SILO zamiast PILO

Oddział Zabezpieczenia Żandarmerii Wojskowej (OZŻW) ogłosił 10 lutego br. wszczęcie Dialogu Technicznego poprzedzającego udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem będzie dostawa Samochodów Interwencyjnych Lekko Opancerzonych (SILO). Jego efektem ma być zdobycie niezbędnej wiedzy oraz informacji potrzebnych do przygotowania opisu przedmiotu zamówienia, a także specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Zgodnie z informacjami zawartymi w ww. ogłoszeniu, planowane jest pozyskanie dla Żandarmerii Wojskowej pojazdów opancerzonych w klasie B6 o DMC nieprzekraczającym 8,5 t, które będą przeznaczonych do transportu od 6 do 8 osób wraz z wyposażeniem specjalistycznym na odległość min. 500 km.

Przeczytaj także: WPWS z Antypodów, czyli Hawkei w Polsce

Procedurę pozyskania nowych pojazdów rozpoczęto od Dialogu Technicznego, aby m.in. wstępnie oszacować koszt realizacji tego zadania, ocenić możliwość spełnienia przez oferowane konstrukcje wstępnie określonych wymagań, oszacować harmonogram pozyskania SILO oraz zidentyfikować ryzyka dla programu. Zastrzeżono również, że podmiot przystępujący do dialogu musi wykazać się niezbędną własną wiedzą oraz doświadczeniem w zakresie produkcji pojazdów policyjnych z zabudowanym specjalistycznym wyposażeniem oraz urządzeniami.

Dziki-2 w wersji PILO nie cieszyły się najlepszą opinią wśród użytkowników, m.in. za sprawą stosunkowo awaryjnego podwozia, kłopotów z zaopatrzeniem w części oraz niezadowalającej mobilności. Nie dziwi więc ich wycofanie po stosunkowo krótkim, niespełna 10-letnim okresie użytkowania, zwłaszcza że wymiana podstawowych pojazdów opancerzonych była postulowana, szczególnie przez żołnierzy z OS-ów już od paru lat.

Przeczytaj także: Podwodny transport jednostek specjalnych

W końcu machina ruszyła i zważywszy na odczuwalny brak odpowiednich wozów do realizacji wielu ważnych zadań można zakładać, że dowództwo ŻW chce pozyskać pierwsze nowe pojazdy jeszcze w tym roku. Choć zamieszczone w ogłoszeniu bardzo skąpe informacje na temat SILO nie są trudnymi do spełnienia wymaganiami, to ze względu na krótki termin dostawy, największe szanse mają konstrukcje znajdujące się obecnie w produkcji seryjnej.

O ile naturalnym oferentem wydaje się firma AMZ Kutno i należy się spodziewać jej przystąpienia do dialogu technicznego, to ze względu jednak na brak gotowego pojazdu, jej pozycja przetargowa wcale nie jest najmocniejsza. Teoretycznie firma Germaz z Wrocławia, mająca wymagane doświadczenie, mogłaby również zgłosić chęć uczestniczenia w programie SILO, jednak obecnie także nie posiada gotowej konstrukcji w tej kategorii masowej. W przypadku obu polskich producentów kluczowym problemem będzie podwozie, na którym zabudowałyby wykonane we własnym zakresie opancerzone nadwozie. AMZ tradycyjnie może sięgnąć po podwozie Iveco, choć to pochodzące od Daily 4x4 (DMC do 5,5 t) wydaje się raczej za słabe. Jest jeszcze VM 90/40.10 WM 4x4 (w Wojsku Polskim w wersji sanitarnej 40E15WM 4x4), ale ono również może być niewystarczające (DMC do 5,8 t), choć istnieje wersja opancerzona VM 90 P. Możliwe jest jeszcze sięgnięcie po konstrukcję firmy Bremach, na podwoziu której (T-Rex) powstał we współpracy z Krauss-Maffei Wegmann GmbH & Co. (KMW) prototyp Pojazdu Operacji Specjalnych (KMW SOV) i wydaje się to najbardziej sensowny w przypadku AMZ Kutno wybór, o ile włoski producent ma wystarczające wolne moce produkcyjne i będzie w stanie dostarczyć kilka/kilkanaście podwozi jeszcze w tym roku.

Z kolei wykorzystane do budowy Tura 2 podwozie Reanult Sherpa jest raczej zbyt kosztowne, aby zbudowany na jego bazie pojazd miał szanse na naszym rynku.

Oczywiście diabeł tkwi w szczegółach i wszystko zależy od docelowych wymagań dla SILO, w których np. poziom ochrony balistycznej może być wyższy i również pojawi się wymóg ochrony przeciwminowej (na poziomie adekwatnym do masy pojazdu). Istotne będą także kwestie ładowności, uzbrojenia (np. opancerzona wieżyczka strzelca lub zdalnie sterowany moduł strzelecki) oraz dodatkowego wyposażenia, np. w postaci taranu czy rampy szturmowej.

Z kolei oferta zagranicznych producentów jest teoretycznie o wiele szersza, ale w jej przypadku również decydujące będą terminy negocjowane podczas dialogu i później zapisane w dokumentacji przetargowej. Wśród nich są pojazdy taktyczne przeznaczone głównie do działań bojowych, jak i te tworzone z myślą o formacjach policyjnych odpowiedzialnych głównie za bezpieczeństwo wewnętrzne. W przypadku konstrukcji drugiej kategorii, są to głównie wozy opancerzone budowane na bazie podwozi samochodów terenowych: Toyota Land Cruiser J7 lub 200 V8 oraz amerykańskiego pick-upa full size Forda serii F, głównie największego modelu – F550 Super Duty Chassis. Po te podwozia mogą również sięgnąć polscy producenci, choć na pewno skonstruowanie i zbudowanie pojazdu bazującego na nowej, nieznanej konstrukcji będzie wymagało czasu i wiąże się z relatywnie dużym ryzykiem „chorób wieku dziecięcego”. Należy również podkreślić, że producenci tacy jak Lenco Armored Vehicles, Streit Group czy Plasan, wprowadzają znaczne modyfikacje w adaptowanych do swoich konstrukcji seryjnych podwoziach. Takie działania wymagają zarówno znajomości bazowego produktu, jak i sprawdzonych poddostawców oferujących odpowiednie wzmocnione podzespoły.

Nie bez znaczenia będzie również odpowiednie zaplecze serwisowe czy szerzej tę kwestię ujmując – Zintegrowany System Wsparcia Logistycznego (ILS), dzięki któremu będzie możliwe zapewnienie wysokiego poziomu gotowości operacyjnej przyszłych SILO zarówno w kraju, jak i za granicą, a z tym w przypadku Dzików-2/PILO bywało różnie.

Choć żandarmeria realizuje swoje zadania zarówno w kraju, jak i za granicą, także w strefach działań wojennych, to można założyć, że konstrukcje typowo wojskowe, np. Eagle V, Iveco LMV czy Hawkei, nie będą w pełni odpowiadać wymaganiom dla SILO, choćby w zakresie liczebności załogi, czy trudnością z przystosowaniem ich do typowo policyjnych działań. Choć na świecie, szczególnie w USA, widoczna jest pewna militaryzacja wyposażenia, zwłaszcza policyjnych oddziałów specjalnych, która dotyczy również pojazdów (np. MRAP-y trafiające na wyposażenie lokalnych SWAT-ów), to można przypuszczać, że żandarmeria poszukuje konstrukcji bliższej opancerzonym pojazdom taktycznym przeznaczonym dla np. policyjnych jednostek antyterrorystycznych: Lenco BearCat, SandCat firmy Plasan, czy jakiejś z szerokiej oferty Streit Group, jak np. Spratan, Warrior, lub prezentowanej podczas zeszłorocznego MSPO – Pumie. Mogą to być również samochody stworzone na bazie wojskowych wozów taktycznych, jak Renault Sherpa Light APC XL czy International MXT-APC firmy Navistar Defense.

Od paru lat przedstawiciele ŻW uczestniczą w pokazach organizowanych w Polsce oraz za granicą przez producentów pojazdów różnych kategorii, bacznie przyglądając się oferowanym konstrukcjom a nawet, jak to miało miejsce w przypadku wozu Hawkei, „przymierzając” do niego żandarmów z kompletnym wyposażeniem i uzbrojeniem, jakie mają na stanie (w tym RPG-7 oraz rkm PK).

Można więc przypuszczać, że dzięki zebranym podczas tych prezentacji informacjom i doświadczeniom oraz wiedzy pozyskanej w trakcie dialogu technicznego uda się stworzyć realne, czyli zarówno spełniające potrzeby formacji, jak i możliwe do zrealizowania przez oferentów, wymagania dla SILO i zakończyć procedurę przetargową sukcesem, a więc wprowadzeniem nowych pojazdów na wyposażenie pododdziałów Żandarmerii Wojskowej.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!