, w ochronie? Przejdź szkolenie » Poznaj najlepszego przyjaciela operatora bojowego »
broń konserwacja latarka taktyczna

 


05/07/2020

Księgarnia Militarna Poleca Służby specjalne.Słownik


Anatomia zamachu. O strategii i taktyce terrorystów Zielona droga 1990-2020. 30 lat doświadczenia byłego operatora JW GROM Sztuka wojny. Filozofia i praktyka oddziaływania na bieg zdarzeń
cichociemni-na-balkanach-we-wloszech losy-skoczka-wspomnienia-oficera Sztuka-wojny
Książka powstała po to, by pokazać modus operandi terrorystów, którzy w ostatnich latach zorganizowali zamachy w Europie i USA. Analiza przebiega tu dwutorowo (...)
zobacz więcej »
Obchodzone 13 czerwca 2020 roku 30-lecie Specjalnej Jednostki Wojskowej GROM to doskonały moment, aby Andrzej Kruczyński pseudonim „Wódz” zabrał swoich czytelników w fascynującą drogę, którą najlepiej oddaje treść jego najnowszej książki (...)
zobacz więcej »
Traktat "Sztuka wojny" to w powszechnej percepcji najważniejszy traktat militarny kiedykolwiek napisany. O jego ponadczasowości decyduje wiele czynników, przede wszystkim okres historii Chin, w którym powstał. (...)
zobacz więcej »

Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Special-ops.pl... dowiedz się więcej »

Aktualności

Strzelcy wyborowi RMC ćwiczą na Morzu Śródziemnym

Elitarni snajperzy Royal Marines Commando szlifowali swoje umiejętności strzeleckie na Morzu Śródziemnym, strzelając do małych celów z pokładu helikoptera Wildcat z 847 Naval Air Squadron.

Aktualny numer

4/2020
SPECIAL OPS 4/2020
W miesięczniku m.in.:
  • - 30 lat ZW
  • - GOI SOK
Paweł Piotrowski
Wiosłowanie jednorącz sztangielką z podparciem na ławce skośnej to odmiana klasycznego...
Paweł Piotrowski
Wyciskanie sztangi w wąskim uchwycie na ławce poziomej to klasyczne, skuteczne...
Michał Piekarski
W ostatnią niedzielę czerwca w Gdyni odbyły się uroczystości z okazji Święta Marynarki...
Michał Piekarski
Wzrost napięcia pomiędzy Zachodem i Rosją, który można już bezpiecznie nazywać nową...
Dariusz Materniak
5 marca 2018 roku jednostka specjalna ukraińskiej Policji "KORD" zatrzymała dwie osoby...
WYŻSZA SZKOŁA ADMINISTRACJI I BIZNESU IM. EUGENIUSZA KWIATKOWSKIEGO W GDYNI
WYŻSZA SZKOŁA ADMINISTRACJI I BIZNESU IM. EUGENIUSZA KWIATKOWSKIEGO W GDYNI
Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. E. Kwiatkowskiego w Gdyni od dekady kształci wybitnych specjalistów z Bezpieczeństwa Wewnętrznego,...

Powstanie Warszawskie 2.0, czyli „kotwica” z hashtagiem

Czy było warto? – to pytanie w ostatnich latach rozliczania naszej historii pada bardzo często w kontekście Powstania Warszawskiego. Jednocześnie...wiecej »
Rzetelna Firma
Copyright @ 2010-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl